Znajdź lek

Fem

Spis treści

Działanie

Preparat zawierający 17β-estradiol w postaci plastrów do stosowania przezskórnego. Preparat łagodzi objawy menopauzy oraz uzupełnia brak w produkcji estrogenu u kobiet po menopauzie. Po przezskórnym podaniu preparatu terapeutyczne stężenie estradiolu występuje w ciągu 3 h od podania i utrzymuje się przez 7 dni. Po usunięciu plastra stężenie estradiolu powraca do wartości wyjściowej w ciągu 24 h. Podawanie preparatu drogą przezskórną pozwala na uniknięcie efektu "pierwszego przejścia" przez wątrobę. Podczas stosowania preparatu stężenie estradiolu odpowiada wartościom wczesnej i środkowej fazy pęcherzykowej.

Wskazania

Hormonalna terapia zastępcza - w leczeniu objawów niedoboru estrogenów u kobiet po menopauzie. Profilaktyka osteoporozy u kobiet po menopauzie, u których występuje wysokie ryzyko złamań, a które nie tolerują lub nie mogą stosować innych leków stosowanych w profilaktyce osteoporozy. Doświadczenie w stosowaniu leku u kobiet w wieku powyżej 65 lat jest ograniczone.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Stwierdzenie lub podejrzenie raka piersi lub estrogenozależnego nowotworu złośliwego (np. rak endometrium). Krwawienie z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie. Nieleczona hiperplazja endometrium. Wcześniej występująca idiopatyczna lub aktualnie występująca choroba zakrzepowo-zatorowa żył (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna). Aktywna lub niedawno przebyta choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic (np. dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego). Aktualnie występująca lub niedawno przebyta ostra choroba wątroby (do czasu normalizacji wyników badań czynności wątroby). Porfiria.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek z: mięśniakami gładkokomórkowymi macicy lub endometriozą, zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi w wywiadzie lub czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (np. dodatni wywiad osobisty lub rodzinny, znaczna otyłość -  wskaźnik masy ciała powyżej 30 kg/m2, toczeń rumieniowaty układowy, żylaki; długotrwałe unieruchomienie, rozległe urazy lub zabiegi chirurgiczne - zaleca się odstawienie preparatu przynajmniej 4-6 tyg. przed planowaną operacją i ponowne zastosowanie dopiero po powrocie pacjentki do pełnej sprawności ruchowej), czynnikami ryzyka rozwoju nowotworów estrogenozależnych (np. rak piersi u krewnych pierwszego stopnia), nadciśnieniem tętniczym, chorobami wątroby (np. gruczolak wątroby), cukrzycą z lub bez powikłań naczyniowych, kamicą żółciową, migreną lub (silnymi) bólami głowy, toczniem rumieniowatym układowym, hiperplazją endometrium w wywiadzie, padaczką, astmą oskrzelową, otosklerozą, zaburzeniami czynności serca lub nerek, hipertriglicerydemią. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia żółtaczki lub pogorszenia czynności wątroby, znacznego zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi, żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, pojawienia się migrenowych bólów głowy lub ciąży. Doświadczenie w leczeniu kobiet powyżej 65 rż. jest ograniczone.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej: rumień, wyprysk, pokrzywka, opuchnięcie i zmiany pigmentacji skóry, świąd w miejscu naklejenia plastra. Często: ból głowy, uczucie dyskomfortu w piersiach, tkliwość i ból piersi, dysplazja włóknisto-torbielowa sutka, powiększenie piersi. Niezbyt często: łysienie, nadmierna potliwość, bóle stawów, skurcze mięśni, zawroty głowy, migrena, parestezje, niepokój, bezsenność, depresja, nerwowość, ból brzucha, niestrawność, nudności, wymioty, zaburzenia żylne, zmiany ciśnienia krwi, upławy, krwawienie międzymiesiączkowe i plamienie, obrzęki, uczucie zmęczenia, ból w klatce piersiowej, zmiany masy ciała, zwiększenie apetytu. Rzadko: mięśniaki gładkie macicy. Ponadto estrogeny mogą powodować zatrzymanie płynów. U kobiet z zachowaną macicą ryzyko wystąpienia hiperplazji i raka endometrium wzrasta wraz z czasem podawania estrogenów, dodanie progestagenu do leczenia zmniejsza to ryzyko. Ryzyko wystąpienia raka piersi wzrasta wraz długością okresu stosowania HTZ. Stosowanie skojarzonej terapii estrogenowo-progestagenowej wiąże się z wyższym ryzykiem wystąpienia raka piersi niż stosowanie samych estrogenów.

Interakcje

Leki przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, prymidon), leki przeciwzakaźne (ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) oraz preparaty ziołowe zawierające dziurawiec zwyczajny nasilają metabolizm preparatu. Rytonawir i nelfinawir, zastosowane w połączeniu z hormonami steroidowymi przyspieszają ich metabolizm.

Dawkowanie

Zewnętrznie. Po usunięciu folii ochronnej plaster nakleja się na czystą, suchą i nieuszkodzoną skórę, najlepiej poniżej pasa (nie stosować na piersi lub w ich okolicy). Miejsce przyklejania plastra powinno być za każdym razem zmieniane (nowy plaster można przykleić na to samo miejsce po 2 tyg.). Preparat stosuje się raz na tydzień. Leczenie należy rozpocząć od 1 plastra (uwalnianie 50 µg/dobę); przy braku efektów leczniczych dawkę można zwiększyć do - maksymalnie - 2 plastrów (uwalnianie 100 µg/dobę) tygodniowo. W przypadku wystąpienia i utrzymywania się objawów przedawkowania dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Preparat stosuje się cyklicznie - 3 tyg. leczenia, 1 tydzień przerwy lub metodą ciągłą. U kobiet z zachowaną macicą należy dodatkowo podawać gestagen przez minimum 12 dni cyklu. W przypadku wcześniejszego odklejenia się plastra lub gdy pacjentka zapomni o zmianie plastra należy użyć następnego plastra z tej samej fazy leczenia. U kobiet z usuniętą macicą nie stosujących HTZ lub stosujących HTZ za pomocą innych leków zastosowanie preparatu może nastąpić w dowolnym czasie. U kobiet z zachowaną macicą nie stosujących HTZ zastosowanie preparatu może nastąpić w dowolnym czasie. U kobiet z zachowaną macicą stosujących sekwencyjną HTZ zmiana leczenia na preparat powinna nastąpić po zakończeniu trwającego cyklu leczenia. HTZ powinna być stosowana tak długo, jak długo korzyści związane z jej stosowaniem przewyższają ryzyko.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić badanie internistyczne i ginekologiczne oraz wywiad (łącznie z wywiadem rodzinnym). W czasie leczenia należy okresowo przeprowadzać badania kontrolne, zwłaszcza narządu rodnego i piersi.

Pharmindex