Znajdź lek

Captopril

Spis treści

Działanie

Lek z I grupy leków hamujących aktywność enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II. Wiąże się z tym enzymem w 5 miejscach aktywnych, w tym grupa SH wiąże się z Zn zawartym w enzymie. To połączenie łatwo ulega utlenieniu co jest powodem krótkiego działania kaptoprylu. Początkowo uważano, że grupa SH jest odpowiedzialna za wiele objawów niepożądanych kaptoprilu, obecnie wiadomo, że jej obecność może mieć korzystne znaczenie kliniczne dzięki wiązaniu wolnych rodników, co jest szczególnie pożądane w chorobie wieńcowej, stanach stresowych i arytmii serca z reperfuzji, natomiast objawy uboczne przy odpowiednim doborze dawek zostały zredukowane. Lek obniża ciśnienie tętnicze krwi - efekt hipotensyjny zależy przede wszystkim od spadku stężenia angiotensyny II, obniżenia stężenia aldosteronu. Obniżenie stężenia aldosteronu powoduje nieznaczny wzrost stężenia potasu we krwi przy jednoczesnej utracie sodu i wody. Długotrwały efekt hipotensyjny zależy również od zahamowania degradacji kinin (enzym przekształcający angiotensynę I w angiotensynę II jest identyczny z kininazą II unieczynniającą bradykininę) i wzrostu stężenia rozszerzających naczynia prostaglandyn (PGE2). Kaptopril zmniejsza systemowy i płucny naczyniowy opór obwodowy nie zmieniając lub zwiększając pojemność minutową serca. Nie zmniejsza przepływu nerkowego. U chorych z zastoinową niewydolnością krążenia dzięki obniżeniu obwodowego oporu naczyniowego (obciążenia następczego) oraz obniżeniu obciążenia wstępnego następuje długotrwała poprawa hemodynamiczna i poprawa tolerancji wysiłku. Przeciwdziała przerostowi i rozrostowi mięśni gładkich w naczyniach oraz przerostowi i przebudowie mięśnia sercowego. Ma działanie przeciwmiażdżycowe. Zwiększa miejscowy przepływ krwi w kończynach, poprawia mózgowy przepływ krwi. Poprawia tolerancję węglowodanów, ma korzystny wpływ na gospodarkę lipidową. Dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Dostępność biologiczna wynosi 49-76%, obecność pokarmu zmniejsza wchłanianie. Efekt kliniczny występuje około 15 min od podania leku, osiąga maksimum między 60-90 min i utrzymuje się 4-6 h. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po 1 h, 25-30% leku wiąże się z białkami osocza. 75% leku jest wydalane z moczem, z tego 50% w postaci nie zmienionej, a reszta związana z endogennymi związkami tiolowymi np. kaptopril-cysteina (wiązanie to ma charakter odwracalny). T0,5 wynosi około 2 h. Lek może być eliminowany drogą hemodializy lub dializy otrzewnowej.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze samoistne (w monoterapii lub terapii skojarzonej), nadciśnienie tętnicze pierwotne skojarzone z niewydolnością nerek, nadciśnienie wtórne pochodzenia nerkowego, zastoinowa niewydolność krążenia (w leczeniu skojarzonym).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kaptopril lub inne inhibitory konwertazy ACE, obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej nerki (kaptopril znosi autoregulację przepływu kłębkowego, zmniejsza przesączanie kłębkowe w niedokrwionej nerce), stan po przeszczepie nerki, pierwotny hiperaldosteronizm; ciąża, okres karmienia piersią. Ostrożnie stosować: w niewydolności nerek (wymaga zmniejszenia dawki); zwężeniu zastawki mitralnej i aortalnej, kardiomiopatii przerostowej, u pacjentów powyżej 65 rż., z ciężką niewydolnością krążenia, w chorobach tkanki łącznej, ciężkich zaburzeniach elektrolitowych, u chorych z przewlekłymi chorobami płuc, astmą oskrzelową, niewydolnością wątroby, z suchym kaszlem w wywiadzie; leczonych jednocześnie lekami obniżającymi reakcje obronne organizmu (np. kortykoidy, cytostatyki, antymetabolity), allopurinolem, prokainamidem lub preparatami litu. Nie stosować u chorych dializowanych przy użyciu dializatorów o wysokiej przepuszczalności (high-flux) z błoną poliakrylonitrylową i polisulfonową.