Znajdź lek

Sterofundin

Działanie

Izotoniczny roztwór posiadający skład elektrolitowy podobny do składu płynu zewnątrzkomórkowego. Preparat jest wykorzystywany do wyrównywania zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej i niedoborów elektrolitowych we krwi. Dodatkowo mleczan sodu, występujący w roztworze działa łagodnie alkalizująco. Bezpośrednim efektem podania preparatu  jest ponowne wypełnienie przestrzeni śródkomórkowej, która obejmuje około 2/3 przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Jedynie 1/3 podanej objętości zatrzymywana jest w przestrzeni wewnątrznaczyniowej; a zatem roztwór wywiera krótki efekt hemodynamiczny.

Wskazania

Uzupełnienie płynów przy regulacji zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej lub łagodnej kwasicy. Odwodnienie izotoniczne i hipotoniczne. Krótkotrwałe leczenie, polegające na zastępczym wypełnieniu łożyska naczyniowego. Rozcieńczalnik dla koncentratów elektrolitowych i leków wykazujących zgodność.

Przeciwwskazania

Stan przewodnienia.

Środki ostrożności

Roztwór może być stosowany pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności w następujących przypadkach: odwodnienie hipertoniczne, hiperkaliemia, hipernatremia, hiperchloremia, niewydolność nerek z tendencją do hiperkaliemii oraz zaburzenia, w przypadku których zalecane jest ograniczenie spożycia sodu, takie jak: niewydolność serca, obrzęki uogólnione, obrzęk płuc, nadciśnienie, rzucawka, ciężka niewydolność nerek. Należy kontrolować stężenia elektrolitów w surowicy i równowagę wodno-elektrolitową.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią. W przypadku zatrucia ciążowego preparat należy stosować ze szczególną ostrożnością.

Interakcje

Przed podaniem do roztworu innych preparatów należy sprawdzić ich zgodność. Preparat może powodować wytrącenie się leków zawierających szczawiany, fosforany lub węglany/dwuwęglany.

Dawkowanie

Dożylnie we wlewie kroplowym. Dawkowanie indywidualne w zależności od stanu klinicznego pacjenta, jego wieku i masy ciała, od aktualnego zapotrzebowania na płyny i elektrolity. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg mc./dobę. Sposób podania. Szybkość wlewu wynosi zazwyczaj 5 ml/kg mc./h co odpowiada 1,7 kropli/kg mc./min.
Ogólne wytyczne dotyczące podawania płynów ustrojowych i elektrolitów. Podaż płynów na poziomie 30 ml/kg mc. pokrywa tylko fizjologiczne podstawowe zapotrzebowanie na płyny. Pacjenci w okresie pooperacyjnym oraz wymagający intensywnej terapii mają zwiększone zapotrzebowanie na płyny związane z ograniczoną zdolnością nerek do zagęszczania moczu oraz zwiększonym wydalaniem metabolitów, dlatego konieczne jest zwiększenie podaży płynów do ok. 40 ml/kg mc./dobę. Dodatkowe straty (spowodowane gorączką, biegunką, przetokami, wymiotami, itp.) muszą być wyrównywane poprzez jeszcze wyższą, indywidualnie dobraną podaż płynów. W każdym przypadku aktualne i indywidualne zapotrzebowanie na płyny musi być związane z monitorowaniem diurezy, osmolarności surowicy i moczu, i określeniem substancji wydalonych. Podstawowa podaż najważniejszych kationów sodu i potasu wynosi odpowiednio około 1,5 – 3 mmol/kg mc./dobę i 0,8-1,0 mmol/kg mc./ dobę. Podczas infuzji aktualne zapotrzebowanie zależy od odpowiedniego określenia równowagi elektrolitowej oraz od określonego badaniami laboratoryjnymi stężenia w surowicy.

Uwagi

Pharmindex