Znajdź lek

Somatostatin-Eumedica

Działanie

Syntetyczny polipeptyd identyczny z somatostatyną - naturalnym neurohormonem. W dawkach farmakologicznych hamuje wydzielanie kwasu solnego, gastryny, hamuje wydzielanie trzustkowe, zmniejsza perystaltykę żołądkowo-jelitową oraz obniża trzewny przepływ krwi bez wpływu na ciśnienie układowe. Pozajelitowe podanie 0,25 mg somatostatyny powoduje szybkie obniżenie ciśnienia krwi w żylakach przełyku u pacjentów z marskością wątroby. Stężenie w stanie stacjonarnym zależy od szybkości wlewu i wynosi 300-3000 pg/ml. Stan stacjonarny jest osiągany w ciągu 15 min. T0,5 wynosi około 2 min.

Wskazania

Leczenie ostrego krwotoku z przewodu pokarmowego spowodowanego wrzodem żołądka lub dwunastnicy, krwotocznego zapalenia błony śluzowej żołądka lub krwawiących żylaków przełyku, podejrzewanych na podstawie obrazu klinicznego lub potwierdzonych w badaniu endoskopowym. Przetoki jelitowe i trzustkowe. Leczenie objawowe nadmiernej sekrecji przez guzy endokrynne przewodu pokarmowego. Zapobieganie powikłaniom po operacjach trzustki lub po endoskopowej wstecznej cholangiopankreatografii (ERCP).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Środki ostrożności

Pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) należy podawać połowę zalecanej dawki. Pacjenci, u których stosuje się somatostatynę powinni znajdować się pod ścisłą kontrolą lekarza. Dawki podawane w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym należy podawać powoli, przynajmniej przez 1 minutę, a wlew dożylny podawać w sposób ciągły. W początkowej fazie podawania wlewu może dojść do hipoglikemii, 2-3 godziny później możliwe jest zwiększenie stężenia glukozy we krwi ze względu na zaburzenie równowagi insuliny i glukagonu. Z tego względu badania stężenia glukozy we krwi należy przeprowadzać w odstępach 4-6 godzin. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku równoczesnego podawania węglowodanów w dowolnej postaci. Lek może wywoływać następujące farmakodynamiczne efekty sercowo-naczyniowe: przemijające nadciśnienie układowe, przemijające zwiększenie pojemności minutowej serca, podwyższone ciśnienie w tętnicach płucnych, podwyższone ośrodkowe ciśnienie żylne, niedociśnienie układowe, bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy. Dlatego w początkowej fazie podawania produktu należy monitorować parametry życiowe pacjentów, w szczególności tych, którym podano produkt w postaci bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów narażonych na występowanie chorób układu sercowo-naczyniowego lub z zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie. U takich pacjentów kompensacja wyżej wymienionych działań może okazać się niemożliwa. W czasie stosowania produktu może dojść do zmniejszenia współczynnika filtracji kłębuszkowej, przepływu moczu i zmniejszenia stężenia sodu we krwi. Z tego względu zaleca się regularną kontrolę czynności nerek i stężenia elektrolitów w osoczu. Preparat nie jest wskazany u dzieci i młodzieży - nie przeprowadzono badań nad skutecznością i bezpieczeństwem stosowania somatostatyny w tych grupach wiekowych.

Ciąża i laktacja

Z powodu braku odpowiednich badań nie należy stosować leku w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Może wystąpić blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, arytmia, dodatkowe skurcze komorowe, nadciśnienie lub niedociśnienie, uderzenia gorąca, hiperglikemia lub hipoglikemia, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka. Nagłe odstawienie leku może spowodować efekt odbicia, zwłaszcza u pacjentów z przetoką.

Interakcje

Interakcje farmakodynamiczne o potencjalnym znaczeniu klinicznym obserwowano w przypadku leków, które także wpływają na regulację stężenia glukozy we krwi, stężenie reniny w osoczu i ciśnienie tętnicze. Oznacza to, że somatostatyna może zmieniać działanie wymienionych grup leków. Równoczesne podawanie węglowodanów w jakiejkolwiek postaci (w tym roztworu glukozy, roztworu fruktozy lub stosowanie całkowitego żywienia pozajelitowego) sprzyja powstawaniu zaburzeń glikemii i wymaga ścisłej kontroli stężenia glukozy we krwi. Może zaistnieć konieczność podawania insuliny.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli: zalecana dawka to 3,5 µg/kg mc./godzinę (lub zazwyczaj 6 mg/dobę u pacjenta ważącego 75 kg), podawana we wlewie ciągłym 250 µg/godzinę. Wlew należy podawać przez 12 do 24 h (odpowiednio w przypadku podawania dawki 3 mg lub 6 mg). Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min): 1,75 µg/kg mc./h zarówno w przypadku wlewu ciągłego jak i w przypadku podania w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). Dodatkowe zalecenia w przypadku leczenia ostrych krwotoków z przewodu pokarmowego. Podawanie wlewu należy rozpocząć przed endoskopią, jak najszybciej po pierwszych oznakach krwawienia, i kontynuować przez 5 dni. Minimalny okres podawania produktu to 48 h. Natychmiast po rozpoczęciu podawania wlewu ciągłego, należy podać produkt w postaci bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego (bolus) 3,5 µg/kg mc. (np.: jedna fiolka 0,25 mg w przypadku pacjenta ważącego 75 kg). Kolejne bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne należy podać jedną minutę przed zabiegiem endoskopowym. Bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne należy podawać powoli (przynajmniej przez minutę). Po zabiegu endoskopowym podobne dawki w postaci bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego należy podawać w sytuacji, gdy występują u pacjenta objawy kliniczne krwawienia. Dodatkowe zalecenia w przypadku leczenia przetok lub nadmiernej sekrecji przez guzy endokrynne. Podanie w postaci bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego nie jest wymagane. U większości pacjentów gojenie przetoki następuje w okresie około 7 do 14 dni. Po wygojeniu zaleca się podawanie połowy dawki we wlewie dożylnym przez kolejne 48 h, w celu uniknięcia ewentualnego efektu odbicia. Roztwór należy sporządzać bezpośrednio przed podaniem, rozpuszczając proszek w 1 ml roztworu chlorku sodu (0,9%).

Uwagi

Po zakończeniu leczenia pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją. 

Pharmindex