Znajdź lek

Novocef

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna II generacji. Gatunki zazwyczaj wrażliwe: bakterie tlenowe Gram-dodatnie (Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę, Staphylococcus spp. koagulazo-ujemne wrażliwe na metycylinę, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes); bakterie tlenowe Gram-ujemne (Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis, Proteus rettgeri); bakterie beztlenowe (Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.); inne drobnoustroje: Borrelia burgdorferi. Bakterie, u których może wystąpić oporność nabyta: Acinetobacter spp., Citrobacter spp., Enterobacter spp., Morganella morganii. Bakterie oporne: Bacteroides fragilis, Clostridium difficile, Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Proteus vulgaris, Pseudomonas spp., Serratia spp. Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. W błonie śluzowej jelit jest szybko hydrolizowany przez niespecyficzne esterazy i w postaci cefuroksymu przenika do krwi krążącej. Wchłanianie leku jest lepsze, jeżeli zostanie podany po posiłku. Maksymalne stężenie w surowicy występuje po ok. 2-3 h po podaniu doustnym. Ok. 50% leku znajdującego się w surowicy wiąże się z białkami. T0,5 w surowicy wynosi ok. 1,2 h. Cefuroksym nie jest metabolizowany. Jest wydalany w wyniku przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego.

Wskazania

Leczenie wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku od 3 miesięcy: ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków; bakteryjne zapalenie zatok przynosowych; ostre zapalenie ucha środkowego; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; zapalenie pęcherza moczowego; odmiedniczkowe zapalenie nerek; niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich; wczesna postać choroby z Lyme (boreliozy). Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefuroksym lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stwierdzona wcześniej nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny antybiotyk β-laktamowy (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy) w wywiadzie.

Środki ostrożności

Jeśli po podaniu leku wystąpią reakcje nadwrażliwości, należy go natychmiast odstawić i zastosować odpowiednie leczenie. Stosowanie cefuroksymu może powodować nadmierny wzrost Candida spp. Długotrwałe podawanie cefuroksymu może doprowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych na antybiotyk (np. Enterococcus spp., Clostridium difficile), co może powodować konieczność przerwania kuracji. Znane są przypadki wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego po zastosowaniu antybiotyków o szerokim zakresie działania - należy wziąć pod uwagę taką diagnozę u pacjentów, u których wystąpiła biegunka, zwłaszcza ciężka lub uporczywa w czasie stosowania antybiotyku lub po zakończeniu leczenia. W lżejszych przypadkach wystarczy odstawić antybiotyk, w cięższych może być konieczne podanie doustne metronidazolu lub wankomycyny. Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco. Zastosowanie cefuroksymu w leczeniu boreliozy może wywołać reakcję Jarischa-Herxheimera, objawiającą się gorączką, dreszczami, bólami głowy i mięśni, przyspieszeniem czynności serca i oddechu. Jest to częsta reakcja, ustępująca samoistnie, będąca wynikiem bakteriobójczego działania cefuroksymu lub innego antybiotyku na krętki Borrelia burgdorferi, wywołujące chorobę. Podczas stosowania terapii sekwencyjnej moment zmiany antybiotyku na postać doustną zależy od nasilenia zakażenia, stanu klinicznego pacjenta oraz wrażliwości patogenu. Zmiany można dokonać wyłącznie po stwierdzeniu ewidentnej poprawy stanu klinicznego pacjenta. Jeżeli poprawa nie następuje w czasie 72 h leczenia pozajelitowego, należy zweryfikować sposób leczenia. Brak doświadczeń dotyczących stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu (badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka lub płodu, poród czy rozwój noworodka; dane dotyczące stosowania u ciężarnych kobiet są ograniczone). Cefuroksym jest wydzielany w niewielkich ilościach w pokarmie kobiecym. Lek można stosować u kobiet karmiących piersią jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. U niemowlęcia karmionego piersią mogą wystąpić: biegunka, zakażenie grzybicze błon śluzowych, reakcje nadwrażliwości, może zatem pojawić się konieczność odstawienia dziecka od piersi.

Działania niepożądane

Często: nadmierny wzrost Candida spp., eozynofilia, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, ból brzucha, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często: dodatni odczyn Coombs'a, trombocytopenia, leukopenia (czasami nasilona), wymioty, wysypka skórna. Częstość nieznana: nadmierny wzrost Clostridium difficile, niedokrwistość hemolityczna, gorączka polekowa, zespół choroby posurowiczej, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, żółtaczka (głownie zastoinowa), zapalenie wątroby, pokrzywka, świąd, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk naczynioruchowy.

Interakcje

Cefuroksym może zaburzać skład flory jelitowej, prowadząc do zmniejszonego wchłaniania estrogenów i do obniżenia skuteczności złożonych doustnych leków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie probenecydu powoduje zmniejszenie wydzielania kanalikowego cefuroksymu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania obu tych leków, gdyż może to spowodować zwiększone stężenie i przedłużone utrzymywanie się antybiotyku w surowicy.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci (o mc. ≥40 kg) - ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych: 250 mg 2 razy na dobę; ostre zapalenie ucha środkowego: 500 mg 2 razy na dobę; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 500 mg 2 razy na dobę; zapalenie pęcherza moczowego: 250 mg 2 razy na dobę; odmiedniczkowe zapalenie nerek: 250 mg 2 razy na dobę; niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250 mg dwa razy na dobę; choroba z Lyme: 500 mg 2 razy na dobę. Dzieci o mc. <40 kg - ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych: 10 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 125 mg 2 razy na dobę); zapalenie ucha środkowego lub, jeśli właściwe, cięższe zakażenia u dzieci w wieku od 2 lat: 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę); zapalenie pęcherza moczowego: 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę); odmiedniczkowe zapalenie nerek: 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę); niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę); choroba z Lyme: 15 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę). Nie ma doświadczeń z podawaniem leku dzieciom w wieku <3 miesięcy. Czas leczenia. Leczenie większości zakażeń trwa 7 dni (może trwać od 5 do 10 dni); leczenie choroby z Lyme trwa 14 dni (w przedziale od 10 do 21 dni). Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy dostosować do klirensu kreatyniny - CCr ≥30 ml/min: zmiana dawkowania nie jest konieczna; 10-29 ml/min: typowa dawka podawana co 24 h; CCr <10 ml/min: typowa dawka podawana co 48 h; pacjenci hemodializowani: kolejną dawkę należy podawać na zakończenie każdej dializy. Występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu. Sposób podania. Lek należy przyjmować po posiłku, w celu zapewnienia optymalnego wchłaniania. Tabletki należy połykać w całości; nie należy ich dzielić ani kruszyć. W razie konieczności zastosowania dawki mniejszej niż 125 mg oraz u dzieci, które nie mogą połknąć tabletki, zaleca się podanie cefuroksymu w postaci dostępnej na rynku zawiesiny doustnej (tabletki i granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, zawierające aksetyl cefuroksymu, nie są biorównoważne i nie można ich wzajemnie zastępować na podstawie przeliczenia miligramów na miligramy).

Uwagi

Lek może powodować zawroty głowy - należy zachować ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stężenie cefuroksymu w surowicy zmniejsza się po dializach. U pacjentów leczonych aksetylem cefuroksymu zaleca się oznaczanie stężenia glukozy we krwi jedną z metod enzymatycznych - z zastosowaniem oksydazy glukozowej lub heksokinazy. Lek nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. Może powodować dodatni wynik testu Coombs'a - zjawisko to może mieć znaczenie podczas wykonywania prób krzyżowych krwi.

Pharmindex