Znajdź lek

Kabiven™

Działanie

Emulsja przeznaczona do odżywiania pozajelitowego, zawierająca zestaw aminokwasów, elektrolity, glukozę oraz olej sojowy.

Wskazania

Żywienie pozajelitowe dorosłych i dzieci powyżej 2 rż., u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na białko jaja kurzego, soi lub inne składniki preparatu. Ciężka hiperlipidemia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenia krzepnięcia, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek bez możliwości hemofiltracji lub hemodializy, wstrząs, hiperglikemia wymagająca podania insuliny w dawce powyżej 6 j/h, patologicznie zwiększone we krwi stężenie któregokolwiek z elektrolitów znajdujących się w preparacie, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównana niewydolność krążenia i odwodnienie hipotoniczne, zespół hemofagocytarny, niestabilny stan pacjenta (ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, zawał mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, śpiączka hiperosmotyczna). Dzieci do ukończenia 2 rż. Preparatu nie podawać równocześnie z krwią lub produktami krwiopochodnymi w jednym zestawie infuzyjnym (niebezpieczeństwo pseudoaglutynacji).

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie podawać pacjentom z upośledzoną przemianą tłuszczów w niewydolności nerek, niewyrównanej cukrzycy, zapaleniu trzustki, upośledzeniu czynności wątroby, niedoczynności tarczycy (z hipertriglicerydemią) lub posocznicy (należy monitorować stężenie triglicerydów we krwi). Szczególnie ostrożnie i w wyjątkowych przypadkach stosować u pacjentów z nieznaczną kwasicą metaboliczną, nieznacznie zwiększoną osmolarnością osocza lub wymagających wyrównania bilansu wodnego. Ostrożnie stosować u pacjentów ze skłonnością do zatrzymywania elektrolitów lub u pacjentów niedożywionych.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania preparatu w ciąży i okresie karmienia piersią nie zostało ustalone.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: wzrost temperatury ciała, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko mogą wystąpić: drgawki, dreszcze, nudności i wymioty. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (reakcja anafilaktyczna - wskazanie do natychmiastowego przerwania wlewu, wysypka skórna, pokrzywka), przyspieszony oddech, nadciśnienie i niedociśnienie, hemoliza, retikulocytoza, bóle brzucha, bóle głowy oraz zmęczenie i priapizm. Po podaniu preparatu do żył obwodowych może wystąpić zakrzepowe zapalenie żył. U pacjentów ze zmniejszoną zdolnością do eliminacji tłuszczów może wystąpić "zespół przeciążenia tłuszczem" (hiperlipidemia, gorączka, powiększenie wątroby i śledziony, anemia, leukopenia, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, śpiączka). U pacjentów niedożywionych preparat może powodować niewydolność krążenia i obrzęk płuc.

Interakcje

Do preparatu można dodawać wyłącznie leki i roztwory odżywcze, których zgodność została udokumentowana.

Dawkowanie

Dożylnie (do żyły centralnej) we wlewie kroplowym: dawkowanie i szybkość wlewu indywidualnie, zależnie od zdolności do eliminacji tłuszczów i metabolizowania glukozy. Dorośli i dzieci powyżej 10 rż.: zwykle 0,1-0,15 g azotu/kg mc./dobę (19-28,5 ml preparatu/kg mc./dobę); pacjenci ze średnio lub bardzo nasilonym stresem metabolicznym: 0,15-0,3 g azotu/kg mc./dobę. Maksymalna szybkość wlewu: 2,6 ml/kg mc./h, czas trwania wlewu: 12-24 h. Dzieci powyżej 2 rż.: początkowo 12,5-25 ml/kg mc./dobę, następnie dawkę należy zwiększać o 10-15 ml/kg mc./dobę, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej - 40 ml/kg/mc./dobę.

Uwagi

Podczas stosowania preparatu należy kontrolować zdolność do eliminacji tłuszczów (w trakcie wlewu stężenie triglicerydów nie powinno być większe niż 3 mmole/l), stężenie glukozy i elektrolitów, aktywność enzymów wątrobowych, osmolarność surowicy, równowagę kwasowo-zasadową i prowadzić bilans płynów. Podczas długotrwałego stosowania należy kontrolować morfologię krwi i parametry układu krzepnięcia. U pacjentów z niewydolnością nerek należy kontrolować podaż potasu i fosforu, u pacjentów niedożywionych - podaż płynów, elektrolitów i witamin, u pacjentów stosujących pochodne kumaryny - parametry układu krzepnięcia. Dożylne podawanie aminokwasów może zwiększać wydalanie z moczem pierwiastków śladowych, szczególnie cynku. Pacjenci z hiperglikemią mogą wymagać podania insuliny.

Pharmindex