Znajdź lek

Comtess

Działanie

Entakapon należy do grupy inhibitorów katecholo-O-metylotransferazy (COMT). Jest to inhibitor enzymu COMT działający wybiórczo, w sposób odwracalny i głównie obwodowo, przeznaczony do równoczesnego podawania z preparatami zawierającymi lewodopę. Poprzez hamowanie działania enzymu COMT entakapon zmniejsza przemianę metaboliczną lewodopy do 3-O-metyldopy (3-OMD), co prowadzi do zwiększenia wartości AUC lewodopy. W ten sposób stężenie lewodopy w tkance mózgowej ulega zwiększeniu. W wyniku stosowania entakaponu uzyskuje się przedłużenie trwania odpowiedzi klinicznej na lewodopę. W zakresie wchłaniania entakaponu istnieje duża zmienność między- i wewnątrzosobnicza. Maksymalne stężenie w osoczu po podaniu dawki 200 mg entakaponu jest zwykle osiągane po około 1 h. Lek podlega w znacznym stopniu efektowi pierwszego przejścia. Po podaniu doustnym biodostępność entakaponu wynosi około 35%. Nie stwierdzono istotnego wpływu pokarmu na wchłanianie entakaponu. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego entakapon szybko przenika do tkanek obwodowych. Około 92% dawki jest eliminowane podczas fazy β z krótkim okresem półtrwania eliminacji wynoszącym 30 minut. Entakapon wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza. Niewielka ilość podanego entakaponu, składającego się głównie z (E)-izomeru, podlega przemianie do (Z)-izomeru. Entakapon jest eliminowany głównie na drodze metabolizmu pozanerkowego. 80-90% dawki wydalane jest z kałem, a około 10-20% dawki jest wydalane z moczem. Jedynie śladowe ilości entakaponu znajdują się w moczu w postaci nie zmienionej. Przeważająca część (95%) wydalana jest w moczu w postaci związanej z kwasem glukuronowym. Jedynie 1% metabolitów entakaponu wydalanych w moczu powstaje w wyniku utleniania.

Wskazania

Wspomagająco w leczeniu standardowymi preparatami lewodopy z benserazydem lub lewodopy z karbidopą u dorosłych pacjentów z chorobą Parkinsona i fluktuacjami ruchowymi końca dawki, których nie można opanować stosując te preparaty.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na entakapon lub inne składniki preparatu. Zaburzenia czynności wątroby. Guz chromochłonny. Jednoczesne stosowanie entakaponu z nieselektywnymi inhibitorami MAO-A i MAO-B np. fenelzyną, tranylcyprominą. Jednoczesne podawanie selektywnego inhibitora MAO-A z selektywnym inhibitorem MAO-B i entakaponem. Stwierdzony w wywiadzie złośliwy zespół neuroleptyczny i (lub) bezurazowy rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych.

Środki ostrożności

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat. Stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących leki metabolizowane przy udziale katecholo-O-metylotransferazy np.: rymiterolu, izoprenaliny, adrenaliny, noradrenaliny, dopaminy, dobutaminy, α-metyldopy i apomorfiny oraz leki wywołujące niedociśnienie ortostatyczne. Pacjentów należy systematycznie obserwować, czy nie występują u nich zaburzenia kontroli impulsów. Należy kontrolować masę ciała u pacjentów z biegunką. Preparat należy odstawić w przypadku przedłużającej się lub uporczywej biegunki. U pacjentów z postępującą anoreksją, astenią i zmniejszeniem masy ciała w relatywnie krótkim czasie powinno rozważyć się przeprowadzenie ogólnej oceny lekarskiej włączając ocenę czynności wątroby.

Ciąża i laktacja

Preparat nie powinien być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: dyskinezy, nudności, zmiany zabarwienia moczu. Często: bezsenność, omamy, splątanie, koszmary senne; nasilenie choroby Parkinsona, zawroty głowy, dystonia, hiperkineza; przypadki choroby niedokrwiennej serca inne niż zawał mięśnia sercowego (np. dławica piersiowa); biegunka, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej, zaparcie, wymioty; zmęczenie, wzmożone pocenie się, upadki. Rzadko: nieprawidłowe wartości wyników testów wątrobowych; wysypka rumieniowata, wysypka grudkowo-plamkowa. Bardzo rzadko: pobudzenie; anoreksja; pokrzywka; zmniejszenie masy ciała. Częstość nieznana: zapalenie okrężnicy; zapalenie wątroby głównie z cholestazą; odbarwienie skóry, włosów, zarostu i paznokci. W skojarzeniu z lewodopą odnotowano pojedyncze przypadki senności i epizodów nagłego zaśnięcia. Obserwowano, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek przedmiotowe objawy patologicznej skłonności do gier hazardowych, zwiększenie popędu seksualnego i zwiększoną aktywność seksualną. Donoszono o pojedynczych przypadkach zespołu neuroleptycznego po nagłym zmniejszeniu dawki lub odstawieniu entakaponu oraz o rozpadzie mięśni prążkowanych.

Interakcje

Nie obserwowano żadnych interakcji pomiędzy entakaponem i karbidopą przy zachowaniu zalecanego schematu dawkowania. Nie badano oddziaływania farmakokinetycznego z benserazydem. W badaniach, w których zdrowym ochotnikom podano pojedynczą dawkę leku, nie obserwowano interakcji między entakaponem i imipraminą oraz między entakaponem i moklobemidem. Podobnie w badaniach, w których pacjentom z chorobą Parkinsona podawano wielokrotnie dawkę leku, nie obserwowano interakcji zachodzących między entakaponem i selegiliną. Jednakże, doświadczenie dotyczące klinicznego stosowania entakaponu z wieloma preparatami, w tym inhibitorami MAO-A, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny, takimi jak: dezypramina, maprotylina i wenlafaksyna oraz lekami metabolizowanymi z udziałem katecholo-O-metylotransferazy (np. leki zawierające grupę katecholową: rymiterol, izoprenalina, adrenalina, noradrenalina, dopamina, dobutamina, α-metyldopa, apomorfina i paroksetyna) jest nadal ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania entakaponu z tymi lekami. Entakapon może być stosowany z selegiliną, ale jej dobowa dawka nie powinna być większa niż 10 mg. W przewodzie pokarmowym entakapon może tworzyć związki chelatowe z żelazem. Dlatego należy zachować przynajmniej 2-3 h odstępu między przyjmowaniem leku i preparatów żelaza. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z udziałem diazepamu i NLPZ. Ze względu na powinowactwo entakaponu do cytochromu P450 2C9 w warunkach in vitro , można spodziewać się jego wpływu na preparaty z metabolizmem zależnym od tego izoenzymu, takie jak S-warfaryna. Jednakże, w badaniach interakcji u zdrowych ochotników entakapon nie zmieniał stężenia S-warfaryny w osoczu, u pacjentów otrzymujących warfarynę zaleca się kontrolę INR w początkowym okresie leczenia entakaponem.

Dawkowanie

Doustnie. Entakapon powinien być stosowany tylko w skojarzeniu z preparatami złożonymi: lewodopy z benserazydem lub lewodopy z karbidopą. Wszystkie informacje dotyczące wspomnianych preparatów złożonych mają zastosowanie w przypadku ich skojarzonego użycia z entakaponem. Dorośli: 200 mg entakaponu z każdą dawką preparatu zawierającego lewodopę z inhibitorem dopa-dekarboksylazy. Maksymalna zalecana dawka wynosi 200 mg 10 razy na dobę (2000 mg). Entakapon wzmaga działanie lewodopy, dlatego w pierwszych dniach lub tygodniach po rozpoczęciu leczenia entakaponem jest często niezbędne dostosowanie dawek lewodopy, w celu zmniejszenia związanych z jej podawaniem działań niepożądanych o charakterze dopaminergicznym. Należy zmniejszyć dobową dawkę lewodopy o około 10-30%, poprzez zwiększenie odstępów między dawkami i (lub) zmniejszenie pojedynczej dawki lewodopy, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. W przypadku przerwania leczenia entakaponem, konieczne jest dostosowanie dawkowania innych leków stosowanych w chorobie Parkinsona, w szczególności lewodopy, w celu osiągnięcia wystarczającego opanowania objawów parkinsonizmu. Entakapon zwiększa biodostępność lewodopy zawartej w standardowych preparatach zawierających lewodopę z benzerazydem nieco bardziej (o 5-10%) niż w przypadku standardowych preparatów lewodopy z karbidopą. Z tego względu, chorzy przyjmujący standardowe preparaty lewodopy z benzerazydem mogą wymagać znaczniejszego zmniejszenia dawki lewodopy na początku stosowania entakaponu. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, jednak w przypadku chorych dializowanych można rozważyć wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami. Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają dostosowania dawek entakaponu. Tabletki można przyjmować wraz z posiłkami lub niezależnie od nich.

Uwagi

Pacjentów leczonych entakaponem w skojarzeniu z lewodopą, u których występuje senność i (lub) epizody nagłego zaśnięcia należy poinstruować, aby aż do czasu ustąpienia objawów nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn.

Pharmindex