Znajdź lek

Flunarizinum WZF

Spis treści

Działanie

Antagonista wapnia. Hamuje napływ jonów wapnia do wnętrza komórek. Działa spazmolityczne na mięśnie gładkie ścian, głównie drobnych naczyń krwionośnych oraz zapobiega ich skurczom. Chroni komórki nerwowe przed niedotlenieniem. Lek wykazuje także działanie przeciwhistaminowe, uspokajające i przeciwwymiotne. Poprawia przepływ krwi w naczyniach obwodowych. Preparat charakteryzuje się silnym i długotrwałym działaniem. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w surowicy po 2-4 h. Wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm przebiega w wątrobie, lek wydzielany jest głównie do żółci i wydalany z kałem i w minimalnych ilościach z moczem. T0.5 wynosi około 19 dni.

Wskazania

Profilaktyka migreny klasycznej (z aurą) lub zwykłej (bez aury). Leczenie objawowe zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego (spowodowanych rozpoznanymi zaburzeniami przedsionkowymi).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Choroba Parkinsona. Objawy pozapiramidowe oraz zaburzenia depresje w wywiadzie. Okres ciąży i laktacji.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów zażywających pochodne fenotiazyny, ze względu na prawdopodobieństwo wystąpienia objawów pozapiramidowych lub depresji. Nie należy zwiększać dawki w przypadku wystąpienia ataku migreny, ponieważ lek jej nie przerywa. Osoby w podeszłym wieku powinny ściśle przestrzegać zaleconego dawkowania, ze względu na prawdopodobieństwo ujawnienia się choroby Parkinsona i objawów ze strony układu pozapiramidowego. Ze względu na zawartość laktozy, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu "Lapp" lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Działania niepożądane

Często: nadmierna senność i/lub zmęczenie; zwiększenie łaknienia i masy ciała. Niezbyt często: bezsenność, niepokój; depresja, objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, dyskineza, w tym dyskineza w obrębie ust); zgaga, nudności, bóle żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej; bóle mięśniowe; wysypki skórne; mlekotok.

Interakcje

Karbamazepina i fenytoina mogą przyspieszać metabolizm leku (w takim przypadku należy zwiększyć jego dawkę). Jednoczesne stosowanie z lekami działającymi hamująco na o.u.n, lekami nasennymi bądź alkoholem może spowodować wystąpienie nadmiernej sedacji. U kobiet stosujących jednocześnie hormony żeńskie (estrogeny i progestageny) odnotowano mlekotok.

Dawkowanie

Doustnie. Profilaktyka migreny: dawka początkowa jednorazowo wieczorem przed snem, dorośli poniżej 65 lat - 10 mg, dorośli powyżej 65 lat - 5 mg; dawka podtrzymująca (u pacjentów dobrze tolerujących lek, wymagających kontynuacji leczenia) w ciągu tygodnia przez 5 dni zwykłe dawki leku, przez kolejne 2 dni lek odstawić. Czas leczenia nie powinien przekroczyć 6 miesięcy. Zawroty głowy: stosować dawki jak w profilaktyce migreny, jednak czas leczenia nie powinien być dłuższy niż 2 miesiące. Jeśli po miesiącu stosowania leku w przewlekłych zawrotach głowy lub po 2 miesiącach profilaktyki migreny nie obserwuje się poprawy należy uznać, że pacjent nie odpowiada na lek i zaprzestać stosowania.

Uwagi

Lek może upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych, zwłaszcza na początku leczenia.

Pharmindex