Znajdź lek

Donemed

Działanie

Swoisty i odwracalny inhibitor acetylocholinoesterazy - głównego enzymu rozkładającego acetylocholinę w mózgu. U pacjentów z chorobą Alzheimera lek podany w dawce jednorazowej 5 mg lub 10 mg na dobę hamuje aktywność esterazy acetylocholinowej (mierzonej w błonie erytrocytów) w stanie stacjonarnym odpowiednio o 63,6% i 77,3%. Hamowanie acetylocholinoesterazy (AChE) w czerwonych krwinkach, jest skorelowane ze zmianami w skali ADAS-cog - czułej skali mierzącej wybrane elementy aktywności poznawczej. Nie badano zdolności donepezylu na zmianę przebiegu podłoża neuropatologicznego. 6-miesięczne badanie kliniczne prowadzone wśród pacjentów z chorobą Alzheimera, oceniające zdolności poznawcze, funkcjonowanie w życiu społecznym i rodzinnym oraz możliwości samodzielnego funkcjonowania, potwierdziło skuteczność kliniczną donepezylu. Maksymalne stężenie leku we krwi występuje 3-4 h po podaniu doustnym. Końcowy T0,5 wynosi ok. 70 h. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 3 tyg. po rozpoczęciu terapii. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Donepezyl wiąże się z białkami osocza w 95%. Metabolizowany jest z udziałem cytochromu P-450; wydalany jest z moczem (w około 57% ) i kałem (w około 14,5%).

Wskazania

Leczenie objawowe łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na chlorowodorek donepezylu, pochodne piperydyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży. Chlorowodorek donepezylu, jako inhibitor cholinoestrazy, może nasilać zwiotczenie mięśni wywołane przez pochodne sukcynylocholiny podczas znieczulenia. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, z zaburzeniami przewodnictwa nadkomorowego, takimi jak blok zatokowo-przedsionkowy lub przedsionkowo-komorowy (ryzyko bradykardii); u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą płuc; u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem choroby wrzodowej (pacjenci z chorobą wrzodową w wywiadzie lub przyjmujący jednocześnie NLPZ; pacjenci ci powinni być monitorowani w kierunku choroby wrzodowej). Cholinomimetyki mogą powodować niedrożność ujścia pęcherza moczowego. W czasie leczenia mogą wystąpić omdlenia i drgawki; u tych pacjentów należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia bloku serca lub zahamowania zatokowego. Cholinomimetyki mogą nasilać lub wywoływać objawy pozapiramidowe. Należy unikać równoczesnego podawania donepezylu z innymi inhibitorami acetylocholionesterazy, agonistami lub antagonistami układu cholinergicznego. Ze względu na zawartość laktozy lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Brak jest danych dotyczących stosowania donepezylu u kobiet w ciąży; lek nie powinien być stosowany w ciąży chyba, że jest to niezbędne. Lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: biegunka, nudności; ból głowy. Często: przeziębienie; anoreksja; halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, zachowanie agresywne (ustępujące po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia); omdlenia, zawroty głowy, bezsenność; wymioty; zaburzenia żołądkowe; wysypka, świąd; skurcze mięśni; nietrzymanie moczu; zmęczenie, ból; wypadki. Niezbyt często: drgawki; bradykardia; krwotok żołądkowo-jelitowy, wrzody żołądka i dwunastnicy; niewielkie zwiększenie aktywności mięśniowej kinazy kreatynowej we krwi. Rzadko: objawy pozapiramidowe; blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy; zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby (w przypadku niewyjaśnionych zaburzeń czynności wątroby należy rozważyć odstawienie leku).

Interakcje

Donepezyl i jego metabolity nie hamują metabolizmu teofiliny, warfaryny, cymetydyny i digoksyny. Ketokonazol i chinidyna (inhibitory enzymów CYP3A4 i 2D6) hamują metabolizm donepezylu, dlatego też inne inhibitory CYP3A4, jak itrakonazol i erytromycyna oraz inhibitory CYP2D6, jak fluoksetyna też mogą hamować metabolizm donepezylu. Ketokonazol zwiększał średnie stężenie chlorowodorku donepezylu o około 30%. Leki indukujące CYP3A4 i CYP2D6 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) oraz alkohol zmniejszają stężenie donepezylu we krwi. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku łącznego stosowania donepezylu zarówno z induktorami, jak i inhibitorami cytochromu P-450. Donepezyl może zaburzać działanie leków antycholinergicznych. Możliwe jest synergistyczne działanie w przypadku jednoczesnego stosowania takich leków, jak: sukcynylocholina, innych leków hamujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, agonistów układu cholinergicznego lub leków β-adrenolitycznych wpływających na układ przewodzący serca.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: dawka początkowa wynosi 5 mg w jednej dawce dobowej; dawkę tę należy stosować co najmniej przez miesiąc. Po ocenie klinicznej miesięcznego leczenia z zastosowaniem dawki początkowej, można zwiększyć dawkę do 10 mg/dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Z uwagi na zwiększoną ekspozycję na działanie leku u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby, zwiększenie dawki powinno następować zgodnie z indywidualną tolerancją; brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
Preparat należy przyjmować wieczorem, tuż przed snem.

Uwagi

Leczenie donepezylem można rozpocząć, jeśli pacjent pozostaje pod opieką osoby, która będzie regularnie sprawdzać przyjmowanie leku przez pacjenta. Leczenie podtrzymujące można kontynuować, dopóki przynosi terapeutyczne korzyści dla pacjenta; niezbędna jest regularna ocena skuteczności klinicznej. Kiedy nie ma efektów terapeutycznych, należy rozważyć przerwanie leczenia. Lek ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych; należy rutynowo oceniać zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex