Nowy sklep

już ON-LINE

Simulect

Działanie

Bazyliksymab jest mysio-ludzkim przeciwciałem monoklonalnym (IgG) (chimerą), skierowanym przeciwko łańcuchowi α receptora dla interleukiny-2 (antygen CD25), który w czasie odpowiedzi na działanie antygenu ulega ekspresji na powierzchni limfocytów T. Bazyliksymab z dużym powinowactwem wybiórczo wiąże się z antygenem CD25 na aktywowanych limfocytach T, przejawiając wysokie powinowactwo do receptora dla interleukiny-2 (IL-2R). W ten sposób blokuje przyłączenie interleukiny-2, stanowiące decydujący sygnał do proliferacji limfocytów T w komórkowej odpowiedzi immunologicznej towarzyszącej odrzucaniu aloprzeszczepu. Całkowite i stałe blokowanie receptora dla interleukiny-2 utrzymuje się tak długo, jak długo stężenie bazyliksymabu w surowicy wynosi >0,2 µg/ml (co zwykle następuje do 4-6 tyg. po podaniu). Jeżeli stężenie leku zmniejszy się poniżej tego poziomu, ekspresja antygenu CD25 w ciągu 1–2 tyg. powraca do wartości sprzed leczenia. Bazyliksymab nie działa supresyjnie na szpik kostny. Po podaniu dożylnym Cmax osiąga we krwi w ciągu 30 min; ulega związaniu wyłącznie z aktywowanymi limfocytami oraz makrofagami/monocytami. T0,5 wynosi 7,2+/-3,2 dnia.

Wskazania

Zapobieganie ostremu odrzucaniu przeszczepu po de novo allogenicznej transplantacji nerki u dorosłych i dzieci (1-17 lat). Jest przeznaczony do jednoczesnego stosowania z leczeniem immunosupresyjnym cyklosporyną w postaci mikroemulsji i kortykosteroidami u pacjentów z panelem przeciwciał reaktywnych poniżej 80% lub w trójlekowej podtrzymującej terapii immunosupresyjnej, w skład której wchodzą: cyklosporyna w postaci mikroemulsji, kortykosteroidy oraz azatiopryna lub mykofenolan mofetylu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Preparatu nie wolno podawać dopóki nie ma całkowitej pewności, że pacjent zostanie poddany transplantacji i równoczesnej immunosupresji. Nie wykazano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w zapobieganiu ostremu odrzucaniu allogenicznych transplantacji narządów litych z wyjątkiem nerek. W kilku badaniach klinicznych z udziałem niewielkiej grupy pacjentów po przeszczepie serca ciężkie działania niepożądane dotyczące serca, takie jak zatrzymanie serca, trzepotanie przedsionków i kołatania serca były zgłaszane częściej po zastosowaniu bazyliksymabu niż innych leków indukcyjnych. Leczenie immunosupresyjne, włączając leczenie z zastosowaniem kombinacji leków zwiększa skłonność do zakażeń, w tym zakażeń oportunistycznych, zakażeń prowadzących do zgonów oraz posocznic: ryzyko zwiększa się wraz z całkowitą siłą immunosupresji. Jeśli wystąpi reakcja ciężkiej nadwrażliwości, leczenie musi być przerwane i nie należy podawać kolejnych dawek. Należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali ten lek, ponieważ w pewnej podgrupie pacjentów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Do grupy tej należą pacjenci, u których po pierwszym podaniu leku, przedwcześnie przerwano podawanie drugiego leku immunosupresyjnego z powodu, np. zaniechania transplantacji lub ze względu na wczesną utratę przeszczepu. U niektórych z tych pacjentów, po ponownym podaniu preparatu przed kolejnym przeszczepieniem obserwowano ostre reakcje nadwrażliwości. Pacjenci po transplantacji otrzymujący leczenie immunosupresyjne skojarzone, w tym bazyliksymab lub bez bazyliksymabu, są w grupie podwyższonego ryzyka rozwoju chorób proliferacyjnych układu chłonnego (LPDs), takich jak chłoniak oraz zakażeń oportunistycznych (m.in. zakażenie wirusem cytomegalii - CMV). Podczas leczenia preparatem, należy unikać stosowania żywych atenuowanych szczepionek. Szczepionki nieaktywne mogą być podawane pacjentom z immunosupresją, jednak odpowiedź na szczepienie może zależeć od stopnia immunosupresji u danego pacjenta, dlatego szczepienie podczas terapii bazyliksymabem może być mniej skuteczne.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Bazyliksymab może wywierać niebezpieczne działanie imminosupresyjne w okresie ciąży oraz na noworodki karmione piersią. Bazyliksymab jest IgG1 i należy oczekiwać, że będzie przenikał do mleka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i do 16 tyg. po okresie leczenia.

Działania niepożądane

Nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy w ilości działań niepożądanych związanych z leczeniem między grupą otrzymującą bazyliksymab i grupą otrzymującą placebo. Najczęściej (>20%) obserwowano: zaparcie, zakażenia układu moczowego, ból, nudności, obrzęki obwodowe, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, ból głowy, hiperkaliemię, hipercholesterolemię, powikłania ze strony rany pooperacyjnej, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, hipofosfatemię, biegunkę i zakażenia górnych dróg oddechowych. U dzieci najczęściej występowały: zakażenia układu moczowego, nadmierne owłosienie, zapalenie błony śluzowej nosa, podwyższona temperatura ciała, nadciśnienie, zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia wirusowe, posocznica i zaparcie. Całkowita częstość występowania nowotworów złośliwych wśród pacjentów otrzymujących bazyliksymab i grupie kontrolnej była podobna. Całkowita częstość występowania i stopień ciężkości zakażeń wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych wśród pacjentów leczonych bazyliksymabem lub placebo w skojarzeniu z dwu- lub trójlekową terapią immunosupresyjną były porównywalne między obiema grupami. Ponadto obserwowano występujące z nieznaną częstością reakcje nadwrażliwości/reakcje anafilaktyczne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, kichanie, sapanie, skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk płucny, niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, tachykardia, niewydolność oddechowa, zespół przesiąkania włośniczek oraz zespół uwalniania cytokin.

Interakcje

Nie należy oczekiwać żadnych interakcji metabolicznych z innymi lekami ponieważ bazyliksymab jest immunoglobuliną. W trakcie badań klinicznych oprócz cyklosporyny w postaci mikroemulsji, steroidów, azatiopryny i mykofenolanu mofetylu podawano, bez zwiększania ilości działań niepożądanych, działające układowo leki przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwbólowe, β-adrenolityki, antagonistów wapnia i leki moczopędne. Zastosowanie bazyliksymabu nie wyklucza późniejszego leczenia za pomocą preparatów zawierających mysie przeciwciała antylimfocytowe. U pacjentów otrzymujących bazyliksymab, u których wystąpiło ostre odrzucanie przeszczepu, stosowano przeciwciała (OKT3 lub globulina antytymocytarna/globulina antylimfocytarna (ATG/ALG), bez zwiększenia częstości działań niepożądanych lub zakażeń. W połączeniu z trójlekową terapią immunosupresyjną, zawierającą azatioprynę lub mykofenolan mofetylu, całkowity klirens bazyliksymabu był zmniejszony średnio o 22% kiedy do cyklosporyny w postaci mikroemulsji i kortykosteroidów dołączono azatioprynę oraz o 51% kiedy do cyklosporyny w postaci mikroemulsji i kortykosteroidów dołączono mykofenolan mofetylu, nie obserwowano zwiększenia ilości działań niepożądanych.

Dawkowanie

Lek powinien być przepisywany jedynie przez lekarzy mających doświadczenie w terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu narządu. Podawanie preparatu powinno być prowadzone pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, w ośrodkach mających laboratorium oraz oddział intensywnej opieki wyposażony w środki do leczenia ciężkich reakcji nadwrażliwości. Preparat stosuje w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, kortykosteroidy, aztiopryna, mykofenolan mofetylu).
Dożylnie w postaci bolusu lub 20-30 min infuzji. Dorośli: całkowita dawka standardowa wynosi 40 mg (2 razy po 20 mg). Dzieci (1-17 lat): o mc.<35 kg zalecana dawka całkowita wynosi 20 mg (2 razy po 10 mg); o mc. ≥35 kg dawka całkowita wynosi 40 mg (2 razy po 20 mg). Pierwszą dawkę należy podać w ciągu 2 h przed zabiegiem transplantacji. Drugą dawkę należy podać 4 dni po transplantacji. Nie należy podawać drugiej dawki leku w przypadku ciężkiej reakcji nadwrażliwości lub powikłań pooperacyjnych, takich jak utrata przeszczepu. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Uwagi

Pharmindex