Znajdź lek

Symletrol

Działanie

Lek przeciwnowotworowy - niesteroidowy inhibitor aromatazy (inhibitor biosyntezy estrogenów). Zahamowanie wzrostu guza przez estrogeny ma podstawowe znaczenie w terapii nowotworów, w przypadku, gdy rozrost tkanki nowotworowej zależy od obecności estrogenów i jest stosowane leczenie endokrynologiczne. Lek hamuje aromatazę konkurując o miejsce wiązania w grupie hemowej kompleksu aromataza-cytochrom P-450. Prowadzi to do zmniejszenia biosyntezy estrogenów we wszystkich tkankach, w których występuje aromataza (także w tkance nowotworowej). Letrozol wykazuje dużą specyficzność w hamowaniu aktywności aromatazy. U pacjentek po menopauzie, dobowe dawki letrozolu 0,1-5 mg nie powodują zmian stężenia kortyzolu, aldosteronu, 11-dezoksykortyzolu, 17-hydroksyprogesteronu i ACTH w osoczu, aktywności reninowej osocza, androstendionu, stężeń LH i FSH, ani czynności tarczycy. Letrozol jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w ciągu 1 h (pokarm zmniejsza nieznacznie szybkość wchłaniania). Średnia bezwzględna biodostępność wynosi 99,9%. Lek wiąże się z białkami osocza w ok. 60%, głównie z albuminami. Stężenie letrozolu w erytrocytach stanowi ok. 80% stężenia w osoczu. Główną drogą eliminacji letrozolu jest przemiana metaboliczna do farmakologicznie nieaktywnego metabolitu karbinolowego; biorą w niej udział CYP3A4 i CYP2A6. Lek jest wydalany głównie z moczem. T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynosi 2 dni. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 2-6 tyg. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby, stężenia leku i okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji zwiększają się 2-3-krotnie.

Wskazania

Leczenie uzupełniające kobiet po menopauzie we wczesnym stadium inwazyjnego raka piersi z receptorami dla hormonów. Przedłużone leczenie uzupełniające u pacjentek po menopauzie z hormonozależnym inwazyjnym rakiem piersi we wczesnym stadium zaawansowania, po standardowym leczeniu uzupełniającym tamoksyfenem trwającym 5 lat. Leczenie pierwszego rzutu zaawansowanego hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Leczenie zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, występującej fizjologicznie lub wywołanej sztucznie, u których wystąpił nawrót lub progresja procesu nowotworowego, a które uprzednio były leczone lekami o działaniu antyestrogenowym. Leczenie neoadjuwantowe HER-2-ujemnego raka piersi z receptorami dla hormonów u kobiet po menopauzie, u których chemioterapia nie jest odpowiednim leczeniem, a natychmiastowa operacja nie jest wskazana. Nie wykazano skuteczności u pacjentek z rakiem piersi bez receptorów dla hormonów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na letrozol lub inne składniki leku. Stan przed menopauzą. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży. U pacjentek, u których stan pomenopauzalny nie jest wyjaśniony, należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia stężenie LH, FSH i (lub) estradiolu, w celu jasnego określenia stanu hormonalnego. Nie badano stosowania preparatu u wystarczającej liczby pacjentek z niewydolnością nerek z klirensem kreatyniny <10 ml/min - przed zastosowaniem leku należy uważnie rozważyć stosunek ryzyka do korzyści. Szczególnie ostrożnie (po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka) stosować u pacjentek z ciężką niewydolnością wątroby (C wg Child-Pugh), ze względu na zwiększone stężenie leku we krwi i wolniejszą eliminację letrozolu z organizmu. Pacjentki z osteoporozą i (lub) złamaniami w wywiadzie lub będące w grupie zwiększonego ryzyka osteoporozy powinny mieć wykonane badanie gęstości mineralnej kości przed rozpoczęciem leczenia uzupełniającego lub przedłużonego leczenia uzupełniającego oraz powinny być obserwowane pod kątem rozwoju osteoporozy w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Jeżeli istnieją wskazania, należy podjąć profilaktykę lub leczenie osteoporozy i regularnie to monitorować . Lek zawiera laktozę - tabl. nie należy stosować u pacjentek z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Pacjentki mogące zajść w ciążę (tj. kobiety w okresie okołomenopauzalnym lub we wczesnym okresie pomenopauzalnym), należy poinformować o potrzebie stosowania skutecznej antykoncepcji w trakcie leczenia, aż do czasu pełnego ustalenia stanu pomenopauzalnego. Preparat jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: hipercholesterolemia, zwiększona potliwość, ból stawów, uderzenia gorąca, uczucie zmęczenia (w tym astenia, złe samopoczucie ogólne). Często: jadłowstręt, wzmożony apetyt, depresja, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), nadciśnienie tętnicze, nudności, niestrawność (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), zaparcie, biegunka, ból brzucha, biegunka, wymioty, łysienie, wysypka (w tym rumieniowa, plamisto-grudkowa, przypominająca zmiany łuszczycowe, pęcherzykowa), suchość skóry, ból mięśni, ból kości, osteoporoza, złamania kości, zapalenie stawów, krwawienia z dróg rodnych, ból w klatce piersiowej, obrzęk obwodowy, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zakażenia układu moczowego, ból nowotworowy (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), leukopenia, lęk (w tym nerwowość), drażliwość, senność, bezsenność, zaburzenia pamięci, nieprawidłowe odczuwanie bodźców (w tym parestezje, niedoczulica), zaburzenia smaku, udar mózgu, zespół cieśni nadgarstka, zaćma, podrażnienie oka, niewyraźne widzenie, tachykardia, incydenty niedokrwienia serca (w tym nowe przypadki lub nasilenie już istniejącej dusznicy, dusznica wymagająca leczenia chirurgicznego, zawał mięśnia sercowego i niedokrwienie mięśnia sercowego), zakrzepowe zapalenie żył (w tym zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych i głębokich), duszność, kaszel, suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej (dotyczy pacjentek w leczeniu nowotworów z przerzutami), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, pokrzywka, zwiększenie częstości oddawania moczu, wydzielina z dróg rodnych, suchość pochwy, ból piersi, obrzęk ogólny, suchość błon śluzowych, pragnienie, gorączka, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: zatorowość płucna, zakrzepica tętnic, udar niedokrwienny mózgu. Częstość nieznana: zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, palec zatrzaskujący.

Interakcje

Letrozol jest częściowo metabolizowany z udziałem CYP2A6 i CYP3A4. Cymetydyna, słaby, niespecyficzny inhibitor enzymów CYP450 nie miała wpływu na stężenia letrozolu w osoczu. Wpływ silnych inhibitorów CYP450 nie jest znany. Dotychczas nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku w skojarzeniu z estrogenami lub innymi lekami przeciwnowotworowymi, z wyjątkiem tamoksyfenu. Tamoksyfen, inne leki antyestrogenowe lub leki zawierające estrogeny mogą osłabiać działanie farmakologiczne letrozolu. Wykazano ponadto, że jednoczesne stosowanie tamoksyfenu i letrozolu powoduje znaczne zmniejszenie stężenia letrozolu w osoczu. Należy unikać jednoczesnego stosowania letrozolu z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi lub estrogenami. W badaniach in vitro wykazano, że letrozol hamuje aktywność izoenzymów 2A6 i umiarkowanie, 2C19 cytochromu P450, ale znaczenie kliniczne tego wpływu jest nieznane. Należy dlatego zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków, które są metabolizowane głównie przez ww. izoenzymy i które mają wąski indeks terapeutyczny (np. fenytoina, klopidrogel).

Dawkowanie

Doustnie. Pacjentki dorosłe i w podeszłym wieku: 2,5 mg raz na dobę. U pacjentek z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi leczenie należy prowadzić do czasu pojawienia się dowodów świadczących o progresji procesu nowotworowego. W terapii uzupełniającej i przedłużonym leczeniu uzupełniającym leczenie należy kontynuować przez 5 lat lub do momentu nawrotu choroby nowotworowej, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi jako pierwsze. W terapii uzupełniającej można także rozważyć schemat leczenia sekwencyjnego (letrozol przez 2 lata, a następnie tamoksyfen przez 3 lata). W terapii neoadjuwantowej leczenie może być kontynuowane przez 4-8 miesięcy w celu uzyskania optymalnego zmniejszenia nowotworu. Jeśli nie ma wystarczającej odpowiedzi, należy zaprzestać leczenia i wyznaczyć termin operacji i (lub) umówić z pacjentką dalsze możliwości leczenia. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (A lub B w skali Child-Pugh) oraz u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >10 ml/min).
Lek należy przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub senności w trakcie stosowania preparatu, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Pharmindex