Znajdź lek

Convulex



Convulex to lek przeciwdrgawkowy, który dostępny jest zarówno w formie syropu, jak i kapsułek. Syrop zalecany jest w czasie pierwotnych napadów padaczkowych uogólnionych oraz częściowych napadów padaczkowych. Kapsułki przede wszystkim należy stosować w celu leczenia napadów uogólnionych w postaci: napadów mioklonicznych, atonicznych oraz nieświadomości. 

 

 

 

 

Spis treści

Działanie

Lek przeciwdrgawkowy. Mechanizm działania związany jest z wpływem na metabolizm kwasu gamma-aminomasłowego (GABA). Poprzez aktywację dekarboksylazy kwasu glutaminowego i hamowanie GABA-transaminazy dochodzi do znacznego zwiększenia stężenia GABA w pęcherzykach synaptycznych i szczelinie międzysynaptycznej. GABA hamuje wyładowania pre- i postsynaptyczne, zapobiegając rozszerzaniu się czynności drgawkowej. Działanie psychotropowe kwasu walproinowego powoduje lepszą koordynację wzrokowo-motoryczną oraz poprawia zdolność koncentracji. Biodostępność kwasu walproinowego po podaniu doustnym wynosi prawie 100%. Cmax we krwi występuje ok. 2-3 h (kapsułki) oraz 1-3 h (syrop) po podaniu. Skuteczne terapeutyczne stężenie we krwi wynosi od 40-100 mg/l (278–694 µmol/l) u pacjentów z padaczką i 50-125 mg/l (300–750 µmol/l) u niektórych pacjentów z zaburzeniami dwubiegunowymi. Obserwowana jest duża różnorodność osobnicza w stężeniu kwasu walproinowego we krwi. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane w ciągu 2-4 dni. Kwas walproinowy wiąże się z białkami osocza w 80-95%. Jest metabolizowany w wątrobie. Wydalany jest głównie z moczem, w postaci glukuronidów. T0,5 wynosi 10-15 h i jest znacząco zmniejszony u dzieci - 6-10 h.

Wskazania

Syrop. Leczenie pierwotnych napadów padaczkowych uogólnionych (napady kloniczne, toniczne, toniczno-kloniczne, napady nieświadomości, napady miokloniczne i atoniczne) oraz częściowych napadów padaczkowych, które są lub nie są uogólnione. Kapsułki. Leczenie napadów uogólnionych w postaci: napadów mioklonicznych, toniczno-klonicznych, atonicznych, nieświadomości. Leczenie napadów ogniskowych: z objawami prostymi i złożonymi, napadów ogniskowych wtórnie uogólnionych, zespołu Lennoxa i Gastauta. Profilaktyka zaburzeń afektywnych dwubiegunowych w przypadku nieskuteczności preparatów litu i karbamazepiny. Leczenie epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, w przypadku gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany. Kontynuację leczenia walproinianem można rozważać u pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną na leczenie walproinianem ostrej fazy manii.



Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na walproinian sodu lub substancje pomocnicze. Ostre i przewlekłe zapalenie wątroby. Ciężkie zapalenie wątroby (zwłaszcza polekowe) w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym. Porfiria. Stosowanie walproinianu jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi wywołanymi mutacjami genu jądrowego kodującego enzym mitochondrialny – polimerazę y (POLG), np. z zespołem Alpersa-Huttenlochera, oraz u dzieci w wieku poniżej dwóch lat z podejrzeniem zaburzeń związanych z POLG.