Znajdź lek

Heminevrin

Spis treści

Działanie

Pochodna części tiazolowej cząsteczki tiaminy o działaniu uspokajającym, nasennym i spazmolitycznym. Hamuje drgawki wywołane doświadczalnie. Nasila działanie hamujące neuroprzekaźników takich jak GABA i glicyna, nie wpływa na przekaźnictwo z udziałem acetylocholiny i adenozyny. Nie hamuje przekaźnictwa z udziałem aminokwasów pobudzających. Dodatkowo klometiazol wywiera bezpośredni wpływ na kanały chlorkowe. Po podaniu doustnym jest szybko wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu występuje w ciągu 90 min. Biodostępność jest niewielka i zmienna (5-60% po podaniu 2 kaps.), po zastosowaniu większych dawek zwiększa się. Znaczne zwiększenie biodostępności obserwowano u pacjentów z niewydolnością wątroby. Klometiazol wiąże się z białkami osocza w ok. 65%. Metabolizowany jest w wątrobie. T0,5 wynosi ok. 4 h. U pacjentów z chorobą alkoholową bez marskości wątroby jest nieco krótszy, a u pacjentów z marskością wydłuża się do ok. 9 h. U pacjentów w podeszłym wieku T0,5 może się wydłużyć do 8 h. Klometiazol wydalany jest z moczem, poniżej 1% dawki w postaci niezmienionej.

Wskazania

Stany niepokoju, pobudzenia i splątania oraz zaburzenia snu u pacjentów w podeszłym wieku. Ostre stany abstynencji poalkoholowej, delirium tremens.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ostra niewydolność oddechowa. Dzieci.