Znajdź lek

Human Albumin 20% Behring

Spis treści

Działanie

Lek wykazuje działanie hiperonkotyczne. Roztwór 20% albuminy ma 4-krotnie wyższe właściwości osmotyczne i onkotyczne od osocza ludzkiego. W normalnych warunkach okres półtrwania albumin wynosi około 19 dni. Eliminacja odbywa się głównie wewnątrzkomórkowo dzięki proteazom lizosomowym. Istnieją istotne różnice indywidualne dotyczące wpływu albumin na objętość osocza. U niektórych pacjentów objętość osocza może pozostawać podwyższona przez kilka godzin po infuzji. U pacjentów w stanie krytycznym albumina może uciekać z przestrzeni wewnątrznaczyniowej w znacznych ilościach z nieprzewidywalną szybkością.

Wskazania

Uzupełnienie i utrzymanie objętości krwi krążącej w przypadku wystąpienia objawów ubytku objętości, gdzie użycie koloidów jest dopuszczalne. Wybór roztworu albumin zamiast roztworów sztucznych koloidów zależy od stanu klinicznego każdego pacjenta, w oparciu o oficjalne zalecenia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na preparaty albumin lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Środki ostrożności

Ze względu na możliwość wystąpienia nadmiernego rozcieńczenia krwi lub hiperwolemii ostrożnie stosować u pacjentów z: niewyrównaną niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym, żylakami przełyku, obrzękiem płuc, skazą krwotoczną, ciężką niedokrwistością, bezmoczem nerkowym lub pozanerkowym. Jeżeli wystąpią kliniczne objawy przeciążenia układu sercowo-naczyniowego (ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych) lub zwiększone ciśnienie krwi, zwiększone ośrodkowe ciśnienie żylne lub obrzęk płuc należy natychmiast przerwać infuzję. Przy podawaniu wysokoskoncentrowanych preparatów albuminy należy się upewnić, że stopień nawodnienia pacjenta jest wystarczający. Pacjenta należy dokładnie monitorować w celu ochrony przed przeciążeniem krążenia i przewodnieniem. Podejrzenie reakcji alergicznych lub typu anafilaktycznego wymaga natychmiastowego przerwania infuzji; w razie wystąpienia wstrząsu należy zastosować odpowiednie postępowanie lecznicze. Mimo stosowania metod inaktywacji czynników zakaźnych, nie można całkowicie wykluczyć przeniesienia z preparatem znanych i nieznanych patogenów. Podczas podawania albuminy ludzkiej należy monitorować: stężenie elektrolitów, a przy konieczności uzupełnienia dużych objętości płynów hematokryt, parametry układu krzepnięcia, elektrolity, płytki krwi i erytrocyty. Roztwory albumin nie mogą być rozcieńczane wodą do wstrzykiwań, ze względu na ryzyko hemolizy krwinek pacjenta.

Ciąża i laktacja

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w ciąży. Doświadczenia kliniczne w stosowaniu albuminy ludzkiej sugerują, że nie należy się spodziewać szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu czy noworodka. Albumina ludzka jest naturalnym składnikiem ludzkiego osocza.

Działania niepożądane

Rzadko: dreszcze, gorączka, nudności, wymioty, ból głowy, złe samopoczucie, zaczerwienienie twarzy, reakcje nadwrażliwości (alergiczne/anafilaktyczne) - wysypka, świąd, pokrzywka, duszność, tachykardia, bradykardia, obniżenie ciśnienia krwi. W pojedynczych przypadkach wstrząs.

Dawkowanie

Dożylnie we wlewie: dawkowanie indywidualne - zależne od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby, oraz od stałej utraty płynów i białek. W celu określenia dawki należy uwzględnić objętość krwi krążącej (nie stężenie albumin w osoczu). Albumina ludzka może być podawana bezpośrednio lub po rozcieńczeniu w izotonicznym roztworze (np. w 5% glukozie lub 0,9% roztworze NaCl. Stężenie preparatu albumin, szybkość wlewu należy dostosować indywidualnie do stanu pacjenta i wskazań; podczas wymiany osocza szybkość wlewu należy dostosować do szybkości usuwania. Przed rozpoczęciem podawania albuminy ludzkiej należy monitorować: ciśnienie tętnicze, tętno, ośrodkowe ciśnienie żylne, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, diurezę, stężenie elektrolitów, hematokryt /hemoglobinę.

Uwagi

Pharmindex