Pierwszy w historii zabieg, który przywrócił słuch. Trwał 16 minut. Sprawdź❗
Pierwszy w historii zabieg, który przywrócił słuch. Trwał 16 minut. Sprawdź❗
Pierwszy w historii zabieg, który przywrócił słuch. Trwał 16 minut. Sprawdź❗

Numeta G 19% E

Spis treści

Reklama

Numeta G 19% E - skład

Preparat dostarczany jest jako trzykomorowy worek 1000 ml - 50% roztwór glukozy (383 ml), 5,9% roztwór aminokwasów z elektrolitami (392 ml), 12,5% emulsja tłuszczowa (225 ml). Komora z aminokwasami zawiera: 1,83 g alaniny, 1,92 g argininy, 1,37 g kwasu asparaginowego, 0,43 g cysteiny, 2,29 g kwasu glutaminowego, 0,91 glicyny, 0,87 g histydyny, 1,53 g izoleucyny, 2,29 g leucyny, 2,82 g jednowodnej lizyny (co odpowiada 2,51 g lizyny), 0,55 g metioniny, 0,73 g chlorowodorku ornityny (co odpowiada 0,57 g ornityny), 0,96 g fenyloalaniny, 0,69 g proliny, 0,91 g seryny, 0,14 g tauryny, 0,85 g treoniny, 0,46 g tryptofanu, 0,18 g tyrozyny, 1,74 g waliny, 1,79 g chlorku sodu, 3,14 g octanu potasu, 0,56 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,55 g czterowodnego octanu magnezu, 2,21 g uwodnionego glicerofosforanu sodu. Komora z glukozą zawiera 210,65 g jednowodnej glukozy (co odpowiada 191,5 g bezwodnej glukozy). Komora z lipidami zawiera 28,1 g oczyszczonego oleju z oliwek (ok. 80%) i oczyszczonego oleju sojowego (ok. 20%). Jeśli podanie lipidów jest niepożądane, budowa worka umożliwia otwarcie spawu tylko pomiędzy komorą zawierającą aminokwasy/elektrolity i glukozę. Roztwór po zmieszaniu worka dwukomorowego (aminokwasy i glukoza; 775 ml) zawiera 3,5 g azotu, 23 g aminokwasów, 192 g glukozy, 45,1 mmol sodu, 32,0 mmol potasu, 2,6 mmol magnezu, 3,8 mmol wapnia, 7,2 mmol fosforanów, 37 mmol octanów, 8,8 mmol jabłczanów, 42,6 mmol chlorków; pH 5,5; osmolarność 1835 mOsm/l; całkowita wartość energetyczna 858 kcal. Roztwór po zmieszaniu worka trójkomorowego (aminokwasy, glukoza, lipidy; 1000 ml) zawiera 3,5 g azotu, 23 g aminokwasów, 192 g glukozy, 28,1 g lipidów, 45,8 mmol sodu, 32 mmol potasu, 2,6 mmol magnezu, 3,8 mmol wapnia, 9,4 mmol fosforanów, 37 mmol octanów, 8,8 mmol jabłczanów, 42,6 mmol chlorków; pH 5,5; osmolarność 1460 mOsm/l; całkowita wartość energetyczna 1139 kcal.

Reklama

Numeta G 19% E - działanie

Preparat do żywienia pozajelitowego zawierający azot (20 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych) oraz składniki energetyczne - glukoza i triglicerydy. Azot i energia są niezbędne do prawidłowej czynności wszystkich komórek organizmu oraz są ważne dla syntezy białek, wzrostu, gojenia ran, funkcjonowania układu odpornościowego, mięśni i wielu innych czynności komórkowych. W skład preparatu wchodzą również elektrolity.

Reklama

Numeta G 19% E - wskazania

Żywienie pozajelitowe dzieci powyżej 2 rż. i młodzieży w wieku 16-18 lat w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Reklama

Numeta G 19% E - przeciwwskazania

Przeciwwskazania w przypadku aktywowania 2 komór worka: nadwrażliwość na białko jaja, białko sojowe, białko orzeszków ziemnych lub którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą albo składniki pojemnika; wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów; patologicznie zwiększenie stężenia w osoczu sodu, potasu, magnezu, wapnia i (lub) fosforu; ciężka hiperglikemia. Dodatkowe przeciwwskazania w przypadku aktywowania 3 komór: ciężka hiperlipidemia lub ciężkie zaburzenia metabolizmu lipidów charakteryzujące się hipertriglicerydemią.

Reklama

Numeta G 19% E - ostrzeżenia

Należy zachować ostrożność u pacjentów z obrzękiem płuc lub niewydolnością serca (należy dokładnie monitorować stan płynów), u pacjentów z niewydolnością nerek (należy dokładnie monitorować stan płynów i elektrolitów; przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać ciężkie zaburzenia równowagi wodnej i elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia nadmierną ilością płynów oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne), u pacjentów z ciężką niewydolność wątroby (m.in. z cholestazą) lub podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych (należy dokładnie monitorować parametry czynności wątroby) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krzepliwości krwi (należy dokładnie monitorować morfologię krwi i parametry krzepliwości). Należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzoną alergią na kukurydzę lub produkty zawierające kukurydzę (glukoza w preparacie jest wytwarzana ze skrobi kukurydzianej). W przypadku pojawienia się objawów reakcji alergicznej infuzję należy przerwać, a w przypadku niestabilnego stanu (np. w następstwie poważnego stanu pourazowego, niewyrównanej cukrzycy, ostrej fazy wstrząsu krążeniowego, ostrego zawału mięśnia sercowego, ciężkiej kwasicy metabolicznej, ciężkiej sepsy i śpiączki hiperosmolarnej) podawanie preparatu należy monitorować i dostosować do potrzeb klinicznych pacjenta. W wyniku zastosowania cewników dożylnych do podawania roztworów do żywienia pozajelitowego lub niewłaściwego obchodzenia się z cewnikiem może dojść do zakażenia i sepsy; należy dokładnie monitorować objawowe i laboratoryjne oznaki zakażeń. Pacjenci wymagający żywienia pozajelitowego są często predysponowani do powikłań w postaci zakażeń z powodu niedożywienia i (lub) stanu ich choroby zasadniczej. Zmniejszona lub ograniczona zdolność metabolizowania lipidów zawartych w preparacie może skutkować wystąpieniem zespołu przeciążenia tłuszczami. Ponowne odżywianie ciężko niedożywionych pacjentów może spowodować tzw. zespół ponownego odżywiania, który charakteryzuje się przesunięciem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek, gdy pacjent przechodzi w stan anaboliczny. Pogłębić się może również niedobór tiaminy i zatrzymywanie płynów w organizmie. Mogą wystąpić powikłania metaboliczne, jeżeli pobór składników odżywczych nie jest dostosowany do wymagań pacjenta lub niedokładnie oceniono pojemność metaboliczną któregoś z obecnych składników odżywczych. Zaleca się ostrożnie i powoli wprowadzać odżywianie pozajelitowe, dokładnie monitorując płyny, elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy. Przez cały okres leczenia należy rutynowo monitorować gospodarkę wodno-elektrolitową, osmolarność surowicy, stężenie triglicerydów w surowicy, zdolność organizmu do metabolizowania lipidów, bilans kwasowo-zasadowy, stężenie glukozy we krwi, czynność wątroby i nerek, morfologię krwi, w tym liczbę płytek krwi i parametry krzepliwości krwi. U pacjentów w każdym wieku (w tym u dorosłych) ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, nawet przez różne linie do infuzji albo inne miejsca infuzji, ze względu na ryzyko wytrącania się soli wapniowych ceftriaksonu. U pacjentów > 28. dnia życia, ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim, jeśli linie do infuzji są wkłute w różne miejsca lub są wymieniane albo dokładnie płukane roztworem soli fizjologicznej między infuzjami, aby uniknąć wytrącania osadów. U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe zgłaszano występowanie osadów w naczyniach płucnych, powodujących zator naczyń płucnych i niewydolność oddechową. Niektóre przypadki kończyły się zgonem. Dodanie nadmiernej ilości wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko wytrącenia osadów fosforanu wapnia. Zgłaszano również podejrzenie powstania osadu we krwi. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności oddechowej należy przerwać infuzję i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz sprawdzania roztworu należy również okresowo sprawdzać zestaw do infuzji oraz cewnik  w kierunku występowania osadów. Nie należy dodawać innych preparatów leczniczych ani substancji do którejkolwiek z komór ani do gotowego roztworu/emulsji, bez wcześniejszego sprawdzenia ich zgodności oraz stabilności otrzymanej mieszaniny (w szczególności stabilności emulsji tłuszczowej). Roztwór należy chronić przed światłem przez cały okres podawania od momentu zmieszania. Preparat może być podawany wyłącznie przez żyłę centralną, chyba że został odpowiednio rozcieńczony. Jeśli do roztworu zostają wprowadzone dodatkowe substancje, przed podaniem przez żyłę obwodową, należy wyliczyć ostateczną osmolarność mieszaniny, aby zapobiec podrażnieniu żyły lub uszkodzeniu tkanki w przypadku wynaczynienia roztworu. Podanie obwodowe roztworu prowadziło do wynaczynienia z uszkodzeniem tkanek miękkich i martwicą skóry. Aby uniknąć zatorów powietrznych, spowodowanych resztkowym gazem zawartym w pierwszym worku, nie należy podłączać worków seryjnie.

Reklama

Numeta G 19% E - ciąża

Preparat stosować w ciąży i podczas karmienia piersią po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

Reklama

Numeta G 19% E - efekty uboczne

Często: hipofosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia, hipernatremia. Niezbyt często: hiperlipidemia, cholestaza. Częstość nieznana: martwica skóry, uszkodzenie tkanek miękkich, wynaczynienie. Ponadto dla mieszanin do żywienia pozajelitowego był zgłaszany zespół przeciążenia tłuszczami. Może być spowodowany nieprawidłowym podaniem (np. przedawkowaniem i (lub) szybkością infuzji większą niż zalecana); objawy podmiotowe i przedmiotowe tego zespołu mogą wystąpić również przy podawaniu preparatu zgodnie z zaleceniami. Zmniejszona lub ograniczona zdolność metabolizowania lipidów zawartych w roztworze wraz z przedłużonym klirensem osoczowym może mieć konsekwencje w postaci tzw. zespołu przeciążenia tłuszczami. Zespół ten jest związany z nagłym pogorszeniem się stanu klinicznego pacjenta i charakteryzuje się objawami takimi jak hiperlipidemia, gorączka, stłuszczenie wątroby (hepatomegalia), pogorszenie czynności wątroby, niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, zaburzenia krzepliwości krwi oraz objawami ze strony układu nerwowego (np. śpiączka). Zespół ten jest zazwyczaj odwracalny po zaprzestaniu infuzji emulsji tłuszczowej. Opisywano również osady w naczyniach płucnych (zator naczyń płucnych i niewydolność oddechową).

Numeta G 19% E - interakcje

Nie przeprowadzono badań interakcji farmakodynamicznych preparatu. Z powodu możliwości wystąpienia pseudoaglutynacji nie należy podawać preparatu jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji. Roztwór zawiera jony wapnia, które powodują dodatkowe ryzyko wykrzepiania w preparatach krwi lub składników krwi konserwowanych cytrynianem. Preparatu nie należy podawać jednocześnie z ceftriaksonem z powodu ryzyka wytrącenia soli wapniowej ceftriaksonu. U pacjentów > 28. dnia życia ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim, jeśli linie do infuzji są wkłute w różne miejsca lub są wymieniane albo dokładnie płukane roztworem soli fizjologicznej między infuzjami, aby uniknąć wytrącania osadów. Tak jak w przypadku tworzenia innych mieszanin do żywienia pozajelitowego, należy wziąć pod uwagę stosunek zawartości wapnia i fosforanów. Nadmierny dodatek wapnia i fosforanu, szczególnie w postaci soli nieorganicznych, może spowodować powstanie osadów fosforanu wapnia. Ze względu na ryzyko wytrącenia osadu, preparatu nie należy podawać przez tę samą linię do infuzji z ampicyliną, fosfenytoiną lub furosemidem. W oleju z oliwek i oleju sojowym znajduje się naturalna witamina K1, która może znosić przeciwzakrzepowe działanie kumaryny (lub pochodnych kumaryny, np. warfaryny). Z powodu zawartości potasu w preparacie, należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów leczonych jednocześnie diuretykami oszczędzającymi potas (amiloryd, spironolakton, triamteren) lub inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami receptora angiotensyny II lub lekami immunosupresyjnymi takrolimusem i cyklosporyną, z uwagi na ryzyko hiperkalemii. W przypadku braku badań zgodności, preparatu nie wolno mieszać z innymi substancjami leczniczymi.

Numeta G 19% E - dawkowanie

Dożylnie. Dawkowanie zależy od wydatku energetycznego, masy ciała, wieku i stanu klinicznego pacjenta, możliwości metabolizowania składników preparatu oraz od dodatkowych składników energetycznych lub białek podawanych doustnie/dojelitowo. Całkowity skład elektrolitów i makroskładników żywieniowych zależy od liczby aktywowanych komór. Maksymalna zalecana szybkość infuzji na godzinę i objętość na dobę zależy od składnika. Osiągnięcie jednego z tych limitów, jako pierwszego, wyznacza maksymalną dawkę dobową. Wytyczne dotyczące maksymalnej zalecanej prędkości infuzji na godzinę i objętości na dobę są następujące: w przypadku aktywowania 2 komór - maksymalna szybkość infuzji wynosi 4,7 ml/kg mc./h co odpowiada 0,14 g/kg mc./h aminokwasów, 1,17 g/kg mc./h glukozy, maksymalna ilość 64,8 ml/kg mc./dobę co odpowiada 1,9 g/kg mc./dobę aminokwasów, 16 g/kg mc./dobę glukozy; w przypadku aktywowania 3 komór - maksymalna szybkość infuzji wynosi 4,6 ml/kg mc./h co odpowiada 0,11 g/kg mc./h aminokwasów, 0,89 g/kg mc./h glukozy, 0,13 g/kg mc./h lipidów, maksymalna ilość 83,6 ml/kg mc./dobę co odpowiada 1,9 g/kg mc./dobę, 16 g/kg mc./dobę glukozy, 2,3 g/kg mc./dobę lipidów. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej. Ze względu na stały skład worka wielokomorowego zaspokojenie jednocześnie wszystkich potrzeb żywieniowych pacjenta może nie być możliwe. Może wystąpić sytuacja kliniczna, w której pacjent będzie wymagać innej ilości składników odżywczych niż znajdują się w worku o stałym składzie. Leczenie za pomocą odżywiania pozajelitowego można kontynuować tak długo, jak tego wymaga stan kliniczny pacjenta. Sposób podania. Roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem przez cały okres podawania od momentu zmieszania. Nierozcieńczony preparat podawać wyłącznie przez żyłę centralną, preparat rozcieńczony wodą do wstrzykiwań umożliwia infuzję do naczynia obwodowego. W ciągu pierwszej godziny szybkość przepływu należy stopniowo zwiększać. Kończąc podawanie preparatu, należy stopniowo zmniejszać szybkość przepływu w trakcie ostatniej godziny. Szybkość wlewu musi być odpowiednio dostosowana, biorąc pod uwagę dawkę podawaną pacjentowi, przyjmowaną dobową objętość oraz czas trwania infuzji. Czas aktywacji, zawieszenia i podawania tego samego worka nie może przekraczać 24 h. Cykliczne infuzje należy dostosowywać do tolerancji metabolicznej pacjenta. Preparat może być dodatkowo uzupełniany z zastosowaniem gotowych preparatów witamin i pierwiastków śladowych. Jeśli do preparatu zostają wprowadzone dodatkowe substancje, przed podaniem przez żyłę obwodową należy zmierzyć ostateczną osmolarność mieszaniny.

Numeta G 19% E - uwagi

Lipidy zawarte w emulsji mogą wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. dotyczących bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, nasycenia tlenem, hemoglobiny we krwi), gdy próbkę krwi pobiera się przed ich eliminacją. Lipidy są zazwyczaj usuwane po upływie 5-6 h od ostatniego podania. Zaleca się użycie roztworu natychmiast po otwarciu rozrywalnego spawu między dwoma lub trzema komorami. Jednakże dane na temat stabilności przygotowanych mieszanin (po wprowadzeniu dodatkowych składników: elektrolitów, pierwiastków śladowych, witamin, wody) wskazują na możliwość przechowywania przez 7 dni w temperaturze od 2st.C do 8st.C, a następnie 48 h w temperaturze 30st.C. Standardowo nie należy przekraczać 24 h w temperaturze od 2st.C do 8st.C, chyba że przygotowanie, wprowadzenie dodatkowych składników odbyło się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.


Podobne leki
Aminoven Infant
Aminoplasmal Hepa
Aminomel Nephro
Aminomel

Reklama

Jak się uchronić przed chorobami cywilizacyjnymi?
Sprawdź!