Znajdź lek

Telfast

Działanie

Lek przeciwhistaminowy, blokujący receptory H1, nie wywierający działania sedatywnego. Feksofenadyna jest farmakologicznie czynnym metabolitem terfenadyny. Nie wywiera działania uspokajającego, ani nie wywołuje istotnych zmian odstępu QTc. Chlorowodorek feksofenadyny jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym, Tmax osiągane jest po około 1-3 h. Z białkami osocza wiąże się w 60-70%. Stężenia feksofenadyny w osoczu zmniejszają się w sposób dwuwykładniczy, z T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynoszącym 11-15 h po podaniu wielokrotnym. Główną drogą eliminacji leku z organizmu jest wydalanie z żółcią, a do 10% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem.

Wskazania

Leczenie objawowe przewlekłej idiopatycznej pokrzywki.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Ze względu na ograniczone dane, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Pacjentów z chorobą układu krążenia obecnie lub w wywiadzie należy ostrzec, że stosowanie leków przeciwhistaminowych może wiązać się z wystąpieniem takich działań niepożądanych, jak: tachykardia i kołatanie serca.

Ciąża i laktacja

Chlorowodorku feksofenadyny nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Podczas stosowania leku stwierdzono obecność feksofenadyny w mleku matki, dlatego nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią.

Działania niepożądane

Często: bóle głowy, senność, zawroty głowy, nudności. Niezbyt często: zmęczenie. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (z objawami, takimi jak: obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry i uogólnione objawy anafilaksji), bezsenność, nerwowość, zaburzenia snu lub koszmary senne/wyraziste sny, tachykardia, kołatanie serca, biegunka, wysypka, pokrzywka, świąd.

Interakcje

Feksofenadyna nie jest metabolizowana w wątrobie, tak więc nie wchodzi w interakcje z innymi lekami z udziałem mechanizmów wątrobowych. Jednoczesne stosowanie  chlorowodorku feksofenadyny z erytromycyną lub ketokonazolem powoduje 2-3 krotne zwiększenie stężenia feksofenadyny w osoczu (nie zaobserwowano wpływu na odstęp QT ani nasilenia działań niepożądanych). Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające wodorotlenek glinu i magnezu zmniejszają biodostępność feksofenadyny - zaleca się zachowanie 2 h przerwy między podaniem tych leków i feksofenadyny. Nie zaobserwowano interakcji między feksofenadyną i omeprazolem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci >12 lat: zalecana dawka wynosi 180 mg raz na dobę, przed posiłkiem. Dzieci < 12 lat: nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej. Szczególne grupy pacjentów. Badania wykazują, że u osób w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania chlorowodorku feksofenadyny.

Uwagi

Wykazano, że preparat nie wywiera znaczącego wpływu na czynność OUN. Pacjenci mogą prowadzić pojazdy mechaniczne i wykonywać zadania wymagające koncentracji. Jednak ze względu na indywidualną wrażliwość pacjentów na leki, przed prowadzeniem pojazdu lub wykonywaniem skomplikowanych działań, zaleca się sprawdzenie jak pacjent reaguje na lek.

Pharmindex