Znajdź lek

Venimmun N

Działanie

Preparat stanowi wysoce oczyszczony koncentrat modyfikowanej ludzkiej immunoglobuliny (IgG). Aby umożliwić jego dożylne podawanie i uniknąć charakterystycznych dla preparatów domięśniowych agregatów IgG oraz zanieczyszczeń IgA i IgM (możliwa stymulacja antygenowa oraz śmiertelne reakcje anafilaktyczne), w procesie sulfitolizy, rozbiciu ulegają disiarczkowe mostki miedzy łańcuchami cząsteczki immunoglobuliny. Po podaniu dożylnym, w procesie utleniania, rozszczepione łańcuchy ulegają ponownemu połączeniu odtwarzając pełną, nie zmienioną cząsteczkę IgG. W efekcie, preparat zawiera koncentrat 7S immunoglobuliny o typowym rozkładzie swoistych przeciwciał, jednak z zaburzonym podziałem na podklasy IgG (brak IgG3, znaczne zmniejszenie IgG4, zwiększenie - IgG1, zachowana ilość IgG2). Wywiera on efekt immunomodulujący. T0,5 wynosi około 22 dni. Obecnie stosowane metody produkcji koncentratów immunoglobulin unieczynniają wirusy HBV, HCV oraz HIV 1 i 2, HTLV I i II i inne.

Wskazania

Profilaktyka i leczenie zakażeń u chorych z pierwotnymi zespołami niedoboru odporności, profilaktyka i leczenie zakażeń u chorych z wtórnymi zespołami odporności (przewlekła białaczka limfatyczna, AIDS, biorcy przeszczepów szpiku, leczenie immunosupresyjne, itp.), leczenie samoistnej plamicy małopłytkowej (ITP), leczenie zespołu Kawasaki, leczenie ciężkich zakażeń bakteryjnych (posocznice) i wirusowych, profilaktyka i zapobieganie zakażeniom u wcześniaków i noworodków z niską wagą urodzeniową, leczenie chorób o podłożu immunologicznym (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczna neutropenia, małopłytkowości pochodzenia immunologicznego, zespół Guillain-Barré, przewlekła zapalna demielinizująca polioneuropatia, miastenia), wywoławanie stanu tolerancji immunologicznej u chorych na hemofilię A z krążącym antykoagulantem, zapobieganie nawracającemu poronieniu samoistnemu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ludzkie immunoglobuliny, zwłaszcza u chorych z niedoborem IgA, u których stwierdzono przeciwciała przeciw IgA.

Działania niepożądane

Preparat gammaglobuliny nie powinien być podawany z jakimkolwiek lekiem i powinien być zawsze podawany przez oddzielny zestaw infuzyjny. Dożylna immunoglobulina zmniejsza skuteczność aktywnego uodparniania, dlatego też szczepionki zawierające żywe wirusy należy podawać co najmniej po upływie 6 tygodni po podaniu gammaglobuliny. Po podaniu imunoglobuliny przejściowy wzrost biernie przenoszonych przeciwciał we krwi chorego, może doprowadzić do fałszywie dodatnich wyników testów serologicznych.

Interakcje

Pozajelitowe podanie żywych szczepionek wirusowych może nastąpić po minimum 3 miesiącach od zastosowania preparatu. Preparaty te nie zaburzają odpowiedzi na szczepionki podawane drogą doustną.

Dawkowanie

Preparat do podawania dożylnego. Podawać bardzo powoli. Dawkowanie preparatu zależy od rozpoznania i stanu klinicznego chorego, dawka powinna być dobierana indywidualnie. Pierwotne niedobory odporności - jednorazowo 0,2-0,8 g/kg m.c. co 3-4 tygodnie; wtórne zespoły niedoboru odporności - jednorazowo 0,2-0,4 g/kg m.c. co 3-4 tygodnie; u biorców szpiku 0,5 g/kg m.c. jednorazowo 7 dni przed zabiegiem, następnie co tydzień przez pierwsze 3 miesiące po zabiegu oraz co miesiąc przez następne 9 miesięcy; samoistna plamica małopłytkowa 0,4-1 g/kg m.c. przez 3-5 dni, następnie 0,4-1 g/kg m.c. w odstępach 1-4 tygodni; zespół Kawasaki 1,6-2 g/kg m.c. w dawkach podzielonych przez 2-4 dni, zwykle jako dodatek do leczenia preparatami kwasu acetylosalicylowego; ciężkie infekcje bakteryjne (posocznice) i wirusowe - 0,4-1,0 g/kg m.c. przez 1-4 dni; zapobieganie zakażeniom wcześniaków i niemowląt z niską wagą urodzeniową 0,5-1,0 g/kg m.c. co 1-2 tygodnie; zespół Guillain-Barré - 0,4g/kg m.c. przez 5 dni, a następnie co 4 tygodnie.

Uwagi

Pharmindex