Znajdź lek

Flixonase Nasule

Działanie

Glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym do stosowania miejscowego na błonę śluzową nosa. Powoduje niewielkie zahamowanie lub nie hamuje osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Ogólnoustrojowa biodostępność kropli do nosa jest bardzo mała (średnio 0,06%).

Wskazania

Leczenie polipów nosa i związanej z nimi obturacji przewodów nosowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Zakażenie górnych dróg oddechowych należy odpowiednio leczyć, jednak nie stanowi ono przeciwwskazania do stosowania preparatu. W przypadku rzadko występującej jednostronnej polipowatości nosa, rozpoznanie powinno być potwierdzone przez lekarza specjalistę, ze względu na możliwość istnienia innego schorzenia. Pacjenci z polipami nosa wymagają regularnej oceny lekarskiej w celu kontroli ciężkości choroby. Należy unikać kontaktu leku z oczami i uszkodzoną skórą. Podczas zamiany leczenia glikokortykosteroidami o działaniu ogólnoustrojowym na  leczenie preparatem, konieczna jest ostrożność, szczególnie w razie podejrzenia niewydolności kory nadnerczy. Działania ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania kortykosteroidów donosowych, szczególnie jeśli stosowane są duże dawki przez długi okres (wystąpienie tych działań jest znacznie mniej prawdopodobne niż podczas doustnego stosowania kortykosteroidów). Długotrwałe stosowanie donosowo kortykosteroidów w dawkach większych niż zalecane może spowodować istotne klinicznie zahamowanie czynności kory nadnerczy. W przypadku stwierdzenia stosowania dawek większych niż zalecane należy rozważyć dodatkowe podanie kortykosteroidów działających ogólnoustrojowo w okresie narażenia na stres lub przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. W wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów mogą wystapić zaburzenia widzenia. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza, którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów. Donoszono o przypadkach zahamowania wzrostu u dzieci otrzymujących donosowo kortykosteroidy, dlatego dawkę kortykosteroidu należy zmniejszyć do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną kontrolę objawów. Rytonawir może znacznie zwiększać stężenie flutykazonu propionianu w osoczu - należy unikać jednoczesnego stosowania propionianu flutykazonu z rytonawirem, chyba że potencjalna korzyść dla pacjenta przewyższa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Podczas jednoczesnego stosowania propionianu flutykazonu z innymi silnymi inhibitorami CYP3A również istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść przeważa nad potencjalnym zagrożeniem związanym ze stosowaniem leku lub alternatywnym sposobem leczenia.

Działania niepożądane

Bardzo często: krwawienie z nosa. Często: suchość i podrażnienie błony śluzowej nosa i gardła. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości, anafilaksja/reakcje anafilaktyczne, skurcz oskrzeli, wysypka, obrzęki twarzy lub warg, jaskra, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaćma, perforacja przegrody nosowej. Częstość nieznana: nieostre widzenie, owrzodzenie błony śluzowej nosa. Podczas stosowania donosowego kortykosteroidów, szczególnie w dużych dawkach i długotrwale, mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane. Wystąpienie tych działań jest znacznie mniej prawdopodobne niż podczas doustnego stosowania kortykosteroidów. Możliwe działania ogólnoustrojowe obejmują: zespół Cushinga, cushingoidalne rysy twarzy, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży i rzadziej, szereg objawów psychicznyc hlub zmian zachowania, w tym nadmierną aktywność psychoruchową, zaburzenia snu, lęk, depresję lub agresję (szczególnie u dzieci).

Interakcje

W normalnych warunkach po podaniu donosowym, w osoczu krwi występują małe stężenia propionianu flutykazonu w wyniku nasilonego metabolizmu pierwszego przejścia oraz dużego klirensu osoczowego, zależnego od aktywności izoenzymu CYP3A4 w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego znaczące klinicznie interakcje propionianu flutykazonu są mało prawdopodobne. Badanie interakcji leku podawanego donosowo zdrowym ochotnikom wykazało, że rytonawir (bardzo silny inhibitor CYP3A) podawany w dawce 100 mg 2 razy na dobę zwiększa kilkaset razy stężenie propionianu flutykazonu w surowicy, w wyniku czego dochodzi do znaczącego zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy. Odnotowano przypadki zespołu Cushinga i zahamowania czynności kory nadnerczy - należy unikać stosowania takiego skojarzenia, chyba że korzyść z takiego leczenia przewyższa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Spodziewane jest, że jednoczesne podawanie innych silnych inhibitorów CYP3A, w tym preparatów zawierających kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Badania wykazały, że inne inhibitory CYP3A4 powodują pomijalne (erytromycyna) i niewielkie (ketokonazol) zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na propionian flutykazonu bez znaczącego zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy. Należy unikać łączenia leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem glikokortykosteroidów; w takim przypadku pacjenta należy obserwować w celu wykrycia ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.

Dawkowanie

Donosowo. Dorośli i młodzież powyżej 16 lat: zawartość 1 pojemnika jednorazowego 1 lub 2 razy na dobę (pojemnik zawiera dawkę do jednorazowego podania do obydwu otworów nosowych; 1 dawka - 400 µg). Połowę zawartości pojemnika, po ok. 6 kropli, podać jednorazowo do każdego otworu nosowego. Należy ustalić najmniejszą dawkę zapewniającą skuteczną kontrolę objawów. Podstawowym warunkiem skuteczności leku jest jego regularne stosowanie. W celu uzyskania pełnego działania wymagane jest kilkutygodniowe leczenie. Należy poinformować pacjenta o braku natychmiastowego działania leczniczego. Jeżeli po 4-6 tyg. leczenia nie następuje poprawa, należy rozważyć alternatywne metody leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu w leczeniu polipów nosa u pacjentów w wieku poniżej 16 lat.

Uwagi

Nie odnotowano wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex