Znajdź lek

Morfeo



Morfeo to lek przeznaczony dla osób, które mają problemy z bezsennością, zwłaszcza wśród pacjentów, u których trudności z zasypianiem uniemożliwiają prowadzenie normalnego trybu życia. Do przeciwwskazań przyjmowania leku należą: zespól bezdechu sennego, ciężka niewydolność oddechowa, a także zaburzenia czynności wątroby. Sprawdź dawkowanie oraz działanie preparatu. 

Działanie

Lek nasenny z grupy pyrazolopirymidyny, strukturalnie odmienny od benzodiazepin i innych leków nasennych. Wiąże się selektywnie z receptorem benzodiazepinowym typu I. Zaleplon stosowany w dawce 10 mg w badaniach chorych w sile wieku leczonych ambulatoryjnie zmniejszał latencję snu w okresie do 4 tyg. Po podaniu doustnym zaleplon wchłania się szybko i prawie całkowicie (co najmniej 71%). Cmax osiąga po ok. 1 h. Biodostępność wynosi około 30%. Wiąże się z białkami osocza ok. 65%. Jest metabolizowany przede wszystkim w wątrobie. Zaleplon jest wydalany w postaci nieaktywnych metabolitów, głównie w moczu (71%) i z kałem (17%).T0,5 wynosi ok. 1 h.

Wskazania

Leczenie pacjentów z bezsennością, mających trudności z zasypianiem. Lek zalecany jest tylko w przypadku ciężkich zaburzeń, uniemożliwiających prowadzenie normalnego trybu życia lub będących przyczyną poważnego dyskomfortu dla chorego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenia czynności wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Zespół bezdechu sennego. Miastenia. Ciężka niewydolność oddechowa. Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat).

Środki ostrożności

Benzodiazepiny i leki o podobnym do nich działaniu nie powinny być stosowane w monoterapii depresji lub lęku związanego z depresją (u takich pacjentów mogą nasilać się skłonności samobójcze). Ze względu na zwiększone ryzyko celowego przedawkowania u osób z depresją, ilość przepisywanego leku, należy ograniczyć do niezbędnego minimum. Zaleca się przerwanie stosowania zaleplonu u pacjentów, którzy doświadczyli prowadzenia pojazdów w półśnie. Opisywano również inne złożone zachowania w stanie niepełnej świadomości (np. przygotowywanie i spożywanie posiłków, prowadzenie rozmów telefonicznych, współżycie płciowe). Nie należy podejmować prób ponownego leczenia u pacjentów, u których po terapii zaleplonem wystąpił obrzęk naczynioruchowy. Jeśli pacjent budzi się przedwcześnie, należy rozważyć alternatywne leczenie. W przypadku wielokrotnego stosowania przez kilka tygodni może nastąpić zmniejszenie skuteczności działania nasennego. Stosowanie benzodiazepin i leków o podobnych mechanizmach działania jak benzodiazepiny może prowadzić do wytworzenia uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko rozwoju uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem stosowania oraz jest większe u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono nadużywanie alkoholu i leków. W przypadku rozwinięcia się uzależnienia fizycznego nagłemu odstawieniu leku towarzyszą objawy odstawienia. Mogą być to bóle głowy, bóle mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: poczucie nierealności, depersonalizacja, nadwrażliwość na dźwięki, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwości na światło, hałas i dotyk, omamy lub napady padaczkowe. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki uzależnienia spowodowanego zaleplonem, podawanym przeważnie w połączeniu z innymi lekami psychotropowymi. Po odstawieniu preparatu może wystąpić w nasilonej formie przemijający zespół objawów, które były przyczyną rozpoczęcia leczenia benzodiazepiną lub jej pochodnymi. Mogą wystąpić inne reakcje obejmujące zmiany nastroju, lęk lub zaburzenia snu i niepokój. Po przyjęciu benzodiazepin lub leków o działaniu podobnym do działania benzodiazepin mogą wystąpić reakcje psychiczne i paradoksalne, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. W razie wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie. Benzodiazepiny i leki o działaniu do nich podobnym powinny być stosowane z najwyższą ostrożnością u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu lub leków w wywiadzie. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową. Benzodiazepiny i leki o działaniu podobnym do działania benzodiazepin nie są zalecane do leczenia podstawowego psychozy. Preparat zawiera laktozę jednowodną - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Stosowanie preparatu w czasie ciąży nie jest zalecane. Stosowanie zaleplonu w dużych dawkach w końcowej fazie ciąży lub podczas porodu może powodować wystąpienie u noworodka hipotermii, hipotonii i umiarkowanej depresji oddechowej. U niemowląt, których matki będąc w zaawansowanej ciąży przyjmowały długotrwale benzodiazepiny i leki o podobnych mechanizmach działania, może rozwinąć się uzależnienie fizyczne, istnieje ryzyko wystąpienia objawów odstawienia w okresie pourodzeniowym. Ponieważ zaleplon jest wydzielany do mleka, preparat nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią.

Działania niepożądane

Często: amnezja, parestezje, senność, bolesne miesiączkowanie. Niezbyt często: jadłowstręt, depersonalizacja, omamy, depresja, splątanie, apatia, bezład lub brak koordynacji ruchów, zawroty głowy, zmniejszona koncentracja, omamy węchowe, zaburzenia mowy (dyzartria, mowa zamazana), niedoczulica, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, przeczulica słuchowa, nudności, nadwrażliwość na światło, astenia, złe samopoczucie. Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne. Częstość nieznana: somnambulizm, hepatotoksyczność (opisywana głównie jako podwyższona aktywność aminotransferaz), obrzęk naczynioruchowy. Podczas stosowania leku w zaleconych dawkach terapeutycznych wystąpić może amnezja następcza, a ryzyko jej wystąpienia zwiększa się po większych dawkach. Wystąpienie amnezji może być powiązane z niewłaściwym zachowaniem. Podczas stosowania benzodiazepin lub leków podobnych do działania benzodiazepin mogą ujawnić się istniejące u pacjenta zaburzenia depresyjne. Podczas stosowania benzodiazepin lub leków o działaniu do nich podobnym mogą wystąpić następujące objawy: niepokój, pobudzenie, drażliwość, obniżone hamowanie, agresywność, brak zdolności logicznego myślenia, urojenia, wybuchy gniewu, koszmary senne, depersonalizacja, omamy, psychozy, nieadekwatne zachowanie, ekstrawersja pozostająca w niezgodności z charakterem osoby i inne niepożądane reakcje behawioralne. Występowanie opisanych objawów jest bardziej prawdopodobne u osób w podeszłym wieku. Stosowanie preparatu prowadzić może do wystąpienia uzależnienia fizycznego (przerwanie leczenia może spowodować objawy zespołu abstynencji lub efekty z odbicia) i psychicznego. Odnotowano przypadki nadużywania benzodiazepin i leków o podobnym działaniu.

Interakcje

Nie zaleca się podawania alkoholu równocześnie z zaleplonem - nasilenie działania uspokajającego i ograniczenie sprawności psychofizycznej. W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami wpływającymi na OUN (np. leki przeciwpsychotyczne, nasenne, przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpadaczkowe, znieczulające i leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym) nasila się działanie uspokajające. Cymetydyna zwiększa stężenie zaleplonu o 85%, hamując oksydazę aldehydową i CYP3A4 - należy zachować ostrożność stosując jednocześnie oba leki. Stosowanie zaleplonu równocześnie z 800 mg erytromycyny powoduje zwiększenie stężenia zaleplonu o 34% - należy wziąć pod uwagę możliwość nasilenia działania uspokajającego zaleplonu. W przypadku opioidowych leków przeciwbólowych wystąpić może nasilenie działania euforyzującego, prowadzące do zwiększenia uzależnienia fizycznego. Leki indukujące CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) stosowane razem z zaleplonem mogą zmniejszać jego stężenie. Zaleplon nie wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę digoksyny i warfaryny. Ibuprofen nie wykazuje interakcji z zaleplonem. Wenlafaksyna (postać o przedł. uwalnianiu w dawce 75 mg lub 150 mg na dobę) stosowana razem z 10 mg zaleplonu nie wpływa na procesy pamięciowe lub funkcje psychomotoryczne; nie odnotowano interakcji farmakokinetycznych pomiędzy tymi lekami.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka wynosi 10 mg. Leczenie powinno trwać tak krótko jak to możliwe, maksymalnie 2 tyg. Lek należy przyjmować bezpośrednio przed położeniem się do łóżka lub po położeniu się do łóżka, jeśli pacjent ma trudności z zaśnięciem. Nie należy stosować dawki dobowej większej niż 10 mg. Nie podawać drugiej dawki leku tej samej nocy. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży. Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania leku w przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek, ponieważ farmakokinetyka preparatu u tych pacjentów nie ulega zmianie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lek jest przeciwwskazany. Benzodiazepiny i leki o podobnym do nich działaniu nie są wskazane u chorych z niewydolnością wątroby, gdyż mogą przyspieszać rozwój encefalopatii. Osoby w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwe na działanie leków nasennych i z tego względu nie zaleca się stosowania u nich preparatu. Nie należy stosować leku w czasie lub bezpośrednio po posiłku.

Uwagi

Preparat wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; w celu zmniejszenia ryzyka pacjent nie powinien podejmować czynności wymagających koordynacji psychomotorycznej przez co najmniej 4 h po przyjęciu preparatu.

Pharmindex