Znajdź lek

Buventol Easyhaler

Działanie

Selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych. Działanie farmakologiczne wiąże się, przynajmniej częściowo z pobudzeniem przez receptory β-adrenergiczne wewnątrzkomórkowej cyklazy adenylowej, enzymu, który katalizuje przemianę ATP do cyklicznego ADP, co z kolei powoduje rozluźnienie mięśni gładkich oskrzeli. Działanie wziewnego salbutamolu na oskrzela występuje po kilku minutach i utrzymuje się zwykle przez 4 do 6 h. Po podaniu wziewnym 10-25% dawki dociera do płuc, pozostała część dawki jest połykana. Lek, który dostał się do dróg oddechowych jest wchłaniany w miąższu płucnym i przedostaje się do krążenia, nie jest metabolizowany w płucach. Po przejściu do krążenia ogólnego lek dociera do wątroby, jest metabolizowany, a następnie wydalany, głównie z moczem. T0,5 wynosi 2,7-5,5 h.

Wskazania

Objawowe leczenie napadów astmy. Objawowe leczenie zaostrzeń astmy oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z odwracalną obturacją dróg oddechowych. Zapobieganie napadom astmy wywołanym przez wysiłek lub alergeny. Lek jest szczególnie zalecany w łagodzeniu objawów łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej astmy, pod warunkiem, że jego zastosowanie nie opóźnia rozpoczęcia podawania wziewnych kortykosteroidów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na salbutamol lub pozostałe składniki preparatu w wywiadzie. Salbutamolu w postaci inhalacji nie należy stosować w zapobieganiu poronieniu zagrażającemu lub w zapobieganiu porodowi przedwczesnemu.

Środki ostrożności

Lek nie jest wskazany u dzieci w wieku < 4 lat. Zwiększone zużycie krótko działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych w celu złagodzenia objawów wskazuje na pogorszenie przebiegu astmy i zwiększenie ryzyka wystąpienia ostrego napadu (szczególnie, gdy szczytowy przepływ wydechowy zmniejsza się i (lub) staje się nieregularny); w takim przypadku należy zweryfikować dalsze leczenie. Tak długo, jak u pacjenta konieczne jest stosowanie wziewnego agonisty receptorów β2-adrenergicznych częściej niż raz w tygodniu, należy regularnie stosować leczenie przeciwzapalne. Ostrożnie stosować u pacjentów z nadczynnością tarczycy, niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem, zmniejszoną tolerancją glukozy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, niedokrwieniem mięśnia sercowego, tachyarytmią, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu oraz u pacjentów równocześnie leczonych glikozydami nasercowymi. Rzadko po podaniu leku może wystąpić skurcz oskrzeli, w takim przypadku należy przerwać leczenie preparatem i jeśli to konieczne wprowadzić inną metodę leczenia. W przypadku infekcji oskrzeli lub obfitej wydzieliny oskrzelowej, konieczne jest odpowiednie leczenie w celu osiągnięcia jak najlepszej dyfuzji leku. Jedna dawka zawiera mniej niż 10 mg laktozy, co nie powinno wywołać objawów u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Ciąża i laktacja

W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego dziecka (salbutamol przenika do mleka kobiecego).

Działania niepożądane

Często: rozszerzenie naczyń obwodowych i związane z tym niewielkie przyspieszenie czynności serca, kołatanie serca, drżenie mięśni. Niezbyt często: ból głowy, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka, obniżenie ciśnienia krwi, zapaść). Rzadko: skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, kaszel, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, kurcze lub ból mięśni, niepokój, zawroty głowy, bezsenność, u dzieci - nadpobudliwość. U niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia czynności serca, ciśnienia krwi oraz zmiany w zapisie EKG.

Interakcje

Nie stosować łącznie z lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne (np. propranololem). Należy ostrożnie stosować w połączeniu z innymi lekami działającymi na receptory adrenergiczne oraz u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe. Pacjenci leczeni inhibitorami MAO lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi w chwili rozpoczęcia leczenia salbutamolem powinni być hospitalizowani. Równoczesne stosowanie ksantyn, glikokortykosteroidów lub leków moczopędnych obniżających stężenie potasu może nasilić hipokaliemię.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli: w celu złagodzenia napadów astmy, zaostrzeń astmy oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z odwracalną obturacją dróg oddechowych należy przyjąć 100-200 µg jak najszybciej po wystąpieniu objawów, w razie konieczności dawkę można podwoić, w przypadku utrzymywania się objawów dawkę można powtórzyć po kilku minutach; zapobieganie napadom astmy wywołanym przez wysiłek lub alergen: 100-200 µg 15-30 min. przed wysiłkiem lub kontaktem z alergenem. Maksymalna dawka dobowa to 800 µg. W wyjątkowych sytuacjach u dorosłych można zastosować dawki nawet do 1 600 µg. Dzieci od 4 lat: łagodzenie napadu astmy lub przed wysiłkiem, a także przed przewidywanym kontaktem z alergenem: 100-200 µg 15-30 min. przed wysiłkiem lub kontaktem z alergenem. Maksymalna dawka dobowa: 800 µg.

Uwagi

Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną. W długotrwałym leczeniu, zamiast regularnego stosowania zaleca się tylko doraźne przyjmowanie leku. Płukanie jamy ustnej i gardła po inhalacji zapobiega podrażnieniom.

Pharmindex