Znajdź lek

Alfaferone

Spis treści

Działanie

Wysoko oczyszczony ludzki interferon alfa, uzyskiwany z leukocytów pochodzących od zdrowych dawców. Stanowi mieszaninę 18 podtypów interferonu leukocytarnego alfa (o masie cząsteczkowej 17 000- 27 000 daltonów) obecnych fizjologicznie u ludzi, w naturalnie występujących proporcjach. Wykazuje działanie przeciwwirusowe, immunomodulujące i antyproliferacyjne. Dotychczas nie odnotowano przypadków wytworzenia przeciwciał neutralizujących u chorych leczonych preparatem. Interferon alfa nie działa bezpośrednio na wirusy, wpływa natomiast na zdrowe komórki, w sposób mobilizujący ich mechanizmy obronne przed infekcja wirusową. Wiąże się ze specyficznymi receptorami na powierzchni komórki, powodując: zmianę właściwości błony komórkowej, co zwiększa jej odporność na penetrację wirusa oraz pobudzenie syntezy enzymów (syntetazy oligoadenylowej, aktywującej endorybonukleazę, która uszkadza wirusowe RNA i tym samym zapobiega replikacji; kinazy białkowej, inaktywującej w reakcji fosforylacji peptyd IF-2 niezbędny do syntezy białka wirusowego; fosfodiesterazy, hamującej transport aminokwasów do rybosomów, a tym samym syntezę białka wirusowego). Działanie antyproliferacyjne jest wynikiem bezpośredniego wpływu na struktury komórkowe, proces różnicowania i metabolizm, co prowadzi do wolniejszego namnażania się komórek, szczególnie nowotworowych. Działanie immunomodulujące wyraża się w pobudzaniu czynności makrofagów w zakresie prezentacji antygenów komórkom immunokompetentnym oraz naturalnych komórek NK, których czynność wiąże się z eliminacją nieprawidłowych komórek organizmu, a tym samym z działaniem przeciwnowotworowym. Po podaniu dożylnym stężenie interferonu alfa we krwi szybko się zmniejsza i po 24 h jest niewykrywalne. Po podaniu domięśniowym lek wchłania się prawie całkowicie, osiągając maksymalne stężenie po 1-6 h, które zmniejsza się do wartości niewykrywalnych po 18-36 h. Po podaniu podskórnym lek wchłania się powoli do naczyń chłonnych, w wyniku czego stężenia leku we krwi są bardziej stabilne. Lek jest wydalany głównie z moczem. W niewielkim stopniu przenika przez barierę krew-mózg.

Wskazania

Nowotwory układu chłonnego i krwiotwórczego: białaczka włochatokomórkowa, przewlekła białaczka szpikowa mielocytowa w fazie przewlekłej. Guzy lite: rak nerki jasnokomórkowy w okresie przerzutów. Choroby wirusowe: przewlekłe zapalenie wątroby typu B i C, kłykciny kończyste oporne na leczenie.

Przeciwwskazania

Stwierdzona nadwrażliwość na interferon alfa lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka współistniejąca choroba serca (niewyrównana zastoinowa niewydolność krążenia, świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca o ciężkim przebiegu). Niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 25 ml/min) lub wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh). Przewlekłe zapalenie wątroby z marskością w stadium niewydolności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh). Przewlekłe zapalenie wątroby, leczone lekami immunosupresyjnymi, z wyłączeniem przypadków leczonych krótkotrwale kortykosteroidami, stosowanymi przed wdrożeniem leczenia interferonem alfa. Autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Współistniejąca choroba gruczołu tarczowego, nie poddająca się leczeniu. Padaczka lub inne zaburzenia czynności o.u.n.