Znajdź lek

TizaniTeva

Działanie

Lek o ośrodkowym działaniu zmniejszającym napięcie mięśniowe. Głównym punktem uchwytu jest rdzeń kręgowy gdzie poprzez stymulację presynaptycznych receptorów α2 hamuje uwalnianie aminokwasów pobudzających, które pobudzają receptory N-metylo-D-asparaginianowe (NMDA). W ten sposób przekazanie sygnału polisynaptycznego na poziomie międzyneuronalnym, który odpowiada za nadmierne napięcie mięśniowe jest zahamowane a napięcie mięśni zmniejszone. Lek nie działa bezpośrednio na mięśnie szkieletowe, złącze mięśniowo-nerwowe ani na monosynaptyczne odruchy rdzeniowe. Tyzanidyna wywiera umiarkowane ośrodkowe działanie przeciwbólowe. Zmniejsza patologicznie zwiększone napięcie mięśni, w tym opór wobec biernych ruchów, oraz łagodzi bolesne skurcze i skurcze kloniczne. Lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po ok. 1 h. Z białkami osocza wiąże się w ok. 30%. Łatwo przenika przez barierę krew-mózg. Metabolizm pierwszego przejścia ogranicza dostępność w osoczu do 34% dawki dożylnej. Tyzanidyna ulega szybkiemu i znacznemu metabolizmowi w wątrobie, głównie przez CYP1A2. Lek i jego metabolity wydalane są głównie przez nerki. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-4 h.

Wskazania

Leczenie spastyczności związanej ze stwardnieniem rozsianym lub z uszkodzeniem albo chorobami rdzenia kręgowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tyzanidynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Znaczne zaburzenia czynności wątroby. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów cytochromu CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna).

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, chorobą wieńcową, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (należy monitorować czynność nerek, może być konieczne zmniejszenie dawki). Doświadczenie dotyczące stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczone - stosowanie nie jest zalecane, o ile korzyści leczenia nie przewyższają znacznie ryzyka. Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów w wieku do 18 lat jest ograniczone - nie jest zaleca się stosowania. Lek należy odstawić jeżeli aktywność SGPT (aminotransferazy glutaminowopirogronowej surowicy) w surowicy i (lub) SGOT (aminotransferazy glutaminowo-szczawianowej surowicy) utrzymuje się powyżej trzykrotnej górnej granicy normy, a także w przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby lub żółtaczki. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi wrodzonymi nietolerancjami galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub z zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści znacząco przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: bradykardia, tachykardia, senność, znużenie, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, nadciśnienie tętnicze z odbicia. Rzadko: zaburzenia snu, bezsenność, osłabienie mięśni, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy, omamy (przemijają samoistnie i nie noszą znamion psychozy), reakcje alergiczne (np. świąd i wysypka). Bardzo rzadko: zapalenie wątroby, niewydolność wątroby. Częstość nieznana: ból głowy, ataksja, zaburzenia akomodacji, utrata apetytu, zaburzenia lękowe, wydłużenie odstępu QT. W czasie stosowania tyzanidyny może wystąpić niedociśnienie tętnicze (również w wyniku interakcji z inhibitorami CYP1A2 i (lub) lekami przeciwnadciśnieniowymi); mogą wystąpić ciężkie objawy niedociśnienia tętniczego takie jak utrata świadomości i zapaść naczyniowa lub sercowa.
Po nagłym odstawieniu tyzanidyny stosowanej długotrwale i (lub) w dużych dawkach, i (lub) jednocześnie z lekami zmniejszającymi ciśnienie krwi obserwowano nadciśnienie z odbicia i tachykardię. W skrajnych przypadkach nadciśnienie tętnicze z odbicia może prowadzić do udaru.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie tyzanidyny i fluwoksaminy lub cyprofloksacyny, które są inhibitorami cytochromu CYP1A2 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tyzanidyny i innych inhibitorów cytochromu CYP1A2, takich jak leki przeciwarytmiczne (amiodaron, meksyletyna, propafenon), cymetydyna, niektóre fluorochinolony (enoksacyna, pefloksacyna, norfloksacyna), rofekoksyb, doustne środki antykoncepcyjne i tyklopidyna. Należy zachowywać ostrożność w przypadkach podawania tyzanidyny z substancjami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT; zalecana jest regularna kontrola EKG. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków zmniejszających ciśnienie krwi, ponieważ tyzanidyna może zwiększać ich działanie. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania z substancjami blokującymi receptory β-adrenergiczne lub digoksyną, gdyż skojarzenie to może zwiększać niedociśnienie tętnicze lub bradykardię. U niektórych pacjentów po nagłym odstawieniu tyzanidyny stosowanej jednocześnie z lekami zmniejszającymi ciśnienie krwi obserwowano nadciśnienie z odbicia i tachykardię. W skrajnych przypadkach nadciśnienie z odbicia może prowadzić do udaru. Dane farmakokinetyczne otrzymane po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek tyzanidyny sugerują, iż klirens tyzanidyny zmniejszał się o około 50% u kobiet jednocześnie przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne; należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji klinicznej i (lub) działań niepożądanych po zastosowaniu mniejszych dawek tyzanidyny u kobiet przyjmujących jednocześnie tabletki antykoncepcyjne. Alkohol lub środki działające na o.u.n. mogą zwiększać uspokajające działanie tyzanidyny.

Dawkowanie

Doustnie. Zwykle leczenie rozpoczyna się od pojedynczej dawki 2 mg zwiększając ją o 2 mg nie częściej, niż co pół tyg. Optymalne działanie terapeutyczne otrzymuje się stosując dawkę dobową 12-24 mg, podawaną w 3-4 równych dawkach podzielonych. Pojedyncza dawka nie powinna wynosić więcej niż 12 mg. Całkowita dawka dobowa nie powinna wynosić więcej niż 36 mg. Maksymalne działanie leku występuje w ciągu 2-3 h od podania i jest ono relatywnie krótkie, w związku z czym należy indywidualnie dostosować czas i częstotliwość podawania. Istnieją znaczne różnice w reakcji na lek u poszczególnych pacjentów, dlatego wymagane jest ostrożne zwiększanie dawki. Należy uważać, aby nie podawać dawki większej niż dawka dająca pożądane działanie terapeutyczne.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <25 ml/min) leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg raz na dobę i poprzez powolne zwiększanie należy osiągnąć dawkę skuteczną. Dawka powinna być zwiększana o nie więcej niż 2 mg w zależności od jej tolerancji i skuteczności. Zaleca się powolne zwiększanie pojedynczej dawki dobowej przed zwiększeniem częstotliwości podawania.

Uwagi

Nie należy nagle odstawiać leku, szczególnie u pacjentów otrzymujących duże dawki długotrwale. Przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich pacjentów zaleca się przeprowadzenie testów czynnościowych wątroby; zaleca się comiesięczne monitorowanie czynności wątroby przez pierwsze 4 mies. podawania leku u wszystkich pacjentów oraz u tych, u których wystąpią niewyjaśnione objawy sugerujące zaburzenia wątroby, takie jak nudności, jadłowstręt lub znużenie. Podczas stosowania tyzanidyny zaleca się prowadzenie regularnych kontroli klinicznych i EKG. W przypadku wystąpienia senności lub zawrotów głowy nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Pharmindex