Znajdź lek

Absenor

Spis treści

Działanie

Lek przeciwdrgawkowy. Mechanizm działania polega prawdopodobnie na zwiększeniu stężenia GABA w szczelinie synaptycznej. Wpływa ponadto na neuroprzekaźniki pobudzające. Może także wywierać bezpośredni wpływ na kanały sodowe i potasowe w błonach neuronalnych. Dobrze wchłania się po podaniu doustnym, biodostępność wynosi 90-100% (pokarm może zwiększyć szybkość wchłaniania leku, nie zmienia jednak biodostępności). Po podaniu pojedynczej dawki preparatu maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 8,6 +/- 2 h. W 90-95% wiąże się z białkami osocza. Wiązanie z białkami jest zmniejszone w przypadku większych dawek leku, u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób z hipoalbuminemią. Metabolizm leku zachodzi w wątrobie, głównie w procesie glukuronidacji i w mniejszym stopniu w procesie oksydacji; wydalenie z moczem. T0,5 wynosi 12-16 h, natomiast u pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy wątrobowe T0,5 wynosi 4-9 h.

Wskazania

Napady padaczkowe pierwotnie uogólnione: typowe i nietypowe napady nieświadomości (petit mal), napady miokloniczne, napady toniczno-kloniczne (grand mal), mieszane postaci napadów toniczno-klonicznych i napadów nieświadomości, napady atoniczne. Lek może być również stosowany w innych rodzajach padaczki, niereagujących odpowiednio na inne leki przeciwpadaczkowe, jak: napady padaczkowe częściowe, zarówno proste (ogniskowe), jak i złożone (psychomotoryczne); napady wtórne uogólnione, zwłaszcza napady akinetyczne i atoniczne. W przypadku napadów pierwotnie uogólnionych lek często można stosować w monoterapii. W napadach częściowych częściej zachodzi konieczność wprowadzenia leczenia skojarzonego, podobnie jak w napadach wtórnie uogólnionych i mieszanych postaciach napadów pierwotnie uogólnionych i częściowych. Leczenie fazy maniakalnej w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych. Leczenie epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, w przypadku gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany. Kontynuację leczenia walproinianem można rozważać u pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną na leczenie walproinianem ostrej fazy manii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Przewlekłe lub ostre zapalenie wątroby. Ciężka niewydolność wątroby, szczególnie polekowa w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym. Ciężka niewydolność trzustki. Porfiria. Skłonność do krwawień. Zaburzenia cyklu mocznikowego. Zaburzenia mitochondrialne wywołane mutacjami genu jądrowego kodującego enzym mitochondrialny - polimerazę γ (POLG), np. z zespołem Alpersa-Huttenlochera, oraz u dzieci w wieku poniżej 2 lat z podejrzeniem zaburzeń związanych z POLG.