Erythromycinum TZF

Spis treści

Erythromycinum TZF - Skład

1 tabl. powl. zawiera 200 mg erytromycyny.

Erythromycinum TZF - Działanie

Antybiotyk makrolidowy. Wykazuje działanie bakteriostatyczne, przez hamowanie biosyntezy białek w komórkach bakteryjnych. Działa na: <I>Streptococcus spp.</I> (w tym także<I> Enterococcus spp</I>.), <I>Staphylococuus spp</I>., <I>Listeria monocytogenes</I>, <I>Corynebacterium diphtheriae</I>, <I>Neisseria gonorrhoeae</I>, <I>Neisseria meningitidis,</I> <I>Legionella pneumophila</I>, <I>Moraxella catarrhalis</I>, <I>Bordetella pertussis</I>, <I>Campylobacter spp.</I>, <I>Mycoplasma pneumoniae</I>, <I>Ureaplasma urealyticum</I>, <I>Treponema pallidum</I>,<I> Clostridium spp</I>., <I>Chlamydia spp</I>. Wchłanianie z przewodu pokarmowego zmniejsza się w obecności pokarmu. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 70%. C<sub>max</sub> w surowicy wynosi 2-4 h (stężenie leku jest zwykle większe u kobiet niż u mężczyzn). Erytromycyna dobrze przenika do ucha środkowego, migdałków podniebiennych, płynu opłucnowego i otrzewnowego; lek przenika także do wnętrza komórek oraz przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i stawowego. Jest metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie w postaci niezmienionej z kałem w niewielkiej ilości z moczem. T<sub>0,5</sub> we krwi wynosi 1-2 h.

Reklama

Erythromycinum TZF - Wskazania

Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy, zapalenie gardła, krtani, zatok, wtórne zakażenia bakteryjne w przebiegu grypy i przeziębienia). Zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie tchawicy, ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc - płatowe, odoskrzelowe i pierwotne atypowe, rozstrzenie oskrzeli, choroba legionistów). Zakażenia ucha środkowego i ucha zewnętrznego, zapalenie dziąseł, angina Vincenta. Zapalenie powiek. Zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraki - w tym mnogie, zapalenie tkanki łącznej, róża). Zakażenia układu pokarmowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego, gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy). Profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, wtórnych zakażeń w przebiegu oparzeń, zapalenia wsierdzia u pacjentów poddawanych zabiegom stomatologicznym. Inne zakażenia: zapalenie szpiku, cewki moczowej, rzeżączka, kiła pierwotna, ziarniniak weneryczny pachwin, błonica, płonica.

Erythromycinum TZF - Przeciwskazania

Nadwrażliwość na makrolidy lub pozostałe składniki preparatu. Nie stosować w czasie leczenia astemizolem, terfenadyną, cyzaprydem, pimozydem, ergotaminą lub dihydroergotaminą.

Erythromycinum TZF - Ostrzeżenia

Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na erytromycynę, inne makrolidy lub inne alergeny. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub otrzymujących leki hepatotoksyczne, u pacjentów z <I>miasthenia gravis</I> oraz u osób przyjmujących jednocześnie lowastatynę. Antybiotyki o szerokim spektrum działania (w tym makrolidy) mogą wywoływać rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, w takim przypadku należy przerwać podawanie leku i w ciężkich przypadkach podać metronidazol lub wankomycynę (przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit lub zapierających). Długotrwałe podawanie może spowodować nadmierny rozwój niewrażliwych bakterii lub grzybów, w takim przypadku antybiotyk należy odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. Erytromycyna podawana kobietom w ciąży chorym na kiłę nie przenika do płodu w stężeniach terapeutycznych, dlatego zaleca się podanie noworodkowi penicyliny.

Erythromycinum TZF - Ciąża

Erytromycyna przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. U kobiet w ciąży leczonych erytromycyną, nie stwierdzono żadnych powikłań płodu związanych z przyjmowaniem antybiotyku. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią.

Erythromycinum TZF - Efekty uboczne

Rzadko mogą pojawić się reakcje uczuleniowe: anafilaksja; pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka; a także cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby. Bardzo rzadko: agranulocytoza, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego; śródmiąższowe zapalenie nerek, zawroty głowy, stany splątania, omamy, koszmary nocne, zapalenie trzustki. Sporadycznie może wystąpić: arytmia, kołatanie serca; zaburzenia słuchu (zwłaszcza po podaniu dużych dawek leków i/lub u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek). Po podaniu dużych dawek leków mogą wystąpić: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka. Podczas przedłużonego lub powtórnego leczenia może dojść do zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami.

Erythromycinum TZF - Interakcje

Erytromycyna wpływa na aktywność cytochromu P-450, przez co może zmieniać farmakokinetykę (a przez to nasilić toksyczność) następujących leków: teofiliny, digoksyny, cyklosporyny (nasilenie nefrotoksyczności), karbamazepiny (może zaistnieć konieczność zmniejszenia jej dawki o połowę), fenytoiny, alfentanilu, metyloprednizolonu, benzodiazepin, leków przeciwarytmicznych klasy I (może wystąpić wydłużenie odcinak QT i niebezpieczeństwo częstoskurczu komorowego w połączeniu z dizopiramidem, chinidyną, prokainamidem), cyzaprydu (mogą pojawić się komorowe zaburzenia rytmu serca), terfenadyny i astemizolu (możliwość pojawienia się zaburzenia rytmu serca). Podawanie erytromycyny z: doustnymi lekami antykoncepcyjnymi zmniejsza ich skuteczność i zwiększa ryzyko hepatotoksyczności; lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi może wydłużać czas protrombinowy i zwiększać ryzyko krwawień (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku); ergotaminą lub dihydroergotaminą może spowodować ostrą toksyczność objawiającą się skurczem naczyń; kolchicyną nasila jej toksyczność. Erytromycyna może także wpływać na metabolizm mizolastyny, bromokryptyny, heksobarbitalu, midazolamu, triazolamu, takrolimusu, kwasu walproinowego, rifabutyny, zopiklonu.

Erythromycinum TZF - Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 8 lat zazwyczaj 1-2 g /dobę w dawkach podzielonych; w ciężkich zakażeniach podaje się do 4 g/dobę. Dzieci w wieku poniżej 8 lat zwykle podaje się 30-50 mg/kg mc/dobę w dawkach podzielonych co 6 lub12 h. w ciężkich zakażeniach dawkę można dwukrotnie zwiększyć i podawać co 6 h. Lek należy podawać jeszcze 2-3 dni po ustąpieniu objawów. W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce typu A leczenie powinno trwać przynajmniej 10 dni. Lek można przyjmować przed lub razem z posiłkiem, popijając niewielką ilością wody.

Erythromycinum TZF - Uwagi

Przed podjęciem leczenia należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju, wywołującego zakażenie. Erytromycyna może zmieniać wyniki oznaczeń amin katecholowych w moczu wykonanych metodą fluorometryczną.

Pharmindex
<-- popup -->