Znajdź lek

Mepidont 2% z adrenaliną 1:100.000

Wskazania

Wszelkie zabiegi zachowawcze i chirurgiczne w stomatologii w przypadku, gdy pożądane jest osiągnięcie znieczulenia miejscowego o przedłużonym czasie, lub gdy konieczne jest osiągnięcie stanu miejscowej anemizacji.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąś z substancji pomocniczych. Stosowanie preparatu zawierającego środek obkurczający naczynia krwionośne jest niewskazane u osób z poważnymi chorobami serca i tętnic obwodowych, nadciśnieniem, migreną, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, przerostem prostaty, jaskrą wąskiego kąta przesączania oraz nefropatią.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży.

Działania niepożądane

Opisywano następujące działania toksyczne w wyniku przedawkowania: pobudzenie o.u.n. ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacją, zawrotami głowy, rozszerzeniem źrenic, przyspieszonym metabolizmem oraz podwyższoną temperaturą ciała; po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki. W przypadku objęcia działaniem leku rdzenia przedłużonego dochodzi do pobudzenia ośrodka sercowo-naczyniowego, oddechowego i wymiotnego, co powoduje pocenie się, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, przyspieszenie oddechu, rozszerzenie oskrzeli, nudności i wymioty. Do obwodowych działań leku na układ sercowo-naczyniowy należy bradykardia oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych. Bardzo rzadko preparat może wywołać uczulenie w postaci zmian skórnych, pokrzywki, obrzęku lub wstrząsu anafilaktycznego. Środek obkurczający naczynia krwionośne może spowodować wystąpienie następujących reakcji, zwłaszcza u osób z chorobą układu sercowo-naczyniowego: niepokój, pocenie się, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie (co może być poważnym stanem u pacjentów z utrwalonym nadciśnieniem oraz u pacjentów z nadczynnością tarczycy), silny ból głowy, światłowstręt, ból zamostkowy, wymioty.

Dawkowanie

1-2 ml lub więcej, w zależności od potrzeb związanych z zabiegiem, nasiękowo lub jako blokada nerwu obwodowego. Roztwór znieczulający należy wstrzykiwać małymi dawkami z szybkością ok. 1 ml/min., po uprzedniej aspiracji. U zdrowej osoby dorosłej, która nie otrzymała środków uspokajających, maksymalna dawka podana jednorazowo albo w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 90 min wynosi 7 mg chlorowodorku mepiwakainy/kg mc., do całkowitej dawki nieprzekraczającej 550 mg  chlorowodorku mepiwakainy i 0,2 mg adrenaliny. Dawka maksymalna wynosi 1000 mg  mepiwakainy/24 h. U dzieci podane dawki należy zmniejszyć w zależności od masy ciała i wieku.

Uwagi

Preparat wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lekarz powinien zadecydować, czy pacjent może prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny po podaniu leku.

Pharmindex