Znajdź lek

Accuzide

Działanie

Preparat złożony zawierający inhibitor konwertazy angiotensyny i tiazydowy lek moczopędny. Chinapryl ulega deestryfikacji do chinaprylatu (kwas dikarboksylowy pochodny chinaprylu, główny metabolit), który jest silnym inhibitorem konwertazy angiotensyny. Działanie chinaprylu polega na hamowaniu aktywności ACE w krwiobiegu oraz w tkankach, i w ten sposób na osłabieniu działania kurczącego naczynia oraz zmniejszeniu wydzielania aldosteronu. Zniesienie ujemnego sprzężenia zwrotnego między angiotensyną II a sekrecją reniny zwiększa aktywność reninową osocza. Podanie chinaprylu w dawce 10 do 80 mg pacjentom z nadciśnieniem umiarkowanym do ciężkiego powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego zarówno w pozycji siedzącej, jak i stojącej, przy minimalnym wpływie na częstość akcji serca. Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje w ciągu 1 h, ze szczytem po około 2-4 h od podania. Osiągnięcie maksymalnego efektu obniżającego ciśnienie krwi wymaga u niektórych pacjentów 2 tyg. leczenia. Maksymalne stężenie chinaprylu we krwi po podaniu doustnym obserwuje się w ciągu pierwszej godziny. Biodostępność wynosi ok. 60%. Około 38% chinaprylu podanego doustnie jest dostępne w organizmie jako chinaprylat. T0,5 wynosi ok. 1 h. Maksymalne stężenie chinaprylatu w osoczu występuje po ok. 2 h od doustnego podania chinaprylu. Chinaprylat jest usuwany głównie przez nerki, T0,5 wynosi ok. 3 h. U pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania chinaprylatu się wydłuża. Hydrochlorotiazyd jest tiazydowym lekiem moczopędnym, działającym głównie w dystalnych kanalikach nerkowych, hamując wchłanianie zwrotne NaCl i ułatwiając wchłanianie zwrotne wapnia; zwiększa wydzielanie i wydalanie potasu oraz wodorowęglanu. Zwiększa aktywność reninową osocza, zwiększa wydzielanie aldosteronu. Po doustnym podaniu hydrochlorotiazydu diureza rozpoczyna się po ok. 2 h, osiąga maksymalne natężenie po 2-4 h i trwa ok. 6-12 h. Hydrochlorotiazyd jest wydalany przez nerki w niezmienionej postaci. T0,5 wynosi 4-15 h. Hydrochlorotiazyd przenika barierę łożyskową.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których właściwe jest skojarzone stosowanie chinaprylu i leku moczopędnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na chinapryl, tiazydy, sulfonamidy lub pozostałe składniki preparatu. Wywiad wskazujący na wystąpienie obrzęku naczynioruchowego wskutek wcześniej stosowanych inhibitorów ACE. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Zwężenie drogi odpływu z komory serca. Poważne zaburzenia czynności nerek (kreatynina w surowicy >1,8 mg/dl lub klirens kreatyniny <30 ml/min). Bezmocz. Ciąża. Pacjenci z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m2) jednocześnie stosujących aliskiren.

Środki ostrożności

U pacjentów z wywiadem dotyczącym obrzęku naczynioruchowego, który wystąpił bez związku ze stosowaniem inhibitorów ACE, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienie obrzęku naczynioruchowego podczas przyjmowania inhibitorów ACE. Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych u pacjentów odczulanych jadem owadów błonkoskrzydłych, należy odstawić inhibitor ACE na czas odczulania. U pacjentów poddawanych aferezie lipoprotein o niskiej gęstości z siarczanem dekstranu i jednocześnie leczonych inhibitorami ACE występuje zwiększone ryzyko reakcji anafilaktycznej. U pacjentów poddawanych hemodializie przy użyciu błon typu high-flux (takich jak błony poliakrylonitrylowe), przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE występuje zwiększone ryzyko reakcji anafilaktycznej. Ryzyko można zmniejszyć stosując inny lek przeciwnadciśnieniowy lub inny rodzaj błon do hemodializy. Ze względu na ryzyko niedociśnienia, ostrożnie stosować u pacjentów z niedoborem soli lub zmniejszoną objętością płynów (jak pacjenci leczeni uprzednio diuretykami, pacjenci poddawani dializie). Hipotensyjne działanie hydrochlorotiazydu może być też nasilone u pacjentów po sympatektomii. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, z towarzyszącą niewydolnością nerek lub bez leczenie preparatem powinno być rozpoczęte pod ścisłą obserwacją medyczną. Pacjenci powinni być dokładnie kontrolowani przez pierwsze 2 tyg. leczenia i za każdym razem, gdy zwiększana jest dawka leku. Ostrożnie stosować u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek, zwłaszcza współistniejącym z kolagenozą naczyń krwionośnych. Preparat powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z ciężką chorobą nerek. U pacjentów z ciężką chorobą serca, gdzie czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE może być związane ze skąpomoczem i (lub) narastającą azotemią oraz rzadko z ostrą niewydolnością nerek i zgonem. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej (u takich pacjentów należy monitorować czynność nerek przez pierwsze kilka tygodni leczenia). Ostrożnie stosować u pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby lub postępującą niewydolnością wątroby. Stężenie chinaprylatu u pacjentów z marskością alkoholową jest zmniejszone z uwagi na upośledzony proces deestryfikacji chinaprylu. Ostrożnie stosować u pacjentów z cukrzycą, intensywną diurezą, niedostateczną podażą elektrolitów w pożywieniu, marskością wątroby. Hiponatremia z rozcieńczenia może wystąpić u pacjentów z obrzękami podczas upalnej pogody. Należy zachować ostrożność w przypadku poważnego zabiegu chirurgicznego lub znieczulenia. Gdy u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) wymagane jest jednoczesne zastosowanie leku moczopędnego, zalecane jest stosowanie chinaprylu raczej z diuretykami pętlowymi, niż z diuretykami tiazydowymi. U pacjentów rasy czarnej przyjmujących inhibitory ACE częściej opisywano występowanie obrzęku naczynioruchowego niż u pacjentów innych ras. Wpływ inhibitorów ACE na ciśnienie tętnicze krwi okazał się mniejszy u pacjentów rasy czarnej. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek) - w związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku podczas I trymestru ciąży. Stosowanie podczas II i III trymestru ciąży jest przeciwwskazane. W okresie karmienia piersią wcześniaków nie zaleca się stosowania produktu przez kilka tygodni po porodzie ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych i nerkowych oraz brak wystarczających doświadczeń klinicznych. W przypadku starszych niemowląt, stosowanie jak najmniejszej dawki leku podczas karmienia piersią można rozważyć, jeśli matka wymaga leczenia a dziecko jest obserwowane pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

Działania niepożądane

Często: Zapalenie oskrzeli, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła, nieżyt błony śluzowej nosa; hiperkaliemia, dna moczanowa, hiperurykemia, bezsenność, ból i zawroty głowy, senność, dławica piersiowa, tachykardia, kołatanie serca, wazodilatacja, kaszel, wymioty, biegunka, niestrawność, bóle brzucha, nudności, bóle pleców i mięśni, zmęczenie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy, zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi. Niezbyt często: zakażenia wirusowe, zapalenie dróg moczowych, zapalenie zatok, dezorientacja, depresja, nerwowość, przemijający napad niedokrwienny mózgu, omdlenia, parestezja, zaburzenia smaku, niedowidzenie, szum uszny, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawał mięśnia sercowego, niedociśnienie, duszność, suchość błony śluzowej gardła, łysienie, nadwrażliwość na światło, świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, zwiększona potliwość, wzdęcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból stawów, niewydolność nerek, białkomocz, zaburzenia erekcji, obrzęk uogólniony, gorączka, obrzęk obwodowy. Rzadko: zaburzenia równowagi, eozynofilowe zapalenie płuc, niedrożność dróg oddechowych spowodowana obrzękiem naczynioruchowym (może być śmiertelna), zaparcie, zapalenie języka, zmiany skórne związane z gorączką, bólem mięśni i stawów lub związane z zapaleniem naczyniowym, wykwitem łuszczycopodobnym. Bardzo rzadko: zaburzenia widzenia, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy jelit, pokrzywka. Częstość nieznana: agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, neutropenia, małopłytkowość, eozynofilia, reakcje anafilaktyczne, incydent naczyniowo-mózgowy, ostra krótkowzroczność, ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie ortostatyczne, skurcz oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, toksyczna nekroliza naskórka, rumień wielopostaciowy, erytrodermia, pęcherzyca, plamica, zespół Stevensa-Johnsona, toczeń rumieniowaty układowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie błon surowiczych, zwiększone stężenie cholesterolu we krwi, zwiększone stężenie triglicerydów we krwi, zmniejszenie wartości hematokrytu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie miana przeciwciał przeciwjądrowych, przyspieszone OB.

Interakcje

Podawanie tetracykliny razem z chinaprylem zmniejsza wchłanianie tetracykliny. Zmniejszenie wchłanianie spowodowane jest obecnością węglanu magnezu, substancji pomocniczej w składzie leku. Należy uwzględnić tę interakcję przy rozważaniu jednoczesnego leczenia preparatem i tetracykliną lub innym lekiem wchodzącym w interakcje z magnezem. Preparaty litu nie powinny być podawane razem z diuretykami. Leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu i znacząco zwiększają ryzyko toksycznego działania litu. Preparat powinien być podawany z ostrożnością; zaleca się też częste monitorowanie stężenia litu w surowicy. Nie obserwowano interakcji podczas jednoczesnego stosowania chinaprylu z propranololem, hydrochlorotiazydem, lub cymetydyną. Zaburzenia elektrolitowe wywołane przez tiazydy, np. hipokaliemia lub hipomagnezemia, zwiększają ryzyko toksycznego działania digoksyny, co może prowadzić do zaburzeń rytmu zakończonych zgonem. Przeciwzakrzepowe działanie pojedynczej dawki warfaryny (mierzone jako czas protrombinowy) było nieznacznie zmienione przy jednoczesnym podawaniu chinaprylu 2 razy dziennie. Jednoczesne stosowanie hydochlorotiazydu z alkoholem, barbituranami lub narkotykami może nasilać niedociśnienie ortostatyczne; podczas łącznego stosowania z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego; z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi występuje działanie addycyjne, z kortykosteroidami lub ACTH następuje zwiększona utrata elektrolitów, szczególnie hipokaliemia; z aminami presyjnymi (np. norepinefryna) - możliwe osłabienie reakcji na aminy presyjne, ale nie na tyle, aby uniemożliwić ich zastosowanie; z niedepolaryzującymi środkami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) - możliwa nasilona reakcja na środki zwiotczające mięśnie. NLPZ mogą osłabić moczopędne, sodopędne i hipotensyjne działanie leków tiazydowych. Chinapryl zmniejsza stężenie aldosteronu, przez co może spowodować zatrzymanie potasu w organizmie. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania chinaprylu i suplementów potasu lub substytutów soli kuchennej zawierających potas i kontrolować stężenie potasu we krwi. Ponieważ preparat zawiera składnik moczopędny, nie zaleca się włączania do leczenia diuretyków oszczędzających potas. U pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory mTOR (np. temsyrolimus) lub inhibitory DPP-IV (np. wildagliptyna) istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Jednoczesne stosowanie z allopurynolem, prokainamidem, lekami cytostatycznymi, immunosupresyjnymi, kortykosteroidami podawanymi ogólnoustrojowo może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia leukopenii. Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i allopurynolu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu renina-angiotensyna-aldosteron w monoterapii. Nie należy jednocześnie podawać aliskirenu pacjentom z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m2). Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest upośledzone w obecności żywic anionowymiennych, jak kolestyramina czy kolestypol. Hipokaliemia wywołana przez hydochlorotiazyd może zaostrzyć reakcję serca na toksyczne działanie glikozydów naparstnicy.

Dawkowanie

Doustnie. U pacjentów, którzy nie przyjmują aktualnie leku moczopędnego, niezależnie od tego, czy byli leczeni chinaprylem w monoterapii, czy też nie, zalecana dawka początkowa preparatu Accuzide wynosi 10/12,5 mg. W zależności od uzyskanego obniżenia ciśnienia tętniczego, dawka może być zwiększona do 20/12,5 mg (1 tabletka preparatu Accuzide 20). U pacjentów aktualnie leczonych lekiem moczopędnym, w celu zminimalizowania ryzyka nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa chinaprylu wynosi 5 mg. Dawkowanie powinno być dostosowywane aż do osiągnięcia pożądanego zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi. Jeżeli po dostosowaniu dawki, dawki leków będą zbliżone do występujących w leku złożonym pacjent może rozpocząć leczenie preparatem Accuzide.
Preparat nie powinien być stosowany w leczeniu początkowym u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min). U pacjentów z łagodną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) należy rozpocząć leczenie od 5 mg chinaprylu i dostosowywać dawkowanie do reakcji pacjenta. U pacjentów wymagających włączenia leku moczopędnego dawka początkowa preparatu wynosi 10/12,5 mg na dobę.

Uwagi

Zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być upośledzona, szczególnie na początku leczenia. Podczas leczenia należy regularnie kontrolować czynność nerek, stężenia elektrolitów we krwi. U pacjentów z kolagenozą naczyń i (lub) niewydolnością nerek należy okresowo kontrolować morfologię krwi. Należy przerwać leczenie tiazydami przed przeprowadzeniem testów oceniających czynność przytarczyc.

Pharmindex