Znajdź lek

Gasprid

Działanie

Lek pobudzający perystaltykę. Cyzapryd jest agonistą receptora serotoninowego (5-HT4). Mechanizm działania cyzaprydu wiąże się głównie z nasileniem fizjologicznego uwalniania acetylocholiny ze splotów nerwowych błony mięśniowej jelita. Lek nie pobudza receptorów muskarynowych i nikotynowych, nie hamuje też aktywności acetylocholinoesterazy. W dawkach terapeutycznych nie blokuje receptorów dopaminergicznych. Początek działania farmakologicznego cyzaprydu występuje ok. 30-60 min po podaniu doustnym. Cyzapryd nie zwiększa podstawowego oraz indukowanego pentagastryną wydzielania kwasu żołądkowego. Po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie, lecz jego całkowita biodostępność wynosi 40-50%. Spowodowane jest to znacznym jelitowym metabolizmem cyzaprydu oraz efektem pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie cyzaprydu w surowicy krwi występuje w ciągu 1-2 h. Cyzapryd w znacznym stopniu wiąże się z białkami surowicy krwi (97,5%). Główna droga metabolizmu cyzaprydu przebiega z udziałem CYP3A4. Metabolizowany jest głównie w procesie utleniającej N-dealkilacji oraz aromatycznej hydroksylacji. Jednym z głównych metabolitów jest norcyzapryd. T0,5 cyzaprydu wynosi ok. 10 h. Cyzapryd jest wydzielany niemalże w równym stopniu z moczem i kałem, prawie wyłącznie w postaci metabolitów.

Wskazania

Leczenie ostrego i ciężkiego zaostrzenia objawowego przewlekłego idiopatycznego lub występującego w przebiegu cukrzycy opóźnienia opróżniania żołądka (gastroparesis), gdy inne metody leczenia są nieskuteczne u pacjentów dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Równoczesne stosowanie doustnie lub pozajelitowo leków będących silnymi inhibitorami CYP3A4, np.: leki przeciwgrzybicze (pochodne azolowe), antybiotyki makrolidowe, inhibitory proteaz HIV, nefazodon. Równoczesne stosowanie leków, mogących powodować częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes i (lub) wydłużających odstęp QT. Hipokaliemia lub hipomagnezemia. Klinicznie istotna bradykardia. Inne, klinicznie istotne zaburzenia rytmu. Niewyrównana niewydolność krążenia. Pacjenci ze stwierdzonym wrodzonym wydłużeniem odstępu QT lub pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy. Sytuacje, gdy pobudzenie motoryki przewodu pokarmowego może być niebezpieczne (organiczne niedrożności).

Środki ostrożności

Przed przepisaniem leku należy rozważyć i ocenić potencjalne ryzyko powstania ciężkich lub zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. U pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia zaburzeń rytmu serca lub z ich podejrzeniem, należy rozważyć potencjalne korzyści do ryzyka zastosowania cyzaprydu. Pacjenci należący do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca to pacjenci z: chorobą serca w wywiadzie (komorowe zaburzenia rytmu, blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst., zaburzenia czynności węzła zatokowego, choroba niedokrwienna serca, niewydolność krążenia), przypadkami nagłej śmierci w wywiadzie rodzinnym, niewydolnością nerek, ciężkimi chorobami płuc, niewydolnością oddechową, czynnikami predysponującymi do zaburzeń równowagi elektrolitowej (szczególnie pacjenci przyjmujący leki moczopędne powodujące hipokaliemię oraz pacjenci leczeni z nagłych powodów insuliną), pacjenci z wymiotami i (lub) pacjenci z przewlekłą biegunką. U wszystkich pacjentów leczonych cyzaprydem, przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy monitorować zapis EKG oraz przeprowadzać badanie biochemiczne krwi. W trakcie leczenia, należy uważnie obserwować wszystkich pacjentów by móc rozpoznać sytuacje stanowiące ryzyko jak wymioty lub przewlekła biegunka. Preparatu nie należy przepisywać pacjentom z odstępem QT dłuższym, niż 450 msek. lub u pacjentów z niewyrównanymi zaburzeniami równowagi elektrolitowej. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z  rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

W badaniach licznej grupy ludzi, cyzapryd nie wpływał na zwiększenie występowania wad u płodu. Niemniej, stosując lek podczas ciąży, szczególnie w I trymestrze, należy rozważyć spodziewane korzyści z zastosowania leku w zestawieniu z potencjalnym ryzykiem. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania preparatu.

Działania niepożądane

Często: przemijające kurcze brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, pokrzywka i świąd), łagodne i przemijające bóle lub zawroty głowy, częste oddawanie moczu (zależne od dawki). Bardzo rzadko: drgawki, objawy pozapiramidowe, ginekomastia i mlekotok (czasem z towarzyszącą hiperprolaktynemią), przemijające zaburzenia czynności wątroby (z cholestazą lub bez), skurcz oskrzeli. Notowano przypadki wydłużenia odstępu QT i (lub) ciężkie, czasem prowadzące do śmierci komorowe zaburzenia rytmu, jak częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, częstoskurcz komorowy oraz migotanie komór. W większości przypadków działania te wystąpiły u pacjentów, którzy przyjmowali jednocześnie inne leki, w tym inhibitory CYP3A4 i (lub) mieli chorobę serca w wywiadzie lub czynniki ryzyka rozwoju zaburzeń rytmu serca.

Interakcje

Cyzapryd wpływa na właściwości farmakokinetyczne digoksyny i propranololu. Jednocześnie, doustne lub pozajelitowe stosowanie leków silnie hamujących aktywność CYP3A4, prowadzić może do zwiększenia stężenia cyzaprydu w surowicy krwi, powodując w następstwie zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz ciężkich zaburzeń rytmu serca, jak: częstoskurcz komorowy, migotanie komór, częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes. Dlatego też, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie cyzaprydu z następującymi lekami: podawane doustnie lub pozajelitowo leki przeciwgrzybicze, pochodne azolowe, takie jak: ketokonazol, itrakonazol, mikonazol, flukonazol; podawane doustnie lub pozajelitowo antybiotyki makrolidowe, szczególnie: azytromycyna, erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna; inhibitory proteaz HIV: w badaniach in vitro wykazano, że rytonawir i indynawir mają silny, hamujący wpływ na aktywność CYP3A4, podczas gdy sankwinawir jest słabym inhibitorem; nefazodon; leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT i (lub) wywołują powstawanie częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes: leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, prokainamid) i klasy III (amiodaron, sotalol); beperydyl; halofantryna; niektóre antybiotyki pochodne chinologów (szczególnie: sparfloksacyna, grepafloksacyna, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna); trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, maprotylina); winkamina; neuroleptyki (takie jak: fenotiazyny, prymozyd, sertyndol, haloperydol, droperydol, sultopryd); zyprazydon; difemanil; niektóre leki przeciwhistaminowe (takie jak: astemizol i terfenadyna). Podczas przyjmowania cyzaprydu nie zaleca się, wielokrotnego spożywania soku grejpfrutowego, z powodu możliwego zwiększenia biodostępności cyzaprydu. Przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. acenokumarol) może wystąpić nasilenie działania leku przeciwzakrzepowego i ryzyka krwotoku - zaleca się częstsze kontrolowanie wskaźnika protrombinowego i INR; należy pamiętać o dostosowaniu dawki doustnego leku przeciwzakrzepowego, podczas leczenia i do 8 dni po zakończeniu leczenia cyzaprydem. Przy jednoczesnym stosowaniu cyzaprydu i diazepamu może wystąpić przemijające nasilenie działania sedatywnego diazepamu, spowodowane zwiększeniem szybkości wchłaniania. Cymetydyna powoduje nieznaczne zwiększenie biodostępności cyzaprydu, co nie ma znaczenia klinicznego. Może nasilić się sedatywne działanie alkoholu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Leczenie preparatem powinno być rozpoczęte w warunkach szpitalnych oraz ściśle monitorowane przez lekarza specjalistę, doświadczonego w leczeniu ostrego i ciężkiego zaostrzenia objawowego przewlekłego idiopatycznego lub występującego w przebiegu cukrzycy opóźnienia opróżniania żołądka. Zalecana dawka wynosi 10 mg 3 do 4 razy na dobę. Nie należy stosować dawki większej niż 40 mg na dobę. Preparat należy stosować jedynie w leczeniu krótkotrwałym. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, zaleca się zmniejszenie o połowę dawki dobowej. U pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na umiarkowane wydłużenie T0,5, stężenie leku w surowicy krwi w stanie stacjonarnym jest większe. Niemniej, terapeutyczne dawki leku są podobne do stosowanych u młodszych pacjentów. Lek należy podawać na 15 min przed posiłkiem i najlepiej przed udaniem się na spoczynek (gdy konieczne jest podanie czwartej dawki leku) popijając płynem. Leku nie należy popijać sokiem grejpfrutowym.

Uwagi

Lek nie wpływa na funkcje psychomotoryczne oraz nie powoduje uspokojenia lub uczucia senności; może jednak przyspieszać wchłanianie substancji działających hamująco na o.u.n. takich jak barbiturany i alkohol - jeśli preparat jest przyjmowany jednocześnie z tymi substancjami, należy zachować ostrożność.

Pharmindex