Znajdź lek

Resonium A

Działanie

Żywica kationowymienna. W trakcie przechodzenia soli sodowej sulfonowanej żywicy polistyrenowej przez przewód pokarmowy, potas usuwany jest w procesie odłączania jonów sodu i zastępowania ich jonami potasu. W większości przypadków proces ten zachodzi głównie w jelicie grubym, w którym stężenie jonów potasu jest większe niż w jelicie cienkim. Efektywność wymiany jonów potasu jest nieprzewidywalnie zmienna. W badaniach in vitro 1 g żywicy wykazuje zdolność wymiany o 3,1 mmol potasu/1 g żywicy. Jednakże w badaniach in vivo rzeczywista ilość związanego potasu wynosi ok. 1 mmol potasu/1 g żywicy. Sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej nie wchłania się z przewodu pokarmowego.

Wskazania

Hiperkaliemia występująca w bezmoczu lub w ciężkim skąpomoczu, u pacjentów wymagających dializy oraz u pacjentów dializowanych (hemodializa lub dializa otrzewnowa).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na sól sodową sulfonowanej żywicy polistyrenowej lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Stężenie potasu w surowicy mniejsze niż 5 mmol/l. Nadwrażliwość na sulfonowane żywice polistyrenowe w wywiadzie. Niedrożność jelit. Leku nie należy stosować doustnie u noworodków. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u noworodków z atonią jelit (pooperacyjną lub spowodowaną przez leki). U pacjentów leczonych sulfonianami polistyrenowymi, zwłaszcza u pacjentów stosujących sorbitol może występować zwężenie przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelit oraz inne powikłania dotyczące jelit (martwica i perforacja). Dlatego u pacjentów stosujących lek przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sorbitolu lub spożywanie produktów, do których jest on dodany.

Środki ostrożności

W trakcie leczenia może wystąpić znaczna hipokaliemia, dlatego niezbędna jest właściwa kliniczna i biochemiczna kontrola stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Należy przerwać stosowanie leku jeśli stężenie potasu w surowicy krwi jest mniejsze niż 5 mmol/l. Żywica może wiązać jony wapnia i magnezu, co może spowodować niedobór tych elektrolitów. Dlatego też, należy monitorować pacjentów w kierunku wystąpienia tych zaburzeń elektrolitowych. W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego zaparcia, należy przerwać stosowanie żywicy do czasu uzyskania prawidłowej perystaltyki jelit. Nie należy stosować środków przeczyszczających zawierających magnez. Podczas przyjmowania żywicy pacjent powinien przyjąć właściwą pozycję aby uniknąć jej wdychania, ponieważ może to doprowadzić do powikłań oskrzelowo-płucnych. Noworodkom nie należy podawać soli sodowej sulfonowanej żywicy polistyrenowej drogą doustną. Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek doodbytniczo u dzieci i noworodków, ponieważ przedawkowanie lub niewłaściwe rozcieńczenie może spowodować skawalenie żywicy w odbytnicy. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u wcześniaków i noworodków z małą masą urodzeniową, ze względu na ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego lub martwicy jelit. Preparat jest źródłem sodu, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów, u których zwiększona podaż sodu może być szkodliwa (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, uszkodzeniem nerek lub znacznymi obrzękami). W takich przypadkach niezbędna jest właściwa kontrola kliniczna i biochemiczna. U tych pacjentów można zastosować sól wapniową sulfonowanej żywicy polistyrenowej.

Ciąża i laktacja

Sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej nie wchłania się z przewodu pokarmowego. Brak dostępnych danych na temat stosowania sulfonowanych żywic polistyrenowych u kobiet w okresie ciąży i karmiących piersią. Lek może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla dziecka.

Działania niepożądane

Ze względu na swoje działanie farmakologiczne, żywica może powodować zwiększenie stężenia sodu w osoczu krwi, hipokaliemię i hipokalcemię oraz związane z nimi objawy kliniczne. Zgłaszano przypadki hipomagnezemii, zwiększone pragnienie lub częstsze oddawanie moczu. Opisano pojedyncze przypadki ostrego zapalenia oskrzeli i (lub) odoskrzelowego zapalenia płuc w wyniku inhalacji cząstek soli sodowej sulfonowanej żywicy polistyrenowej. Może wystąpić podrażnienie żołądka, brak łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia, niekiedy również biegunka. Zgłaszano przypadki zatrzymania (zaklinowania) stolca po doodbytniczym podaniu leku, szczególnie u dzieci, oraz złogi (bezoary) w żołądku i w jelitach po podaniu doustnym. Opisano również zwężenie przewodu pokarmowego oraz niedrożność jelit, które były prawdopodobnie spowodowane współistniejącą patologią lub nieprawidłowym rozcieńczeniem żywicy. Zgłaszano przypadki niedokrwienia przewodu pokarmowego, niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, owrzodzenia lub martwicy żołądka i jelit, które mogą prowadzić do perforacji jelita, a niekiedy do zgonu. Większość przypadków zgłoszono podczas jednoczesnego stosowania z sorbitolem.

Interakcje

Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie. Sorbitol (podawany doustnie lub doodbytniczo): jednoczesne stosowanie sorbitolu i soli sodowej sulfonowanej żywicy polistyrenowej jest przeciwwskazane, ze względu na przypadki martwicy jelit i inne ciężkie działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu. Jednoczesne stosowanie wymaga zachowania ostrożności. Substancje dostarczające kationy: mogą zmniejszać skuteczność wiązania potasu przez preparat. Niewchłanialne, dostarczające kationy substancje zobojętniające i przeczyszczające: opisano przypadki zasadowicy metabolicznej po jednoczesnym doustnym podaniu żywic kationowymiennych i niewchłanialnych, dostarczających kationy substancji zobojętniających i przeczyszczających, takich jak wodorotlenek magnezu i węglan glinu. Wodorotlenek glinu: po zastosowaniu wodorotlenku glinu w skojarzeniu z żywicą opisywano przypadki niedrożności jelit spowodowanej złogami wodorotlenku glinu. Glikozydy naparstnicy i leki o podobnym działaniu: w przypadku wystąpienia hipokaliemii może nasilić się działanie toksyczne glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy, zwłaszcza w postaci różnych zaburzeń rytmu serca i zaburzeń czynności węzła zatokowo-przedsionkowego. Lit: istnieje możliwość zmniejszenia wchłaniania litu. Tyroksyna: istnieje możliwość zmniejszenia wchłaniania tyroksyny.

Dawkowanie

Doustnie lub doodbytniczo (lewatywa). Dawkowanie należy ustalić na podstawie regularnych oznaczeń stężenia elektrolitów w surowicy krwi. Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku). Doustnie: zazwyczaj 15 g 3-4 razy na dobę. Każdą dawkę należy podać w postaci zawiesiny w małej ilości wody, lub dla lepszego smaku, w słodkim napoju (z wyjątkiem soków owocowych, które zawierają potas) w stosunku 3 do 4 ml/g żywicy. Doodbytniczo. Lek można podawać doodbytniczo u pacjentów wymiotujących lub u pacjentów z chorobami górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym z niedrożnością porażenną jelit. Aby uzyskać szybsze wyniki na początku leczenia, lek można podawać równocześnie doodbytniczo i doustnie. Żywicę można podawać doodbytniczo jako zawiesinę w ilości 30 g żywicy w 150 ml wody lub 10% roztworu glukozy, codziennie w postaci lewatywy retencyjnej. W początkowej fazie leczenia podawanie żywicy doodbytniczo i doustnie może pomóc osiągnąć szybsze obniżanie stężenia potasu w surowicy krwi. Doodbytniczy wlew powinien być utrzymany przynajmniej przez 9 h. Następnie okrężnicę należy wypłukać w celu usunięcia żywicy. Jeżeli początkowo podaje się lek doustnie i doodbytniczo, podawanie doodbytnicze można przerwać, gdy żywica podana doustnie dotrze do odbytnicy. Dzieci. Doustnie: u młodszych dzieci i niemowląt należy stosować odpowiednio mniejsze dawki używając, jako podstawę do obliczeń, wskaźnik 1 mEq potasu na gram żywicy. W ostrej hiperkaliemii dawka początkowa to 1 g/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych. W leczeniu podtrzymującym dawkę można zmniejszyć do 0,5 g/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych. Żywicę podaje się doustnie, najlepiej z napojem (ale nie z sokami owocowymi, ponieważ zawierają one dużą ilość potasu) lub z niewielką ilością dżemu albo miodu. Doodbytniczo: jeżeli dziecko odmawia przyjęcia leku doustnie, żywicę można podać doodbytniczo, stosując dawkę co najmniej taką, jaka zostałaby podana doustnie, zawieszoną w proporcjonalnej ilości 10% roztworu glukozy w wodzie. Po wlewie doodbytniczym okrężnicę należy wypłukać w celu odpowiedniego usunięcia żywicy. Noworodki. Leku nie należy podawać doustnie, należy rozważyć jedynie podanie doodbytnicze. Doodbytniczo: należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę w zakresie od 0,5 g/kg mc. do 1 g/kg mc., rozcieńczoną jak dla dorosłych. Następnie okrężnicę należy wypłukać w celu odpowiedniego usunięcia żywicy. Sposób podania. Zawiesinę żywicy należy przygotowywać na krótko przed zastosowaniem; po upływie 24 h zawiesina nie nadaje się do użycia.

Uwagi

Pharmindex