Znajdź lek

Lidocain-Egis

Działanie

Preparat miejscowo znieczulający typu amidowego o działaniu stabilizującym błony komórkowe. Mechanizm działania polega na hamowaniu niezbędnego do powstania bodźca przepływu jonów przez błonę komórki nerwowej. Lidokaina zmniejsza szybkość depolaryzacji występującej pod wpływem bodźców fizjologicznych oraz amplitudę potencjału czynnościowego, a to hamuje przewodnictwo nerwowe. W razie wchłonięcia po stosowaniu miejscowym lidokaina może wywołać zarówno pobudzenie jak i zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy przejawia się zaburzeniami przewodnictwa sercowego i rozszerzeniem naczyń obwodowych. Po podaniu miejscowym lidokaina przenika do tkanek i wywiera miejscowe działanie znieczulające. Działanie leku rozwija się w ciągu 1 min. i trwa przez 5-6 min. Subiektywny objaw drętwienia ustępuje powoli w ciągu ok. 15 min. Lidokaina jest metabolizowana w wątrobie, a wydalana głównie przez nerki. T0,5 w okresie eliminacji wynosi 1,6 h.

Wskazania

Lek może być stosowany we wszystkich przypadkach, w których wymagane jest znieczulenie skóry lub błon śluzowych. Stomatologia i chirurgia jamy ustnej: znieczulenie miejsca wstrzyknięcia przed znieczuleniem miejscowym, otwieranie ropni powierzchniowych, usuwanie ruszających się zębów mlecznych, fragmentów kości oraz szycie ran błony śluzowej. Znieczulenie dziąseł przed umocowaniem koron oraz mostów dentystycznych. Preparat można również stosować w przypadku usuwania kamienia nazębnego, a także wycinania brodawek międzyzębowych. Hamuje nadmierny odruch gardłowy przy przygotowaniu wycisków stomatologicznych oraz umieszczaniu błony do zdjęć RTG. Preparat można stosować jedynie z elastycznymi materiałami do wycisków. Usuwanie powierzchniowych łagodnych nowotworów błony śluzowych. U dzieci preparat może być stosowany przy wycinaniu wędzidełka oraz otwieraniu torbieli ślinianek. Choroby uszu, nosa i gardła: leczenie krwawień z nosa przed zabiegami elektrokauteryzacji (przyżegania prądem elektrycznym), wycięcia przegrody oraz usunięcia polipów nosa, również przed zabiegami wycięcia migdałków w celu zahamowania odruchu gardłowego oraz znieczulenia miejsca wstrzyknięcia leku znieczulającego. Znieczulenie uzupełniające przed otwarciem ropnia okołomigdałkowego oraz przed nakłuciem (punkcją) zatoki szczękowej. Znieczulenie przed płukaniem zatok. Zabiegi endoskopowe oraz badania z użyciem narzędzi: znieczulenie gardła przed wprowadzeniem rurek i zgłębników przez nos lub usta (zgłębnik żołądkowo-dwunastniczy, zgłębnik Sengstakena), wymiana rurki do tracheostomii. Ginekologia i położnictwo: znieczulenie krocza oraz wykonywanie i pielęgnacja nacięcia krocza przy porodzie. Usuwanie szwów. Znieczulanie pola operacyjnego w zabiegach chirurgicznych pochwy i szyjki macicy. Nacięcie i leczenie rozdarcia błony dziewiczej oraz ropnia w miejscu szwu. Dermatologia: znieczulenie skóry i błony śluzowych przed małymi zabiegami chirurgicznymi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Z powodu ryzyka aspiracji, preparat jest przeciwwskazany do stosowania, gdy jako materiał do wycisku używa się gipsu.

Środki ostrożności

Istotne jest zapobieganie przedostaniu się lidokainy do dróg oddechowych (ryzyko aspiracji). Szczególnie ostrożnie stosować w okolicy gardła. Ostrożnie stosować na uszkodzone błony śluzowe i (lub) obszary zakażone, u pacjentów z padaczką, rzadkoskurczem, zaburzeniami przewodnictwa sercowego, małym ciśnieniem tętniczym, upośledzeniem czynności wątroby lub nerek, porfirią oraz ciężkim wstrząsem, zwłaszcza gdy na podstawie zastosowanej dawki oraz wielkości znieczulanego obszaru można spodziewać się wchłonięcia znacznej ilości lidokainy. Należy stosować mniejsze dawki w leczeniu pacjentów osłabionych, w podeszłym wieku, ciężko chorych oraz u dzieci. Aerozol nie powinien dostać się do oczu. Dzieci i młodzież. Przed zastosowaniem preparatu w zabiegach chirurgicznych gardła lub jamy nosowo-gardłowej należy brać pod uwagę, że przez hamowanie odruchu gardłowego oraz przedostanie się do krtani i tchawicy lidokaina hamuje także odruch kaszlowy, co może spowodować odoskrzelowe zapalenie płuc. Ma to szczególne znaczenie u dzieci, z powodu częściej występującego odruchu połykania leku - nie zaleca się stosowania aerozolu przed zabiegami wycinania migdałków oraz adenoidów u dzieci <8 lat. Stosowanie w okolicy policzków zagraża wystąpieniem utrudnienia połykania i w konsekwencji aspirację preparatu, zwłaszcza u dzieci. Z powodu drętwienia języka i błony śluzowej policzków istnieje ryzyko ich urazu przez ugryzienie. Ostrożnie stosować na duże powierzchnie (lidokaina dobrze się wchłania przez błony śluzowe, zwłaszcza tchawicy, a także przez uszkodzoną skórę).

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży, jeśli nie ma bezpieczniejszego sposobu leczenia. Lidokaina przenika do mleka kobiecego, jednak przy stosowaniu zwykłych dawek leczniczych, ilość leku wydzielona do mleka jest tak mała, że nie stanowi zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.

Działania niepożądane

Bardzo rzadko: pobudzenie lub zahamowanie o.u.n. (nerwowość, pobudzenie, zawroty głowy, senność, drgawki, utrata przytomności). W skrajnie ciężkich przypadkach wstrząs (w przypadku reakcji nadwrażliwości lek należy odstawić). Mogą wystąpić: osłabienie mięśnia sercowego, rzadkoskurcz, zatrzymanie czynności serca, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, porażenie czynności oddechowej, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, w miejscu zastosowania preparatu może wystąpić przemijający rumień, obrzęk i zaburzenia czucia oraz łagodne uczucie kłucia w momencie rozpylania preparatu (uczucie to ustępuje w ciągu 1 min, gdy lidokaina zaczyna działać).



Interakcje

Lek powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów otrzymujących leki przeciwarytmiczne grupy 1B (np. tokainid) z powodu ryzyka sumowania się działania toksycznego.

Dawkowanie

Miejscowo na skórę i błony śluzowe. Dorośli: w stomatologii 1-3 dawki (rozpylenia); w chirurgii szczękowej 1-4 dawki; w chorobach uszu, nosa i gardła 1-4 dawki; przy endoskopii 2-3 dawki; w położnictwie 15-20 dawek (maks. 40 rozpyleń/70 kg mc.); w ginekologii 4-5 dawek; w dermatologii 1-3 dawki. Preparat może być także stosowany w formie pędzlowania nasączonym wacikiem. Dzieci i młodzież: w stomatologii i chirurgii szczękowej, najlepiej w postaci pędzlowania; preparat można także stosować w tej postaci u dzieci <2 lat.

Uwagi

W zależności od dawki preparat może wywoływać nieznaczny wpływ na funkcje psychiczne oraz czasowo zaburzać funkcje motoryczne i koordynację ruchową.

Pharmindex