Nowy sklep

już ON-LINE

Euvax B

Działanie

Szczepionka do czynnego uodporniania przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Antygen adsorbowany jest na wodorotlenku glinu.

Wskazania

Uodpornianie przeciw zakażeniom wywołanym przez wszystkie znane podtypy wirusa zapalenia wątroby typu B.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki szczepionki. Nie podawać donaczyniowo oraz w mięsień pośladkowy.

Środki ostrożności

U pacjentów z ostrymi chorobami przebiegającymi z gorączką szczepienie należy przełożyć. U pacjentów ze stwardnieniem rozsianym każda stymulacja może spowodować zaostrzenie choroby. Należy rozważyć korzyść wynikającą ze szczepienia i ryzyko wystąpienia zaostrzenia choroby. Szczepienie pacjentów z utajonym lub przewlekłym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B może nie mieć wpływu na przebieg choroby.

Ciąża i laktacja

W ciąży można stosować tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie ustalono przeciwwskazań do stosowania w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: ból w miejscu podania ustępujący w ciągu 2 dni. Często: krwiak, zaczerwienienie, stwardnienie, obrzęk w miejscu podania, ustępujące w ciągu 2 dni; nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, płacz bez uchwytnej przyczyny, ból brzucha, zmniejszone łaknienie, biegunka, wymioty, rozdrażnienie, bezsenność, ospałość, złe samopoczucie. Niezbyt często: kolka jelitowa, żółtaczka noworodków, pleśniawki (grzybica jamy ustnej), zapalenie śluzówki nosa, wysypka, wysypka plamista, łupież różowaty. Rzadko: podwyższenie temperatury ciała powyżej 38,8st.C, osłabienie, bóle i zawroty głowy, przejściowy wzrost aktywności aminotransferaz, ból mięśni, ból stawów. Odnotowywano bezdech u niemowląt przedwcześnie urodzonych (≤ 28. tygodniu ciąży). Nie ustalono związku przyczynowego szczepienia z przypadkowym powstaniem rozsianego zapalenia nerwów, zapaleniem nerwu wzrokowego, porażeniem nerwu twarzowego, zaostrzeniem stwardnienia rozsianego i zespołem Guillain-Barre.

Interakcje

W przypadku jednoczesnego podawania różnych szczepionek, należy je podawać w osobnych strzykawkach w różne miejsca ciała.

Dawkowanie

Domięśniowo, w mięsień naramienny lub w przednio-boczną część uda u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci. Noworodki, niemowlęta i dzieci do ukończenia 15 rż.: 10 µg HBsAg w 0,5 ml. Dzieci od 16 rż. i dorośli: 20 µg HBsAg w 1 ml. Pierwszą dawkę podaje się w dowolnym terminie, drugą miesiąc później, a trzecią 6 miesięcy po pierwszej dawce. Nie zaleca się stosowania dawek przypominających u osób, które prawidłowo odpowiedziały na 3 dawki szczepionki, ponieważ są chronione przed zachorowaniem przez 15 lat. Pomimo stwierdzenia spadku miana przeciwciał, osoba zaszczepiona jest chroniona przed zachorowaniem na WZW B, dzięki wytworzonej pamięci immunologicznej. W przypadku noworodków urodzonych przez matki nosicielki antygenu HBsAg, osób narażonych na zarażenie tym wirusem lub osób podróżujących do rejonów o wysokim ryzyku zakażenia można zastosować następujący schemat szczepienia: pierwsza dawka w dowolnym terminie, druga miesiąc później, a trzecia 2 miesiące po pierwszej dawce. Dawkę przypominającą należy podać po 12 miesiącach. Dodatkowe dawki szczepionki mogą być konieczne w przypadku pacjentów hemodializowanych lub z zaburzeniami odporności. U tych pacjentów zaleca się oznaczanie miana przeciwciał. W przypadkach stwierdzonego lub przypuszczalnego narażenia na zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (np. zakażenie przez uszkodzoną skórę lub przez śluzówkę; u noworodka urodzonego przez matkę nosicielkę antygenu HBs), z pierwszą dawką szczepionki zaleca się równocześnie podać immunoglobulinę ludzką przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B (HBIg). Wstrzyknięcia te muszą być wykonane w dwa różne miejsca.

Uwagi

W czasie szczepienia należy zapewnić dostęp do zestawu przeciwwstrząsowego.

Pharmindex