Znajdź lek

Cedax



Cedax stosowany jest podczas zapalenia dolnych oraz górnych dróg oddechowych, a więc w czasie takich dolegliwości, jak: zapalenie gardła, migdałków, ucha środkowego, zatok, oskrzeli, a także dróg moczowych. Poznaj dawkowanie oraz przeciwwskazania do stosowania preparatu. 

Spis treści

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna III generacji do podawania doustnego. Wyjątkowo oporny na działanie β-laktamazy (z wyjątkiem niektórych β-laktamaz chromosomalnych, wytwarzanych m.in. przez Enterobacter spp., Citrobacter spp., Bacteroides spp.). Drobnoustroje wrażliwe na ceftybuten - bakterie Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae (z wyjątkiem szczepów penicylinoopornych); bakterie Gram-ujemne: Hemophilus influenzae (szczepy β-laktamazo-dodatnie i -ujemne), Hemophilus parainfluenzae (szczepy β-laktamazo-dodatnie i -ujemne), Moraxella (Branhamella) catarrhalis (z których większość jest β-laktamazo-dodatnia), Echerichia coli, Kebsiella spp. (w tym K. pneumoniae i K. oxytoca), Poteus spp. (szczepy indolo-dodatnie, w tym P. vulgaris i inne szczepy Proteus spp.), P. mirabilis, Providencia spp., Enterobacter spp. (w tym E. cloacae i E. aerogenes), Salmonella spp., Shigella spp. Działa także in vitro na większość szczepów niżej wymienionych drobnoustrojów, chociaż nie ustalono jeszcze skuteczności klinicznej: paciorkowce grupy C i G, Brucella spp., Neisseria spp., Aeromonas hydrophila, Yersinia enterocolitica, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, szczepy Citrobacter, Morganella, Serratia niewytwarzające w nadmiarze chromosomalnej cefalosporynazy. Ceftibuten nie działa na gronkowce, enterokoki, Acinetobacter, Listeria, Flavobacterium i Pseudomonas spp. Słabo działa na większość bakterii beztlenowych, w tym większość rodzajów Bacteroides. Izomer trans ceftybutenu in vitro i in vivo nie działa na te same szczepy drobnoustrojów. Podawany doustnie ceftybuten jest prawie całkowicie wchłaniany w jelicie (≥90%), Cmax występuje po 2-3 h. W 62-64% wiąże się z białkami osocza. Łatwo przenika do tkanek i płynów ustrojowych. Nie jest metabolizowany. Główną pochodną ceftybutenu znajdującą się w krążeniu jest izomer trans, który prawdopodobnie powstaje w wyniku bezpośredniej konwersji ceftybutenu (izomer cis). T0,5 ceftybutenu w fazie eliminacji wynosi 2-4 h.

Wskazania

Leczenie następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ceftybuten: zakażenia górnych dróg oddechowych (w tym zapalenie gardła, zapalenie migdałków i płonica u dorosłych i dzieci, ostre zapalenie zatok u dorosłych, zapalenie ucha środkowego u dzieci); zakażenia dolnych dróg oddechowych u dorosłych (w tym ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli i ostre zapalenie płuc u pacjentów, którym można lek podawać doustnie); zakażenia dróg moczowych u dorosłych i u dzieci (zakażenia powikłane i niepowikłane); zapalenie błony śluzowej jelit oraz zapalenie żołądkowo-jelitowe u dzieci w przebiegu powikłanego lub niepowikłanego zakażenia wywołanego przez bakterie: Salmonella spp., Shigella spp. lub E. coli. Nie wykazano działania leku na bakterie Campylobacter spp. lub Yersinia spp.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ceftibuten lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ostre lub ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaksja) po zastosowaniu antybiotyków z grupy penicylin lub innych antybiotyków β-laktamowych. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy ze względu na brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.