Znajdź lek

Ventilastin Novolizer

Działanie

Selektywny agonista receptora β2-adrenergicznego. W dawkach leczniczych wykazuje selektywne działanie na oskrzelowe receptory β2 oraz niewielkie działanie na receptory β1 w sercu. Po wykonaniu inhalacji salbutamol wywiera pobudzające działanie na receptory β2 w mięśniówce gładkiej oskrzeli i w ten sposób zapewnia szybkie rozszerzenie oskrzeli, które w czasie kilku minut osiąga stopień znaczący i utrzymuje się 4-6 h. Salbutamol powoduje również rozszerzenie naczyń prowadzące do odruchowego efektu chronotropowego oraz efekty metaboliczne, w tym hipokaliemię. Po wykonaniu inhalacji 20-47% dawki salbutamolu przechodzi do dalszych części oskrzeli (reszta osadza się w jamie ustnej oraz górnej części układu oddechowego i jest połykana) i jest wchłaniana do tkanek płucnych i krążenia, ale nie jest metabolizowana w płucu. Po dostaniu się do krążenia systemowego, staje się dostępna dla metabolizmu wątrobowego i jest wydalana przede wszystkim z moczem jako niezmieniony lek oraz jako siarczan fenolowy. Część zainhalowanej dawki, która osadza się w jamie ustnej czy górnej części układu oddechowego jest wchłaniana z przewodu pokarmowego, a następnie wydalana z moczem. Większość dawki leku jest wydalana w ciągu 72 h. Salbutamol wiąże się z białkami w ilości do 10%.

Wskazania

Objawowe leczenie schorzeń przebiegających z odwracalną obturacją dróg oddechowych, np. astmy czy przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z wyraźną odwracalnością. Zapobieganie napadom astmy wywoływanym przez wysiłek fizyczny lub alergeny.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na salbutamol lub substancję pomocniczą leku (laktozę).

Środki ostrożności

Leki rozszerzające oskrzela nie powinny stanowić jedynego lub podstawowego leczenia w przypadku pacjentów z astmą przewlekłą. U pacjentów z astmą, stosowanie leku nie powinno opóźnić włączenia i regularnego stosowania wziewnych kortykosteroidów. Należy zachować ostrożność i stosować lek jedynie w przypadku występowania bezwzględnych wskazań u pacjentów z: ciężkimi zaburzeniami serca, a w szczególności niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego; chorobą wieńcową, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu oraz tachyarytmią; ciężkim i nieleczonym nadciśnieniem tętniczym; tętniakiem; nadczynnością tarczycy; cukrzycą trudną do wyrównania i guzem chromochłonnym. Pacjentom z ciężkimi chorobami serca (np. chorobą niedokrwienną serca, tachyarytmią lub ciężką niewydolnością serca), którzy przyjmują salbutamol z powodu choroby układu oddechowego, należy zalecić zwrócenie się o poradę lekarską w przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej lub innych objawów świadczących o zaostrzeniu choroby serca. W przypadku braku skuteczności leczenia (brak poprawy lub pogorszenie stanu pacjenta), u pacjentów z astmą konieczne może być leczenie przeciwzapalne, zwiększenie dawki leków przeciwzapalnych lub krótkotrwałe leczenie doustnymi glikokortykosteroidami, a u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc może być wymagane leczenie jednym lub większą liczbą długo działających leków rozszerzających oskrzela, rehabilitacja, stosowanie wziewnych kortykosteroidów lub długotrwałe podawanie tlenu. Zwiększone zużycie leków rozszerzających oskrzela, a w szczególności krótko działających, wziewnych agonistów receptorów β2-adrenergicznych w celu złagodzenia objawów, wskazuje na pogorszenie kontroli choroby. Nagłe i postępujące nasilenie objawów może stanowić zagrożenie dla życia. Należy poinformować pacjenta, że w razie nasilenia się objawów astmy po drugiej inhalacji lub jeśli pacjent nie jest w stanie zastosować inhalatora proszkowego w czasie ostrego napadu astmy, należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Stosowanie β2-agonistów, zwłaszcza pozajelitowo lub w postaci nebulizacji, może powodować potencjalnie ciężką hipokaliemię - szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką astmą. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6 lat (niewystarczająca ilość danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania). Ilość laktozy zawarta w leku zwykle nie powoduje problemów u osób z nietolerancją laktozy.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet w ciąży nie zostało określone. Leku nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka, jednak jego wpływ na dzieci nie jest znany, dlatego należy ograniczyć jego stosowanie do sytuacji, w których spodziewana korzyść dla matki może przeważać nad potencjalnym ryzykiem dla dziecka. Wziewne stosowanie preparatów zawierających salbutamol nie jest odpowiednim postępowaniem w przypadku porodu przedwczesnego i nie powinno być stosowane w przypadku zagrażającego poronienia.

Działania niepożądane

Często: niepokój; lekkie drżenie, zawroty głowy; nudności, zaburzenia smaku; pocenie się; ból głowy, reakcje w miejscu podania (podrażnienie jamy ustnej i gardła, uczucie pieczenia języka). Rzadko: hipokaliemia, hiperglikemia, zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i ciał ketonowych; nadmierna aktywność; tachykardia, zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, skurcze dodatkowe), kołatanie serca, dławica piersiowa, wpływ na ciśnienie tętnicze krwi (obniżenie lub podwyższenie); rozszerzenie naczyń obwodowych; kaszel, paradoksalny skurcz oskrzeli (natychmiast przerwać leczenie); skurcze mięśni. Bardzo rzadko lub częstość nieznana: małopłytkowość; reakcja nadwrażliwości; nadpobudliwość, zaburzenia snu, omamy; niedokrwienie mięśnia sercowego; zapaść; świąd, wysypka, rumień, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy; zapalenie nerek. Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne.

Interakcje

Salbutamol i nieselektywne leki blokujące receptory β zazwyczaj nie powinny być stosowane równocześnie (ryzyko wystąpienia ciężkiego skurczu oskrzeli). Nie stosować salbutamolu co najmniej 6 h przed rozpoczęciem znieczulenia za pomocą halogenowych środków znieczulających (np. halotan, metoksyfluran czy enfluran), ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich zaburzeń rytmu serca oraz niedociśnienia tętniczego. Należy zachować ostrożność stosując równocześnie z salbutamolem - pochodne ksantyny, glikokortykosteroidy, leki moczopędne i glikozydy nasercowe (digoksyna), ze względu na możliwe wystąpienie hipokaliemii (należy kontrolować stężenie potasu). Jednoczesne stosowanie z salbutamolem - inhibitorów MAO czy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może zwiększać ryzyko wystąpienia sercowo-naczyniowych działań niepożądanych.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku oraz młodzież). Złagodzenie ostrych objawów astmy oraz złagodzenie ostrych objawów przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym skurczu oskrzeli - dawka początkowa 100 µg (1 dawka). Zapobieganie objawom astmy wywoływanym przez wysiłek fizyczny lub alergeny - 200 µg na 10-15 min przed narażeniem. Maksymalna dawka dobowa na żądanie nie powinna być większa niż 800 µg. Dzieci 6-12 lat. Złagodzenie ostrych objawów astmy, w tym skurczu oskrzeli - dawka początkowa 100 µg. Zapobieganie objawom astmy wywoływanym przez wysiłek fizyczny lub alergeny - 100 µg na 10-15 min przed narażeniem oraz kolejne 100 µg w razie konieczności. Maksymalna dawka dobowa na żądanie nie powinna być większa niż 400 µg. W przypadku zastąpienia innych inhalatorów z salbutamolem przez lek, może być konieczna modyfikacja dawkowania. Pomiędzy dwiema inhalacjami należy zachować co najmniej 1 min przerwy.

Uwagi

Należy regularnie kontrolować stan pacjentów z ciężką astmą. Pacjent powinien regularnie wykonywać pomiary szczytowego przepływu wydechowego za pomocą przenośnego miernika szczytowego przepływu wydechowego.

Pharmindex