Aurorix

Spis treści

Aurorix - Skład

1 tabl. powl. zawiera 150 mg lub 300 mg moklobemidu; tabletki zawierają laktozę.

Aurorix - Działanie

Lek przeciwdepresyjny - odwracalny inhibitor MAO-A. Hamuje metabolizm noradrenaliny, dopaminy i serotoniny, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w przestrzeni pozakomórkowej. Całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając C<sub>max</sub> w ciągu pierwszej godziny po podaniu. Efekt pierwszego przejścia przez wątrobę zmniejsza biodostępność leku; zjawisko to jest bardziej nasilone po dawce pojedynczej (biodostępność 60%), niż po kilku dawkach (biodostępność 80%). W ok. 50% wiąże się z białkami osocza. Jest niemal całkowicie metabolizowany, przede wszystkim na drodze reakcji oksydacyjnych fragmentów cząsteczki. W metabolizmie częściowo biorą udział izoenzymy CYP2C19 i CYP2D6. Metabolity wydalane są drogą nerkową. Mniej niż 1% dawki wydala się przez nerki w formie niezmienionej. Średni T<sub>0,5</sub> w fazie eliminacji po kilku dawkach (300 mg 2 razy na dobę) wynosi ok. 3 h.

Reklama

Aurorix - Wskazania

Zaburzenia depresyjne. Fobia społeczna.

Aurorix - Przeciwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ostre stany splątania. Guz chromochłonny nadnerczy. Dzieci (brak badań klinicznych). Nie stosować z petydyną,selegiliną, bupronianem, tryptanami, tramadolem, dekstrometorfanem, linezolidem Nie stosować z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (w tym z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi) z powodu możliwości wystąpienia zespołu serotoninowego.

Aurorix - Ostrzeżenia

Stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z padaczką. U chorych z tyreotoksykozą decydując się na rozpoczęcie leczenia moklobemidem należy zachować ostrożność (ryzyko reakcji hipertensyjnej). U pacjentów z depresją, u których w obrazie klinicznym dominuje pobudzenie, nie powinno się podawać preparatu lub należy stosować go wyłącznie w skojarzeniu z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami); leków uspokajających nie należy stosować dłużej niż 2-3 tyg. W przypadkach zastosowania leku z powodu depresji u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym może dojść do epizodów manii. Ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych nie powinno się stosować moklobemidu u pacjentów ze współistniejącą schizofrenią lub ze schizoafektywnymi chorobami organicznymi. Wszystkich pacjentów leczonych moklobemidem należy obserwować pod kątem występowania myśli i zachowań samobójczych (szczególnie we wczesnym okresie powrotu do zdrowia oraz po zmianie dawki leku); dotyczy to zwłaszcza pacjentów w wieku poniżej 25 lat oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. Podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi należy zachować takie same środki ostrożności, jak podczas leczenia pacjentów z dużym zaburzeniem depresyjnym. Jeżeli w trakcie terapii moklobemidem wystąpi senność, splątanie lub drgawki należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia hiponatremii (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku). Jeżeli w trakcie leczenia wystąpią objawy wskazujące na zespół serotoninowy, należy zapewnić opiekę lekarską (jeśli trzeba w warunkach szpitalnych) i odpowiednie leczenie. Istnieje możliwość, że uwarunkowane farmakogenetycznie nieprawidłowości metabolizmu mefenytoiny mogą mieć wpływ na metabolizm moklobemidu; znaczenie kliniczne tego faktu nie jest znane. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą wrodzoną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub złym wchłanianiem glukozy i galaktozy.

Aurorix - Ciąża

Przed zastosowaniem leku w ciąży lub okresie karmienia piersią należy ocenić stosunek korzyści ze stosowania do potencjalnego ryzyka dla płodu lub dziecka.

Aurorix - Efekty uboczne

Mogą wystąpić: zaburzenia snu, pobudzenie, uczucie lęku, niepokój, stany splątania, myśli i zachowania samobójcze (podczas leczenia, a także w krótkim czasie po odstawieniu moklobemidu), zawroty głowy, ból głowy, parestezje, drażliwość<i>,</i> suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty<i>, z</i>aburzenia widzenia, reakcje skórne (np. wysypka, świąd, pokrzywka), obrzęk, zaczerwienienie (zwłaszcza twarzy). Rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (bez następstw klinicznych). <b></b>Bardzo rzadko: hiponatremia.

Aurorix - Interakcje

Nie stosować z: petydyną lub selegiliną; dekstrometorfanem (ryzyko ciężkich reakcji ze strony OUN); inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego). Stosować ostrożnie z innymi lekami zwiększającymi przekaźnictwo serotoninergiczne. Moklobemid może nasilać i przedłużać działanie leków sympatykomimetycznych podanych ogólnoustrojowo (np. efedryna, pseudoefedryna, fenylopropanoloamina) - należy unikać jednoczesnego stosowania. Nasila działanie opioidów - należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu analgetyków takich jak morfina i fentanyl; może zaistnieć konieczność zmiany ich dawkowania. Cymetydyna wydłuża metabolizm moklobemidu - u pacjentów stosujących cymetydynę, dawkę moklobemidu należy zmniejszyć o połowę. Pacjentom stosującym moklobemid należy zalecić unikanie potraw bogatych w tyraminę, np. dojrzałe sery, wyciąg z drożdży, produkty fermentacji nasion soi (ryzyko gwałtownego zwiększenia ciśnienia tętniczego).

Aurorix - Dawkowanie

Doustnie, po zakończeniu posiłku. Dorośli. <u>Zaburzenia depresyjne</u>: zalecana dawka wynosi 300-600 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Dawka początkowa wynosi 300 mg na dobę i w przypadku ciężkiej depresji może być zwiększona do 600 mg na dobę. Nie należy zwiększać dawki przed upływem pierwszego tygodnia leczenia, ponieważ w tym okresie wzrasta dostępność biologiczna moklobemidu. Dawkę leku można zmniejszyć w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. Skuteczność terapii można w pełni ocenić po 4-6 tyg. leczenia. <u>Fobia społeczna</u>: zalecana dawka wynosi 600 mg na dobę w 2 dawkach podzielonych. Skuteczność terapii można ocenić po 8-12 tyg. leczenia. Jeżeli jest ona skuteczna należy rozważyć możliwość kontynuowania leczenia. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność preparatu podawanego długotrwale. Należy okresowo oceniać konieczność dalszego leczenia. <u>Szczególne grupy pacjentów</u>. U pacjentów, u których metabolizm wątrobowy jest zaburzony przez chorobę wątroby lub leki hamujące aktywność mikrosomalnej monooksygenazy (np. cymetydyna) dawka leku powinna być zredukowana o połowę lub do 1/3. Pacjenci ze zmniejszoną wydolnością nerek lub osoby w podeszłym wieku nie wymagają dostosowania dawki.

Aurorix - Uwagi

Moklobemid jest uważany za lek niezaburzający zdolności wykonywania zajęć wymagających pełnej koncentracji, zaleca się jednak zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia.

Pharmindex
<-- popup -->