Znajdź lek

Celestone

Spis treści

Działanie

Syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym (około 25 razy silniejszym niż działanie hydrokortyzonu), działaniu przeciwuczuleniowym i przeciwreumatycznym. Nie wykazuje istotnego klinicznie działania mineralokortykoidowego. Poza swym istotnym wpływem na proces zapalny i odpornościowy, kortykosteroidy wpływają również na przemianę węglowodanów, białek i tłuszczów, na układ sercowa-naczyniowy, mięśnie szkieletu oraz centralny układ nerwowy. Działa na poziomie DNA, modyfikując syntezę niektórych enzymów, dlatego maksymalna aktywność farmakologiczna występuje później niż osiągnięcie największego stężenia leku we krwi. Sól sodowa fosforanu betametazonu wchłaniana jest w miejscu wstrzyknięcia i powoduje działanie lecznicze zarówno miejscowe jak i ogólne. Jest łatwo rozpuszczalna w wodzie i przyswajana jest przez organizm w postaci betametazonu, biologicznie czynnego kortykosteroidu. Po podaniu doustnym lub pozajelitowym, okres półtrwania betametazonu wynosi ponad 5 h; okres półtrwania biologicznego wynosi 36-54 h. Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie leku we krwi występuje po 60 min, a całkowita eliminacja następuje w ciągu pierwszego dnia. Aktywność farmakologiczna utrzymuje się mimo zmniejszenia stężenia leku we krwi do nieoznaczalnego. Betametazon jest metabolizowany w wątrobie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby rozkład leku przebiega wolniej lub z opóźnieniem.

Wskazania

Zaburzenia gruczołów wydzielania wewnętrznego: pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, ostra niewydolność kory nadnerczy, ciężki uraz lub choroba poprzedzająca zabieg u pacjenta z wcześniej rozpoznaną niedoczynnością lub ograniczoną czynnością kory nadnerczy, wstrząs niereagujący na standardowe leczenie z powodu rozpoznanej lub podejrzewanej niedoczynności kory nadnerczy, stan po obustronnym usunięciu nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy, ostre lub nieropne zapalenie tarczycy, przełom tarczycowy. Wstrząs: leczenie wspomagające z równoczesnym stosowaniem standardowych metod leczenia. Obrzęk mózgu (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe): leczenie wspomagające w celu zmniejszenia obrzęku mózgu lub zapobiegania jego powstaniu w związku z zabiegiem operacyjnym lub innymi urazami mózgu, choroby naczyniowe mózgu (udar). Choroby układu narządu ruchu: krótkotrwałe leczenie wspomagające zaostrzenia reumatoidalnego zapalenia stawów, pourazowego zapalenia kości i stawów, zapalenia błony maziowej, łuszczycowego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ostrej dny stawowej, ostrego i podostrego zapalenia kaletek maziowych, ostrej choroby reumatycznej, gośćca mięśniowo-ścięgnistego, zapalenia nadkłykcia, zapalenia pochewki ścięgna, zapalenia mięśni i powięzi oraz leczenie torbieli galaretowatych pochewki ścięgnistej. Choroby skóry: pęcherzyca, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ciężka postać rumienia wielopostaciowego (zespół Stevensa-Johnsona), złuszczające zapalenie skóry, ziarniniak grzybiasty, ciężka łuszczyca, wyprysk alergiczny, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry. Alergie (ciężkie postacie chorób alergicznych niepoddające się leczeniu): sezonowy lub alergiczny nieżyt nosa, polipowatość nosa, astma oskrzelowa, kontaktowe lub atopowe zapalenie skóry, alergia polekowa, odczyny posurowicze, ostry nieinfekcyjny obrzęk krtani. Choroby układu krwiotwórczego: małopłytkowość samoistna i wtórna u dorosłych, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, odczyny poprzetoczeniowe. Zapobieganie zespołowi zaburzeń oddychania (choroba błon szklistych) u wcześniaków. Preparat stosuje się w krótkotrwałym leczeniu objawowym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kortykosteroidy, substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Grzybica uogólniona. Gruźlica. Osteoporoza. Chwiejność emocjonalna. Choroba wrzodowa. Pierwotna jaskra. Wczesne zespolenie żył. Cukrzyca. Zespół Cushinga. Niewydolność nerek. Zakażenia bakteryjne, grzybicze lub wirusowe.