Znajdź lek

Nicorette Invisipatch

Działanie

Preparat stosowany w uzależnieniu od nikotyny. Nikotyna jest agonistą receptorów nikotynowych w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym, ma wpływ na działanie ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Badania kliniczne wykazały, że nikotynowa terapia zastępcza może ułatwić palaczom powstrzymywanie się od palenia oraz złagodzić objawy zespołu odstawiennego (tj. nerwowość, niepokój, drażliwość, senność, zaburzenia nastroju, trudności z koncentracją, zaburzenia snu, wzmożony apetyt, łagodne zaburzenia somatyczne). Cmax nikotyny w osoczu wynosi: 10 ng/ml dla plastra 10 mg, 15,5 ng/ml dla plastra 15 mg i 26,5 ng/ml dla plastra 25 mg. Tmax wynosi 9 h po podaniu. Stężenie maksymalne jest osiągane po południu/wieczorem, kiedy ryzyko powrotu do nałogu jest największe. T0,5 wynosi 2-3 h. Nikotyna metabolizowana jest w wątrobie, nerkach i płucach.  Wiąże się z białkami osocza w mniej niż 5%. Nikotyna wydalana jest głównie z moczem.

Wskazania

Leczenie uzależnienia od wyrobów tytoniowych u osób zdecydowanych na rzucenie nałogu poprzez złagodzenie głodu nikotynowego i objawów odstawiennych, występujących po zaprzestaniu palenia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, u których wystąpiły poważne objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego lub które były hospitalizowane z powodu dolegliwości sercowo-naczyniowych w ciągu ostatnich 4 tyg. (np. udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, przeszczep aortowo-wieńcowy, angioplastyka) lub w przypadku niekontrolowanego nadciśnienia. Należy zachować ostrożność u pacjentów: z cukrzycą (zaleca się częstsze niż zwykle wykonywanie pomiarów stężenia glukozy we krwi); z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (możliwość nasilenia działań niepożądanych); z niewyrównaną nadczynnością tarczycy lub guzem chromochłonnym nadnerczy (nikotyna powoduje uwolnienie amin katecholowych); z zapaleniem przełyku lub chorobą wrzodową żołądka albo dwunastnicy (nikotyna może spowodować zaostrzenie objawów). Plaster należy usunąć przed wykonaniem obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI), aby zapobiec oparzeniom. Dawki nikotyny tolerowane przez osoby dorosłe i nastoletnie palące tytoń mogą być bardzo toksyczne dla małych dzieci, co może prowadzić do zgonu. Produktów zawierających nikotynę nie należy pozostawiać w miejscach, w których mogą być dotykane lub połknięte przez dzieci.

Ciąża i laktacja

Nikotyna w każdej postaci jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Nikotyna przenika do organizmu płodu i wpływa na jego oddychanie i krążenie. Wpływ na układ krążenia jest zależny od dawki. Palenie papierosów może poważnie uszkodzić płód i powinno zostać zaprzestane. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny stosować preparat tylko po konsultacji z lekarzem. Korzyści z nikotynowej terapii zastępczej u kobiet w ciąży, które nie są w stanie zaprzestać palenia bez takiej terapii w istotny sposób przeważają nad ryzykiem związanym z kontynuacją palenia. Nikotyna przenika do mleka matki w niewielkich ilościach mogących oddziaływać na niemowlę, nawet w małych dawkach. U kobiet palenie tytoniu opóźnia czas zapłodnienia, powoduje zmniejszenie wskaźnika udanych prób zapłodnienia in vitro i istotnie zwiększa ryzyko bezpłodności. U mężczyzn palenie tytoniu powoduje zmniejszenie produkcji nasienia, zwiększenie stresu oksydacyjnego i uszkodzenie DNA. Plemniki osób palących wykazują zmniejszoną zdolność zapładniania. Nie wiadomo, w jakim stopniu do tych oddziaływań u ludzi przyczynia się sama nikotyna.

Działania niepożądane

Często: wysypka, pokrzywka. Niezbyt często: palpitacje, tachykardia, reakcje w miejscu podania, astenia, dyskomfort i ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, ból mięśni, niezwykłe sny, duszność, nadmierne pocenie, zaczerwienienie twarzy, nadciśnienie. Częstość nieznana: dyskomfort żołądkowo-jelitowy, reakcja anafilaktyczna, ból kończyn, obrzęk naczynioruchowy, rumień. Bez względu na stosowane środki znane są różnorodne objawy związane z rzucaniem nałogowego palenia tytoniu. Zalicza się do nich: zaburzenia emocjonalne i poznawcze, takie jak dysforia lub pogorszenie nastroju, bezsenność, drażliwość, frustracja lub gniew, niepokój, problemy z koncentracją, nerwowość lub zniecierpliwienie. Mogą wystąpić również objawy fizyczne, takie jak obniżona częstość akcji serca, zwiększone łaknienie lub zwiększenie masy ciała, zawroty głowy lub objawy przedomdleniowe, kaszel, zaparcia, krwawienie dziąseł, owrzodzenia aftowe lub zapalenie jamy nosowo gardłowej. Znaczenie kliniczne ma także głód nikotynowy połączony z chęcią zapalenia. W terapii skojarzonej mogą wystąpić także działania niepożądane wynikające ze stosowania wybranego preparatu.

Interakcje

Nie stwierdzono w sposób jednoznaczny istotnych klinicznie interakcji między NTZ a innymi lekami. Nikotyna może jednak zwiększać działanie hemodynamiczne adenozyny, czyli zwiększać ciśnienie tętnicze krwi i częstość rytmu serca, a także nasilać wrażliwość na ból (ból w klatce piersiowej związany z dławicą piersiową) wskutek podawania adenozyny. Zaprzestanie palenia może doprowadzić do spowolnienia metabolizmu i do związanego z tym zwiększenia stężenia w osoczu substancji: teofiliny, takryny, klozapiny i ropinirolu oraz imipraminy, olanzapiny, klomipraminy i fluwoksaminy. Ograniczone dane wskazują, że palenie może indukować metabolizm flekainidu i pentazocyny.

Dawkowanie

Zewnętrznie. Zaleca się pacjentom podjęcie wysiłku całkowitego zaprzestania palenia tytoniu podczas leczenia preparatem. Dorośli i osoby w podeszłym wieku. W monoterapii. U osób o wysokim stopniu uzależnienia zaleca się rozpoczęcie leczenia od plastra 25 mg/16 h stosowanego raz na dobę przez 8 tyg., następnie stosować plaster 15 mg/16 h przez kolejne 2 tyg., a potem plaster 10 mg/16 h przez ostatnie 2 tyg. U osób z niskim stopniem uzależnienia zaleca się rozpoczęcie leczenia od plastra 15 mg/16 h przez 8 tyg., a następnie stosować plaster 10 mg/16 h przez ostatnie 4 tyg. Nie zaleca się stosowania plastrów dłużej niż przez 6 mies. Preparat można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu. Terapia skojarzona. Zalecane dawkowanie plastrów (systemu transdermalnego) w skojarzeniu z gumami do żucia 2 mg/ tabletkami do ssania 2 mg/ aerozolem do stosowania w jamie ustnej 1 mg/dawkę. Wysoki stopień uzależnienia. Krok I (8 tyg.): plaster 25 mg/16 h; gumy: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 gum/dobę, zalecana dawka: 5-6 gum/dobę; tabletki: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 tabl./dobę, zalecana dawka: 5-6 tabl./dobę; aerozol: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 64 dawki/dobę (4 dawki/h przez 16 h). Zalecana dawka to 1-2 dawki co 0,5-1 h. Od 7 tyg. rozpocząć zmniejszanie liczby dawek. Krok II (2 tyg.): plaster 15 mg/16 h; gumy: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 gum/dobę; tabletki: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 tabl./dobę; stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 64 dawki/dobę (4 dawki/h przez 16 h). Kontynuować zmniejszanie liczby dawek w ciągu doby. Przed końcem 9 tyg. pacjent powinien stosować połowę średniej liczby dawek stosowanych do 6 tyg. Krok III (2 tyg.): plaster 10 mg/16 h; gumy: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 gum/dobę, rozpocząć stopniowe zmniejszanie liczby gum; tabletki: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 tabl./dobę, rozpocząć stopniowe zmniejszanie liczby tabl.; aerozol: należy zmniejszać liczbę dawek stosowanych w ciągu doby, tak by w 12 tyg. nie stosować więcej niż 4 dawki/dobę. Kiedy liczba dawek w ciągu doby zostanie zmniejszona do 2-4, należy zaprzestać używania aerozolu. Nie stosować więcej niż 64 dawki/dobę (4 dawki/h. przez 16 h). Poza krokiem III (po 12 tygodniu): gumy: stosować w razie potrzeby, maksymalnie do 12 mies.; tabletki: stosować w razie potrzeby, maksymalnie do 9 mies.; aerozol: stosować w razie potrzeby, maksymalnie do 6 mies. Niski stopień uzależnienia. Krok II (8 tyg.): plaster 15 mg/16 h; gumy: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 gum/dobę; tabletki: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 tabl./dobę; stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 64 dawki/dobę (4 dawki/h przez 16 h), zaleca się 1-2 dawki co 0,5-1 h, od 7 tyg. rozpocząć zmniejszanie liczby dawek. Krok III (4 tyg.): plaster 10 mg/16 h; gumy: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 gum/dobę, rozpocząć stopniowe zmniejszanie liczby gum; tabletki: stosować w razie potrzeby, ale nie więcej niż 15 tabl./dobę, rozpocząć stopniowe zmniejszanie liczby tabl.; aerozol: należy zmniejszać liczbę dawek stosowanych w ciągu doby, tak by przed końcem 9 tyg. pacjent stosował połowę średniej liczby dawek stosowanych do 6 tyg. W 12 tyg. nie stosować więcej niż 4 dawki/dobę. Kiedy liczba dawek w ciągu doby zostanie zmniejszona do 2-4, należy zaprzestać używania aerozolu. Nie stosować więcej niż 64 dawki/dobę (4 dawki/h. przez 16 h). Poza krokiem III (po 12 tygodniu): gumy: stosować w razie potrzeby, maksymalnie do 12 mies.; tabletki: stosować w razie potrzeby, maksymalnie do 9 mies.; aerozol: stosować w razie potrzeby, maksymalnie do 6 mies. Dzieci i młodzież. Bez zalecenia lekarza nie należy stosować preparatu u osób <18 lat. Dane dotyczące leczenia osób z tej grupy wiekowej preparatem są ograniczone. Sposób użycia plastra. Plaster należy stosować na czystą, suchą, nieuszkodzoną, nieowłosioną skórę, na przykład w obrębie pośladków, górnej części ramienia lub klatki piersiowej. Należy zmieniać miejsce przyklejenia plastra każdego dnia, to samo miejsce nie powinno być stosowane przez kolejne dni. Można się kąpać i brać prysznic jak zwykle.

Uwagi

Preparat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex