Znajdź lek

Plendil

Działanie

Preparat blokujący kanały wapniowe o selektywnym działaniu naczyniowym. Obniża ciśnienie tętnicze przez obniżenie oporu naczyń obwodowych. Zmniejsza aktywność elektryczną i kurczliwość mięśniówki gładkiej naczyń przez działanie na kanały wapniowe w błonie komórkowej. Działa rozkurczająco na gładkie mięśnie oddechowe i działa diuretycznie i natriuretycznie, natomiast nie wpływa na wydalanie potasu. Zmniejsza się kanalikowa reabsorpcja sodu, co przeciwdziała zatrzymywaniu sodu i wody, które obserwuje się podczas stosowania innych leków rozszerzających naczynia. Mechanizm działania felodypiny w chorobie niedokrwiennej serca polega na poprawie bilansu tlenowego w sercu. U pacjentów z chorobą niedokrwienna serca wywołaną skurczem naczyń lek zmniejsza objawowe i bezobjawowe niedokrwienie mięśnia sercowego. Biodostępność leku wynosi ok. 15% i nie zależy od przyjmowania wraz z pokarmem. Maksymalne stężenie leku w osoczu występuje w ciągu ok. 3-5 h po podaniu. Lek wiąże się z białkami osocza w 99%. T0,5 wynosi ok. 25 h. Lek jest metabolizowany w wątrobie. Około 70% dawki jest wydalane w postaci metabolitów z moczem, pozostała część wydalana jest z kałem.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze. Dusznica bolesna stabilna.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na felodypinę lub którykolwiek ze składników leku. Niewyrównana niewydolność serca. Ostra faza zawału mięśnia sercowego. Dusznica bolesna niestabilna. Ciąża. Hemodynamicznie istotne zwężenie zastawek serca. Dynamiczne zwężenie drogi odpływu krwi z serca.

Środki ostrożności

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z wyraźnymi zaburzeniami czynności wątroby. Lek ten może spowodować niedociśnienie tętnicze - u pacjentów wrażliwych może to spowodować wystąpienie niedokrwienia mięśnia sercowego. Stosować ostrożnie u pacjentów z tendencją do występowania tachykardii. Leku nie należy stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Brak danych dotyczących stosowania leku u dzieci.

Ciąża i laktacja

Lek przeciwwskazany jest w ciąży. W przypadkach stosowania leku w dawkach leczniczych jedynie niewielka ilość leku przenika do mleka. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet karmiących piersią. Jeśli jest konieczne kontynuowanie leczenia, to należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: obrzęki obwodowe. Często: zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca, ból głowy. Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, uczucie zmęczenia, kołatanie serca, tachykardia, nudności, bóle brzucha, świąd skóry, wysypka, Rzadko: omdlenia, wymioty, pokrzywka, bóle mięśni i stawów, impotencja i/lub zaburzenia czynności seksualnych. Bardzo rzadko: leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, reakcje nadwrażliwości w miejscu podania np. obrzęk naczynioruchowy; gorączka, zapalenie i przerost dziąseł, nadwrażliwość na światło, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, częstomocz.

Interakcje

Felodypina jest substratem izoenzymu CYP3A4. Leki wpływające na aktywność izoenzymu CYP3A4 mają znaczący wpływ na stężenie leku w osoczu. Leki, takie jak karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna oraz ziele dziurawca, zwiększają metabolizm felodypiny przez indukcję cytochromu P450. Leki silnie zmniejszające aktywność izoenzymu CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna) oraz inhibitory proteazy HIV, powodują zmniejszenie metabolizmu felodypiny. Sok grejpfrutowy hamuje aktywność izoenzymu CYP3A4 . Felodypina może zwiększać stężenie takrolimusu – w razie jednoczesnego stosowania obu leków należy monitorować stężenie takrolimusu w osoczu, aby w razie potrzeby dostosować dawkowanie. Felodypina nie wpływa na stężenie cyklosporyny w osoczu. Nie wydaje się, aby duży stopień wiązania felodypiny z białkami osocza wpływał na niezwiązaną z białkami frakcję innych intensywnie wiążących się z białkami osocza leków, takich jak warfaryna.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze: dawka powinna być ustalana indywidualnie. Leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta, dawkę w razie potrzeby można zmniejszyć do 2,5 mg lub zwiększyć do 10 mg. Jeśli jest to konieczne, można dołączyć inny lek przeciwnadciśnieniowy. Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca to 5 mg raz na dobę.  Dusznica bolesna: dawka powinna być ustalana indywidualnie. Leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u pacjentów w podeszłym wieku należy rozważyć zmniejszenie dawki.
Tabletki należy podawać raz na dobę, najlepiej rano. Działanie utrzymuje się przez 24 h. Tabletki należy popijać wodą, nie wolno ich żuć ani kruszyć. Tabletki można zażywać na czczo lub po lekkim posiłku o małej zawartości tłuszczów i węglowodanów.

Uwagi

Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy i objawy zmęczenia, które mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Pharmindex