Znajdź lek

Eltroxin

Spis treści

Działanie

Syntetyczna sól sodowa tyroksyny lewoskrętnej. Tyroksyna jest naturalnym hormonem wytwarzanym przez gruczoł tarczowy i przekształcanym w tkankach obwodowych do bardziej aktywnego hormonu - trójjodotyroniny (T3). Hormony tarczycy są niezbędne dla prawidłowego wzrostu i rozwoju organizmu, szczególnie dla rozwoju układu nerwowego. Powodują zwiększenie spoczynkowej, podstawowej przemiany materii organizmu, mają pobudzający wpływ na serce, mięśnie szkieletowe, wątrobę i nerki. Hormony tarczycy zwiększają lipolizę i utylizację węglowodanów. Po podaniu doustnym wchłanianie tyroksyny jest niecałkowite i zmienne, zwłaszcza w obecności pokarmu Wchłanianie leku jest większe po podaniu na czczo. Prawie całkowicie wiąże się z białkami osocza. Metabolizm tyroksyny polega głównie na jej konwersji poprzez odjodowanie do aktywnego metabolitu - trójjodotyroniny. T0,5 wynosi około 7 dni. 20-40% ilości leku jest wydalane z kałem, 30-55% - z moczem.

Wskazania

Niedoczynność gruczołu tarczowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Tyreotoksykoza. Zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego i ostre zapalenie całego serca.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u osób w podeszłym wieku i u pacjentów z objawami niewydolności krążenia, a także u pacjentów z cechami zawału lub niedokrwienia mięśnia sercowego w zapisie EKG oraz w przypadku cukrzycy i moczówki prostej.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży. Tyroksyna jest wydzielana do pokarmu kobiecego w niskich stężeniach, które jednak mogą mieć wpływ na wynik badań przesiewowych przeprowadzanych w celu wykrycia wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodka.

Działania niepożądane

Następujące objawy świadczą o tym, że stosowana dawka preparatu jest zbyt duża: reakcje nadwrażliwości - wysypka i świąd skóry, zwiększenie łaknienia, kurcze w obrębie jamy brzusznej, nudności, biegunka, wymioty, zwiększona pobudliwość, niepokój, bezsenność, drżenia, drgawki, ból głowy, bóle dławicowe, zaburzenia rytmu serca, tachykardia, kołatanie serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, duszność, uderzenia gorąca i poty, łysienie, kurcze mięśni szkieletowych, osłabienie siły mięśniowej, zmniejszenie gęstości kości, nieregularne miesiączki, zaburzenia płodności, zmęczenie, nietolerancja gorąca, gorączka, znaczne zmniejszenie masy ciała. Stosowanie zbyt dużych dawek może powodować przedwczesne kostnienie szwów czaszkowych u niemowląt, przedwczesne zarastanie nasad kości u dzieci i niski wzrost w wieku dorosłym. Zarejestrowano (szczególnie u dzieci) rzadkie przypadki łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Interakcje

Tyroksyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych i może być konieczne zmniejszenie ich dawki w celu uniknięcia nadmiernej hipoprotrombinemii i krwawień. Zwiększa także stężenie fenytoiny. Leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, fenytoina) nasilają metabolizm hormonów tarczycy i mogą wypierać je z wiązania z białkami osocza. Podawanie jednocześnie z glikozydami nasercowymi może wymagać zmiany ich dawki. Tyroksyna nasila działanie leków sympatykomimetycznych. Nasila również wrażliwość receptorową na działanie katecholamin, co powoduje przyspieszoną reakcję na trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Cholestyramina zmniejsza wchłanianie tyroksyny z przewodu pokarmowego. Ponadto do leków mogących zmniejszać wchłanianie tyroksyny sodowej, co powoduje zwiększenie wymaganej dawki należą: leki zobojętniające (wodorotlenek glinu), leki wiążące kwasy żółciowe (np. kolestypol), żywice jonowymienne (np. sulfonian polistyrenu, sewelamer), sukralfat, węglan wapnia i siarczan żelaza. Doustne środki antykoncepcyjne, podobnie jak wiele innych leków, w tym estrogeny, tamoksyfen, klofibrat, metadon i 5-fluorouracyl, mogą powodować zwiększone zapotrzebowanie na tyroksynę. Niektóre inhibitory HMG-CoA, takie jak symwastatyna i lowastatyna mogą zwiększać zapotrzebowanie na hormony tarczycy u pacjentów przyjmujących tyroksynę, dlatego podczas jednoczesnego stosowania statyn i tyroksyny konieczne może być dokładne monitorowanie czynności tarczycy i właściwe dostosowanie dawki tyroksyny. Niektóre leki, w tym androgeny i steroidy anaboliczne, mogą zmniejszać stężenie globuliny wiążącej tyroksynę w osoczu, co prowadzi do konieczności zmniejszenia dawek tyroksyny. U pacjentów z niedoczynnością tarczycy podczas leczenia niektórymi inhibitorami kinazy tyrozynowej (imatynibem lub sunitynibem) konieczne może być zwiększenie dawek tyroksyny. Podczas leczenia amiodaronem konieczne jest zwiększenie dawek tyroksyny u pacjentów z niedoczynnością tarczycy. Tyroksyna zwiększa stężenie glukozy we krwi, co może zaburzyć gospodarkę węglowodanową u pacjentów otrzymujących leki przeciwcukrzycowe.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: dawka początkowa wynosi 50-100 µg na dobę na czczo, którą należy zwiększać w odstępach 4-6-tygodniowych o 50 µg do uzyskania klinicznych i biochemicznych cech eutyreozy. Zwykle wymaga to stosowania dawki 100-200 µg na dobę. U pacjentów w wieku powyżej 50 lat nie należy stosować dawki początkowej większej niż 50 µg na dobę. W przypadku chorób serca należy stosować 50 µg co drugi dzień, dawkę dobową należy zwiększać o 50 µg co drugi dzień, najlepiej w odstępach 4-tygodniowych. Dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy: dawka początkowa wynosi 50 µg co drugi dzień; dawkę należy zwiększać o 50 µg co drugi dzień, w odstępach 2-4 tygodniowych, aż do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie. To samo odnosi się do przypadków młodzieńczego obrzęku śluzowatego z tym, że dawka początkowa dla dzieci powyżej 1 rż. może wynosić 2,5-5 µg/kg mc./dobę. Aby określić dawkę, którą należy przepisać u danego pacjenta, należy obliczoną dawkę dobową zaokrąglić do najbliższej wielokrotności 25 µg.
Tabletek nie należy rozkruszać ani dzielić.

Uwagi

W początkowym okresie leczenia należy monitorować laboratoryjne wskaźniki czynności tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie EKG.

Pharmindex