Znajdź lek

Erythromycinum Intravenosum TZF

Spis treści

Działanie

Antybiotyk makrolidowy. Hamuje biosyntezę białek w komórkach bakteryjnych wskutek wiązania z podjednostką 50S rybosomu. Działa silnie bakteriostatycznie na: bakterie Gram-dodatnie: Listeria monocytogenes, Corynebacterium diphtheriae, Staphylococcus spp., Streptococcus spp. (w tym Enterococcus spp.); bakterie Gram-ujemne: Neisseria meningitidis, N. gonorhoeae, Legionella pneumophila, Moraxella catarhalis, Bordetella pertussis, Campylobacter spp., Mycoplasma pneumoniae (szczepy oporne na erytromycynę są z reguły wrażliwe na antybiotyk, kiedy erytromycyna podawana jest jednocześnie z sulfonamidem), Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Chlamydia spp., Clostridium spp.. Ponadto działa na Entamoeba histolytica. Eradykacja większości szczepów Haemophilus influenzae obserwowana jest tylko przy wysokich stężeniach leku. Erytromycyna jest nieskuteczna w zakażeniach wywołanych przez grzyby i wirusy. Po podaniu dożylnym stężenie terapeutyczne utrzymuje się przez ok. 6 h. T0,5 wynosi 1-2 h, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek wydłuża się do 4-8 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 70%. Lek dobrze przenika do większości tkanek i narządów. W uchu środkowym i migdałkach podniebiennych osiąga stężenie zbliżone do stężeń w surowicy krwi. Wysokie stężenia terapeutyczne obserwuje się też w płynach opłucnowym i otrzewnowym. Lek przenika przez łożysko i do mleka matki. Przenika do wnętrza komórek. Do płynu mózgowo-rdzeniowego przenika tylko w stanach zapalnych. Erytromycyna indukuje aktywność enzymów mikrosomalnych, wpływających m. in. na jej własny metabolizm. W wątrobie lek jest częściowo inaktywowany w wyniku demetylacji. Wydalany jest w postaci nie zmienionej głównie z żółcią i kałem, tylko w ok. 2,5% z moczem. Lek nie jest usuwany z organizmu podczas dializy otrzewnowej i hemodializy.

Wskazania

Ciężkie zakażenia wywołane drobnoustrojami wrażliwymi na erytromycynę, gdy konieczne jest szybkie uzyskanie we krwi dużego stężenia leku lub jeśli niemożliwe jest podanie postaci doustnej. Zakażenia dróg oddechowych - np. zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie zatok, wtórne zakażenia bakteryjne w przebiegu grypy lub przeziębień. Zakażenia dolnych dróg oddechowych - np. zapalenie tchawicy, ostre zapalenie oskrzeli lub zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc (płatowe, odoskrzelowe, pierwotne atypowe zapalenie płuc), rozstrzenie oskrzeli, choroba legionistów. Zakażenia ucha środkowego i zewnętrznego. Zapalenie dziąseł, angina Vincenta. Zapalenie powiek. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: czyraki, czyraki mnogie, zapalenie tkanki łącznej, róża. Zakażenia przewodu pokarmowego: zapalenie pęcherzyka żółciowego, gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy. Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym, wtórnym zakażeniom w przebiegu oparzeń, zapaleniu wsierdzia u osób poddawanych zabiegom stomatologicznym. Posocznica. Zapalenie wsierdzia. Inne zakażenia: zapalenie szpiku, zapalenie cewki moczowej, rzeżączka, kiła pierwotna, ziarniniak weneryczny pachwin.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na erytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe. Nie stosować w czasie leczenia astemizolem, terfenadyną, cyzaprydem, pimozydem, ergotaminą lub dihydroergotaminą.