Znajdź lek

Clexane

Spis treści

Działanie

Drobnocząsteczkowa heparyna o masie cząsteczkowej średnio 4500 daltonów. Wykazuje dużą aktywność przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (około 100 j.m./mg) i małą aktywność przeciw czynnikowi IIa (około 28 j.m./mg). Bezwzględna biodostępność enoksaparyny po wstrzyknięciu podskórnym wynosi około 100%. Przeciętnie maksymalna aktywność anty-Xa osocza obserwowana jest po 3-5 h po podskórnym wstrzyknięciu. Jest metabolizowana głównie w wątrobie. T0,5 wynosi od około 4 h po jednorazowym podaniu do około 7 h po wielokrotnym podaniu leku. Jest wydalana głównie z moczem.

Wskazania

Clexane. Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo - zatorowej, szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym, zabiegom w chirurgii ogólnej i onkologicznej. Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo zatorowej u pacjentów unieruchomionych z powodu ostrych schorzeń, włącznie z ostrą niewydolnością serca, ostrą niewydolnością oddechową, ciężkimi infekcjami, a także zaostrzeniem chorób reumatycznych powodujących unieruchomienie pacjenta (dotyczy dawki 40 mg/0,4 ml). Leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej bądź niepowikłanej zatorowością płucną. Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA). Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, w tym pacjentów, którzy będą leczeni zachowawczo albo, którzy będą później poddani przezskórnej angioplastyce wieńcowej (dotyczy dawki 60 mg/0,6 ml, 80 mg/0,8 ml, 100 mg/1 ml). Zapobieganie tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Clexane forte: leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej bądź niepowikłanej zatorowością płucną; leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym; zapobieganie tworzeniu skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na enoksaparynę sodową, heparynę lub jej pochodne, w tym heparyny drobnocząsteczkowe. Ostre bakteryjne zapalenie wsierdzia. Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi. Duże krwawienia. Trombocytopenia u pacjentów z dodatnim wynikiem testu agregacji płytek krwi in vitro w obecności enoksaparyny. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy. Udar (z wyłączeniem udaru powstałego w wyniku zatoru). Zwiększone ryzyko krwotoku.