Znajdź lek

Kabiven Peripheral

Działanie

Emulsja przeznaczona do odżywiania pozajelitowego, zawierająca zestaw aminokwasów, elektrolity, glukozę oraz olej sojowy.

Wskazania

Odżywianie pozajelitowe dorosłych i dzieci powyżej 2 rż., u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na białko jaja kurzego, soi, orzeszków ziemnych lub inne składniki preparatu. Ciężka hiperlipidemia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone wady metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek przy braku możliwości hemofiltracji lub dializoterapii, wstrząs, hiperglikemia wymagająca podania insuliny w dawce powyżej 6 j/h, patologicznie zwiększone we krwi stężenie któregokolwiek z elektrolitów znajdujących się w preparacie, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównana niewydolność krążenia i odwodnienie hipotoniczne, zespół hemofagocytarny, niestabilny stan ogólny pacjenta (ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, zawał mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, śpiączka hiperosmotyczna). Dzieci do ukończenia 2 rż. Preparatu nie podawać równocześnie z krwią lub produktami krwiopochodnymi w jednym zestawie infuzyjnym (niebezpieczeństwo pseudoaglutynacji).

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie podawać pacjentom z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej w niewydolności nerek, niewyrównanej cukrzycy, zapaleniu trzustki, upośledzeniu czynności wątroby, niedoczynności tarczycy (z hipertriglicerydemią) lub posocznicy (należy monitorować stężenie triglicerydów we krwi). Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z nieznaczną kwasicą metaboliczną, ze zwiększoną osmolarnością osocza lub wymagających wyrównania bilansu wodnego. Ostrożnie stosować u pacjentów ze skłonnością do zatrzymywania elektrolitów lub u pacjentów niedożywionych.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania preparatu w ciąży i okresie karmienia piersią nie zostało ustalone.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: wzrost temperatury ciała, rzadziej drżenie, dreszcze, nudności i wymioty. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (reakcja anafilaktyczna - wskazanie do natychmiastowego przerwania wlewu, wysypka, pokrzywka), przyspieszony oddech, nadciśnienie i niedociśnienie, hemoliza, retikulocytoza, ból brzucha, ból głowy, zmęczenie i priapizm. Opisywano przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Po podaniu preparatu do żył obwodowych może wystąpić zakrzepowe zapalenie żył. U pacjentów niedożywionych preparat może powodować zastoinową niewydolność serca i obrzęk płuc. U pacjentów ze zmniejszoną zdolnością do eliminacji tłuszczów, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz zakażeniami może wystąpić "zespół przeciążenia tłuszczami" (hiperlipidemia, gorączka, powiększenie wątroby i śledziony, anemia, leukopenia, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, śpiączka).

Interakcje

Do preparatu można dodawać wyłącznie leki i roztwory odżywcze, których zgodność została udokumentowana.

Dawkowanie

Dożylnie (do żyły obwodowej lub centralnej) we wlewie kroplowym; dawkowanie i szybkość wlewu indywidualnie, zależnie od zdolności do eliminacji tłuszczów i metabolizowania glukozy. Dorośli i dzieci powyżej 10 rż.: zwykle 0,1-0,15 g azotu/kg mc./dobę (27-40 ml preparatu/kg mc./dobę); pacjenci ze średnio lub bardzo nasilonym stresem metabolicznym: 0,15-0,3 g azotu/kg mc./dobę. Maksymalna szybkość wlewu: 3,7 ml/kg mc./h, czas trwania wlewu: 12-24 h. Dzieci powyżej 2 rż.: początkowo 14-28 ml/kg mc./dobę, następnie dawkę należy zwiększać o 10-15 ml/kg mc./dobę, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej - 40 ml/kg/mc./dobę.

Uwagi

Podczas stosowania preparatu należy kontrolować zdolność do eliminacji tłuszczów (w trakcie wlewu stężenie triglicerydów nie powinno być większe niż 3 mmol/l), stężenie glukozy i elektrolitów, aktywność enzymów wątrobowych, osmolarność, równowagę kwasowo-zasadową i prowadzić bilans płynów. Podczas dłuotrwałego stosowania należy kontrolować morfologię krwi i parametry układu krzepnięcia. U pacjentów z niewydolnością nerek należy kontrolować podaż potasu i fosforu, u pacjentów niedożywionych - podaż płynów, elektrolitów i witamin, u pacjentów stosujących pochodne kumaryny - parametry układu krzepnięcia. Dożylne podawanie aminokwasów może zwiększać wydalanie z moczem pierwiastków śladowych, szczególnie cynku. Pacjenci z hiperglikemią mogą wymagać podania insuliny.

Pharmindex