Znajdź lek

Quinaprilum 123ratio

Działanie

Chinapryl jest prolekiem, który ulega hydrolizie do aktywnego metabolitu - chinaprylatu - inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) działającego w osoczu i tkankach. ACE katalizuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, która jest silnym związkiem obkurczającym naczynia. Zahamowanie ACE powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II i zmniejszenie uwalniania aldosteronu; prawdopodobnie zahamowaniu ulega również metabolizm bradykininy. Chinapryl nie wywiera wpływu na profil lipidów i nie wywiera negatywnego wpływu na metabolizm glukozy. Chinapryl zmniejsza opór obwodowy i nerkowy. Nie stwierdza się istotnych klinicznie zmian w przepływie nerkowym krwi i szybkości przesączania kłębuszkowego. Chinaprylat powoduje obniżenie ciśnienia krwi w pozycji leżącej, siedzącej i stojącej. Podczas stosowania zalecanych dawek maksymalne działanie uzyskuje się po 2-4 h. U niektórych pacjentów osiągnięcie maksymalnego działania przeciwnadciśnieniowego może zająć 2-4 tyg. Biodostępność aktywnego metabolitu - chinaprylatu wynosi 30-40% podanej doustnie dawki chinaprylu. Maksymalne stężenie we krwi uzyskuje się po ok. 2 h od podania. Około 97% substancji aktywnej wiąże się z białkami osocza. Podczas stosowania dawek wielokrotnych T0,5 wynosi 3 h. Stan stacjonarny jest osiągany w ciągu 2-3 dni. Chinaprylat jest wydalany głównie w postaci nie zmienionej z moczem.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego. Leczenie zastoinowej niewydolności serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na chinapryl, pozostałe składniki preparatu oraz na inne inhibitory ACE. II i III trymestr ciąży. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynionerwowy. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73 m2).

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność w przypadku zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. w wyniku stosowania leków moczopędnych, ograniczenia soli w diecie, dializ, biegunki lub wymiotów oraz u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem reninozależnym), u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, niewydolnością serca, u pacjentów ze zwężeniem zastawki mitralnej i zawężeniem drogi odpływu z lewej komory serca np. zwężeniem zastawki aortalnej, zwężeniem podzastawkowym lub kardiomiopatią przerostową (w przypadkach, w których zwężenie jest istotne hemodynamicznie nie należy stosować chinaprylu), u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, u pacjentów z niewydolnością wątroby lub postępującą chorobą tego narządu, u chorych na cukrzycę, u pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w czasie znieczulenia lekami wywołującymi hipotonię oraz u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, nie związanym z podaniem inhibitorów ACE. Do pacjentów, których można zaliczyć do grupy zwiększonego ryzyka i u których leczenie należy rozpoczynać w szpitalu, należą: pacjenci leczeni dużymi dawkami diuretyków pętlowych (np. >80 mg furosemidu) lub kilkoma lekami moczopędnymi, pacjenci z hipowolemią, hiponatremią lub skurczowym ciśnieniem tętniczym <90 mmHg, pacjenci leczeni dużymi dawkami leków rozszerzających naczynia, ze stężeniem kreatyniny we krwi >150 µmol/l lub pacjenci >70 rż. Szczególną ostrożność należy zachować stosując chinapryl u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi, allopurinolem lub prokainamidem oraz u pacjentów, u których wymienione czynniki współistnieją ze sobą, zwłaszcza jeśli wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, leczonych lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, przyjmujących preparaty potasu lub substytuty soli kuchennej zawierające potas, a także u chorych przyjmujących inne leki, które mogą powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi (np. heparynę). Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie reagują na leczenie lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi poprzez układ renina-angiotensyna - nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE u tych pacjentów. Doświadczenie ze stosowaniem chinaprylu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) i u pacjentów dializowanych jest niewystarczające. Nie ma doświadczenia ze stosowaniem chinaprylu u chorych po niedawno przebytym zabiegu przeszczepienia nerki - nie zaleca się stosowania leku w tej grupie chorych. Nie potwierdzono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży - preparat nie jest zalecany w tej grupie pacjentów. U chorych otrzymujących inhibitory ACE leczonych hemodializami z zastosowaniem błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne - należy rozważyć zastosowanie innego rodzaju błony dializacyjnej lub innej grupy leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów wymagających leczenia odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych) lub poddawanych zabiegowi LDL-aferezy z użyciem siarczanu dekstranu zaleca się czasowe przerwanie podawania inhibitorów ACE ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażających życiu reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek) - w związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Przedłużona ekspozycja na inhibitory ACE w II i III trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na płód (zaburzenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, hipotonia, hiperkaliemia). Lek przenika do mleka kobiecego.

Działania niepożądane

Często (>1/100): ból i zawroty głowy, zmęczenie, niedociśnienie tętnicze, kaszel, nudności, wymioty, biegunka. Niezbyt często (>1/1000, <1/100): zaburzenia snu, nerwowość; parestezje, senność; kołatanie serca, zatrzymanie akcji serca, ból w klatce piersiowej, dławica piersiowa; hipotonia ortostatyczna; neutropenia; zapalenie zatok, zapalenie gardła, infekcje górnych dróg oddechowych; niestrawność, bóle brzucha, suchość w ustach, wzdęcia; wysypka, świąd, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, nasilone pocenie, wyprysk; białkomocz (czasami z jednoczesnym pogorszeniem czynności nerek); impotencja; osłabienie, obrzęk naczynioruchowy. Rzadko (>1/10 000, <1/1000): depresja, splątanie; zaburzenia równowagi, neuropatia; nieostre widzenie, niedowidzenie; szumy uszne; tachykardia, omdlenie, zawał serca, przejściowe napady niedokrwienne, krwotok mózgowy; agranulocytoza; skurcz oskrzeli, duszność, zapalenie oskrzeli, nieżyt błony śluzowej nosa, nasilenie objawów astmy oskrzelowej; zaburzenia smaku, zaparcia, zapalenie trzustki, zapalenie języka, niedrożność jelit; zaburzenia czynności wątroby; rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, nekroliza naskórka, zmiany łuszczycopodobne, łysienie, pęcherzyca, nadwrażliwość na światło; bóle stawowe, bóle mięśniowe, bóle pleców; zaburzenia czynności nerek, hiperkaliemia. Bardzo rzadko (<1/10 000): alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, reakcje rzekomoanafilaktyczne; żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby; niewydolność nerek. Istnieją doniesienia o zespole, na który składają się: gorączka, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, bóle mięśniowe, bóle/zapalenie stawów, dodatnie miano ANA, przyspieszone OB, eozynofilia i leukocytoza. Podczas stosowania innych inhibitorów ACE opisywano ginekomastię, zapalenie naczyń, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu; nie można wykluczyć, że te działania niepożądane są specyficzne dla całej grupy leków. Obserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi.

Interakcje

Ze względu na zawartość w preparacie soli magnezu, wykazano że preparat zmniejsza wchłanianie podawanej jednocześnie tetracykliny o 28-37% - zaleca się unikania jednoczesnego stosowania preparatu z tetracykliną. U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi może czasami wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego po rozpoczęciu leczenia chinaprylem - efekt ten można skutecznie zmniejszyć poprzez odstawienie leku moczopędnego lub poprzez zwiększenie podaży soli przed podaniem pierwszej dawki chinaprylu. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amylorid), preparaty potasu lub substytuty soli kuchennej zawierające potas stosowane jednocześnie z chinaprylem mogą powodować znaczne zwiększenie stężenia potasu we krwi - jeżeli wskazane jest jednoczesne podawanie tych leków, należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu we krwi. Środki znieczulenia ogólnego obniżające ciśnienie krwi mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. U chorych leczonych jednocześnie litem i inhibitorem ACE opisywano zwiększenie stężenia litu we krwi i objawy toksycznego działania litu - należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania obu leków jednocześnie i często kontrolować stężenie litu we krwi. Leki z grupy NLPZ mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. Allopurynol, cytostatyki i leki immunosupresyjne, glikokortykosteroidy stosowane ogólnie lub prokainamid stosowane jednocześnie z inhibitorami ACE mogą zwiększać ryzyko leukopenii. Alkohol, barbiturany, narkotyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub neuroleptyki stosowane jednocześnie z chinaprylem mogą nasilać hipotonię ortostatyczną. Leki ß-adrenolityczne, metyldopa i leki moczopędne mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie chinaprylu i należy je stosować szczególnie ostrożnie. W badaniu pojedynczych dawek, jednocześnie podawany propranolol nie miał wpływu na farmakokinetykę chinaprylu. Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. Leki zobojętniające mogą zmniejszać biodostępność preparatu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe) może nasilać działanie hipoglikemizujące i powodować ryzyko hipoglikemii - konieczne może być dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych. U pacjentów leczonych inhibitorami ACE i trimetoprimem opisywano występowanie ciężkej hiperkaliemii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu renina-angiotensyna-aldosteron w monoterapii.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze samoistne. Monoterapia: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej dawkę można stopniowo zwiększać (podwajając dawkę co 3-4 tyg.) do dawki podtrzymującej 20-40 mg na dobę podawanej w 1-2 dawkach. Zazwyczaj maksymalna dawka podtrzymująca wynosi 40 mg na dobę, w badaniach klinicznych u niektórych chorych stosowano dawki do 80 mg na dobę. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych: jeśli to możliwe, 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia chinaprylem należy odstawić lek moczopędny; zalecana dawka początkowa chinaprylu wynosi 2,5 mg na dobę. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać (zachowując odpowiednie odstępy między kolejnym zwiększaniem dawek) aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi terapeutycznej. Zastoinowa niewydolność serca: zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać (co 2-3 tyg.) aż do uzyskania skutecznej dawki terapeutycznej (do 40 mg na dobę), którą podaje się w 1-2 dawkach, jednocześnie z lekiem moczopędnym i (lub) glikozydem nasercowym. Zwykle w leczeniu długotrwałym skuteczne są dawki 10-20 mg podawane 1-2 razy na dobę jednocześnie z innymi lekami. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 40 mg na dobę. U chorych zaliczanych do grup zwiększonego ryzyka leczenie należy rozpoczynać w szpitalu. Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa w leczeniu nadciśnienia pierwotnego wynosi 2,5 mg; następnie dawkę stopniowo zwiększa się aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi terapeutycznej. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek przy klirensie kreatyniny powyżej 60 ml/min zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg, przy klirensie 30-60 ml/min - 5 mg; przy klirensie 10-30 ml/min - 2,5 mg.

Uwagi

Podczas leczenia należy kontrolować stężenie elektrolitów, mocznika i kreatyniny we krwi oraz obraz morfologii krwi, zwłaszcza na początku leczenia i u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub uczucia zmęczenia, lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia.

Pharmindex