Znajdź lek

Zeldox

Działanie

Lek przeciwpsychotyczny. Zyprazydon wykazuje duże powinowactwo do receptorów dopaminergicznych typu 2 (D2) i wyraźnie większe powinowactwo do receptorów serotoninergicznych typu 2A (5HT2A). Działa także na receptory serotoninergiczne 5HT2C, 5HT1D i 5HT1A, przy czym jego powinowactwo do miejsc wiążących tych receptorów jest równe lub większe od powinowactwa do receptora typu D2. Wykazuje umiarkowane powinowactwo do neuronalnych transporterów serotoniny i norepinefryny oraz do receptorów histaminowych typu H1 i receptorów typu alfa1. Wykazuje nieistotne powinowactwo do receptorów muskarynowych typu M1. Zyprazydon wykazywał działanie antagonistyczne zarówno w stosunku do receptorów serotoninergicznych 5HT2A, jak i receptorów dopaminergicznych D2. Uważa się, że działanie przeciwpsychotyczne jest częściowo spowodowane skojarzeniem powyższych aktywności antagonistycznych. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie leku w surowicy krwi obserwuje się po 6-8 h od przyjęcia leku. Bezwzględna biodostępność po posiłku dawki 20 mg wynosi 60%. Badania wykazały, że biodostępność leku może zwiększać się nawet o 100% w obecność pokarmu. Średni okres półtrwania wynosi 6,6 h. Lek wiąże się z białkami osocza w ponad 99%. Zyprazydon stosowany doustnie podlega intensywnym przemianom metabolicznym i tylko niewielka ilość leku jest wydalana z moczem (<1%) i kałem (<4%) w postaci nie zmienionej. Zyprazydon jest przekształcany w trzech szlakach metabolicznych do 4 głównych metabolitów. Około 20% podanej dawki jest wydalane z moczem, około 66% - z kałem. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej (stopień A lub B w klasyfikacji Child-Pugh) niewydolnością wątroby w przebiegu marskości, po stosowaniu doustnym stężenie zyprazydonu było o 30% większe a okres półtrwania o 2 h dłuższy niż u zdrowych pacjentów.

Wskazania

Leczenie schizofrenii u dorosłych. Leczenie epizodów manii lub epizodów mieszanych, o umiarkowanym nasileniu, w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych, dzieci i młodzieży od 10 rż.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na zyprazydon lub pozostałe składniki preparatu. Stwierdzone wydłużenie odstępu QT. Wrodzone wydłużenie odstępu QT. Świeży zawał mięśnia sercowego. Niewyrównana niewydolność serca. Zaburzenia rytmu serca leczone lekami przeciwarytmicznymi z grupy IA i III. Jednoczesne leczenie lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne z grupy IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, octan lewometadylu, mesoridazyna, tiorydazyna, pimozyd, sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksifloksacyna, metanosulfonian dolasetronu, meflokina, sertindol, cyzapryd.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby - brak doświadczeń dotyczących stosowania leku u tych chorych. Zalecana jest ostrożność u pacjentów z istotną bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), u pacjentów, u których występowały w przeszłości napady drgawkowe oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu. U pacjentów ze stabilną chorobą serca przed rozpoczęciem leczenia, należy rozważyć wykonanie badania EKG. Jeżeli odstęp QTc >500 zalecane jest zaprzestanie podawania leku. W przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, także zyprazydon. W razie wystąpienia objawów dyskinezy późnej należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia zyprazydonem. Nie przeprowadzono badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania zyprazydonu u pacjentów pediatrycznych ze schizofrenią. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Nie przeprowadzono badań u ciężarnych kobiet. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży, chyba że oczekiwane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie wiadomo czy lek jest wydzielany do mleka. W trakcie terapii zyprazydonem nie należy karmić piersią.

Działania niepożądane

Często: niepokój ruchowy, dystonia, akatyzja, zaburzenia pozapiramidowe, parkinsonizm (w tym objaw koła zębatego, spowolnienie ruchowe, hipokineza), drżenie, zawroty głowy, uspokojenie, senność, ból głowy, niewyraźne widzenie, nudności, wymioty, zaparcia, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nadmierne wydzielanie śliny, sztywność mięśniowo-szkieletowa, osłabienie, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: zwiększenie apetytu, pobudzenie, lęk, uczucie ucisku w gardle, koszmary senne, uogólnione drgawki toniczno-kloniczne, dyskinezy późne, dyskinezy, ślinienie się, ataksja, zaburzenia mowy, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, zaburzenia koncentracji, nadmierna potrzeba snu, niedoczulica, parestezje, letarg, kołatanie serca, tachykardia, światłowstręt, zawroty głowy, szumy uszne, przełom nadciśnieniowy, nadciśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie, duszność, ból gardła, biegunka, zaburzenia połykania, zapalenie błony śluzowej żołądka, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, obrzęk języka, pogrubienie języka, wzdęcia, pokrzywka, wysypka (także grudkowo-plamkowa), trądzik, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy, skurcze mięśni, ból kończyn, sztywność stawów, dyskomfort w klatce piersiowej, zaburzenia chodu, ból, uczucie pragnienia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko: nieżyt nosa, hipokalcemia, napady paniki, objawy depresyjne, spowolnienie umysłowe, spłycenie afektu, anorgazmia, kręcz szyi, niedowład, bezruch, wzmożone napięcie, zespół niespokojnych nóg, limfopenia, zaburzenia widzenia (w tym niedowidzenie), świąd oczu, suchość oczu, ból ucha, nadciśnienie skurczowe, nadciśnienie rozkurczowe, zmienne ciśnienie tętnicze, czkawka, refluks żołądkowo-jelitowy, luźne stolce, łuszczyca, alergiczne zapalenie skóry, łysienie, obrzęk twarzy, rumień, wysypka grudkowa, podrażnienie skóry, szczękościsk, nietrzymanie moczu, dyzuria, zaburzenia erekcji, wzmożone erekcje, mlekotok, ginekomastia, gorączka, uczucie gorąca, wydłużenie odstępu QTc, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi,zwiększenie liczby eozynofili. Ponadto obserwowano: bezsenność, manię/hipomanię, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, bezsenność, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, porażenie mięśni twarzy, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, omdlenia, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, mimowolne oddawanie moczu, priapizm, noworodkowy zespół odstawienia leku.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań określających zależności farmakokinetyczne i farmakodynamiczne pomiędzy zyprazydonem i innymi lekami wydłużającymi odstęp QT. Nie można więc wykluczyć addytywnego wpływu podczas jednoczesnego stosowania zyprazydonu i tych leków. Nie należy zatem podawać zyprazydonu z lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne z grupy IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, octan lewometadylu, mesoridazyna, tiorydazyna, pimozyd, sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksifloksacyna, metanosulfonian dolasetronu, meflokina, sertindol, cyzapryd. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków działających na o.u.n. i alkoholu. Inhibitory (np. ketokonazol) lub induktory (np. karbamazepina) CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm zyprazydonu - związane z tym zmiany parametrów farmakokinetycznych leku nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego. W pojedynczych przypadkach donoszono o występowaniu zespołu serotoninowego, jeśli zyprazydon był stosowany jednocześnie z lekami z grupy SSRI. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji zyprazydonu z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, związkami litu, lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, cymetydyną oraz lekami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu P-450.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka w schizofrenii i chorobie afektywnej dwubiegunowej wynosi 40 mg 2 razy na dobę. W zależności od stanu klinicznego pacjenta dawka ta może być następnie zwiększona maksymalnie do 80 mg 2 razy na dobę. Jeśli jest to wskazane, największa zalecana dawka może być stosowana już od 3. doby leczenia. Nie należy stosować dawek większych niż 160 mg na dobę. W leczeniu podtrzymującym u pacjentów ze schizofrenią należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę; w wielu przypadkach dawka 20 mg 2 razy na dobę może okazać się wystarczająca.
Nie ma konieczności dostosowywania dawki leku u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki. U osób w podeszłym wieku zmniejszenie dawki początkowej nie jest zwykle wskazane, jednak należy je rozważyć u pacjentów powyżej 65 lat. Choroba afektywna dwubiegunowa u dzieci i młodzieży od 10 r.ż: w stanach ostrych 20 mg w pojedynczej dawce w pierwszym dniu leczenia. W kolejnych dniach lek należy podawać w 2 dawkach podzielonych, a dawkę dobową zwiększać przez okres 1-2 tyg., aż do osiągnięcia docelowych wartości 120-160 mg/dobę u pacjentów o m.c. ≥45kg lub 60-80 mg/dobę u pacjentów o m.c.<45kg. W późniejszym okresie dawkowanie powinno być dobierane indywidualnie w zakresie 80-160 mg/dobę u pacjentów o m.c. ≥45kg lub 40-80 mg/dobę u pacjentów o m.c.<45kg. W badaniu klinicznym dopuszczano nierównomierne rozłożenie dawek podzielonych (poranna dawka była o 20 lub 40 mg mniejsza od wieczornej). Nie należy przekraczać maksymalnych dawek 160 mg/dobę u pacjentów o m.c. ≥45kg lub 80 mg/dobę u pacjentów o m.c.<45kg. Sposób podania. Kapsułki należy przyjmować podczas posiłku.

Uwagi

Lek może wywoływać senność i upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.

Pharmindex