Znajdź lek

Fluconazole Redibag

Działanie

Lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli. Hamuje syntezę ergosterolu grzybów, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej. Działa na: Candida spp., Cryptococcus spp. i dermatofity. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność 90%). Wiązanie z białkami osocza wynosi 11-12%. Bardzo dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego, warstwy rogowej naskórka, skóry właściwej, śliny, plwociny, potu. Jest w niewielkim stopniu metabolizowany. Wydalany jest głównie z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 we krwi wynosi około 30 h.

Wskazania

Dorośli. Zakażenia grzybicze wywołane przez Candida, Cryptococcus spp. i inne wrażliwe gatunki drożdżaków: ogólnoustrojowa kandydoza (w tym rozsiane głębokie zakażenia i zapalenie otrzewnej); ciężka kandydoza błon śluzowych (w tym kandydoza części ustnej gardła, kandydoza przełyku i nieinwazyjna kandydoza oskrzelowo-płucna), jeśli leczenie doustne nie jest możliwe; kryptokokowe zapalenie opon mózgowych; zapobieganie ciężkim zakażeniom Candida (szczególnie Candida albicans) u pacjentów z neutropenią występującą po przeszczepieniu szpiku kostnego. Dzieci i młodzież. Zakażenia grzybicze wywołane przez Candida i inne wrażliwe gatunki drożdżaków: ogólnoustrojowa kandydoza (w tym rozsiane głębokie zakażenia i zapalenie otrzewnej); ciężka kandydoza błon śluzowych (w tym kandydoza części ustnej gardła, kandydoza przełyku i nieinwazyjna kandydoza oskrzelowo-płucna), jeśli leczenie doustne jest niemożliwe.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na flukonazol, na inne pochodne azolowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy stosować preparatu jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT i metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A4 takimi jak, cyzapryd, astemizol, terfenadyna, pimozyd i chinidyna.

Środki ostrożności

U pacjentów z kryptokokowym zapaleniem płuc odpowiedź mikrobiologiczna podczas leczenia flukonazolem może być wolniejsza niż podczas leczenia amfotercyną B w skojarzeniu z flucytozyną. Preparat należy odstawić, jeśli podczas leczenia wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe charakterystyczne dla chorób wątroby oraz jeśli pojawią się zmiany pęcherzowe lub rumień wielopostaciowy u pacjentów z inwazyjnymi układowymi zakażeniami grzybiczymi. Należy ściśle obserwować pacjentów, u których podczas leczenia stwierdzono nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby lub znaczące zwiększenie już wcześniej nieprawidłowych wartości. Stosować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz u pacjentów u których występuje ryzyko arytmii, np: wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odstępu QT; kardiomiopatia, szczególnie w przypadku niewydolności serca; klinicznie znacząca (obejmująca zatokę) bradykardia; istniejące arytmie objawowe; jednocześnie stosowane leki przeciwarytmiczne klasy IA lub klasy III, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT (pacjenta należy ściśle monitorować, w tym wykonywać EKG); jednocześnie stosowane leki nie metabolizowane przez CYP3A4, ale powodujące wydłużenie odstępu QT. U kobiet w wieku rozrodczym przy długotrwałym leczeniu, należy rozważyć stosowanie odpowiednich środków antykoncepcyjnych. Należy uwzględnić zawartość sodu w przypadku osób na diecie o kontrolowanej zawartości sodu lub z ograniczoną podażą płynów (50 ml zawiera 177 mg sodu).

Ciąża i laktacja

Preparatu w standardowych dawkach i leczeniu krótkotrwałym nie wolno stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W wysokich dawkach i długotrwale nie wolno stosować, z wyjątkiem leczenia zagrażających życiu zakażeń. U dzieci, których matki przez 3 miesiące i dłużej stosowały flukonazol w wysokich dawkach (400-800 mg/dobę) obserwowano liczne wady wrodzone. Podczas karmienia piersią flukonazol można podać jednorazowo w dawce 200 mg lub mniejszej. Nie zaleca się karmienia piersią w dawkach wielokrotnych i wysokich.

Działania niepożądane

Często: ból głowy; nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka; wysypka skórna; klinicznie istotne zwiększenie aktywności AspAT, AlAT i fosfatazy alkalicznej. Niezbyt często: niedokrwistość, drgawki, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), parestezje, drżenie, suchość w jamie ustnej, zwiększona potliwość, zaburzenia smaku; brak łaknienia, zaparcia, niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów; świąd; ból mięśni; zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka; zastój żółci, zniszczenie komórek wątroby, żółtaczka, klinicznie istotne zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej; bezsenność, senność. Rzadko: zespół Stevens-Johnsona, anafilaksja, martwica wątroby. Ponadto: obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, świąd, pokrzywka; łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka; leukopenia, w tym neutropenia i agranulocytoza, trombocytopenia; niewydolność wątroby, zapalenie wątroby; hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia; zakażenia opornymi drobnoustrojami; wydłużenie odstępu QT, torsades de pointes. Działania niepożądane opisywano częściej u pacjentów zakażonych wirusem HIV niż w grupie pacjentów niezakażonych.

Interakcje

Flukonazol jest przeciwwskazany w skojarzeniu z następującymi lekami: cyzaprydem (ze względu na ryzyko zaburzeń serca, w tym częstoskurczu komorowego torsade de pointes); terfenadyną (ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca przy dawce flukonazolu >400 mg/dobę; przy stosowaniu dawki flukonazolu <400 mg/dobę należy monitorować pacjenta); astemizolem (ze względu na potencjalnie ciężkie, nawet prowadzące do zgonu zdarzenia sercowe); chinidyną i pimozydem (ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT). Preparaty wpływające na metabolizm flukonazolu: hydrochlorotiazyd (zwiększa stężenie flukonazolu w osoczu o 40%; nie ma konieczności zmiany dawkowania) i ryfampicyna (zmniejsza AUC flukonazolu o 25% i skraca T0,5 o 20%; należy rozważyć zwiększenie dawki flukonazolu). Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu 2C9 cytochromu P450 i słabym inhibitorem CYP3A4, wpływ flukonazolu może utrzymywać się przez 4-5 dni po zakończeniu leczenia, zatem flukonazol może nasilać działanie i toksyczność następujących leków: alfentanylu (dawka 400 mg flukonazolu w połączeniu z dożylną dawką 20 µg/kg mc. alfentanylu powoduje zwiększenie ok. 2-krotnie wartości AUC i zmniejszenie klirensu o 55% dla alfentanylu; może być konieczne dostosowanie dawki), amitryptyliny (należy rozważyć potrzebę monitorowania stężenia amitryptyliny oraz dostosowania dawki), leków przeciwzakrzepowych np. warfaryny (możliwość wydłużenia czasu protrombinowego nawet 2-krotnie, należy ściśle monitorować czas protrombinowy) leków przeciwwirusowych (istnieją doniesienia o zwiększonych stężeniach leków tj. newirapina), benzodiazepin (połączenie flukonazolu w dawce 400 mg i midazolamu w dawce 7,5 mg doustnie, zwiększa 3,7-krotnie AUC oraz 2,2-krotnie T0,5 dla midazolamu; połączenie flukonazolu w dawce 100 mg i triazolamu w dawce 0,25 mg doustnie zwiększa 2,5-krotnie AUC i 1,8-krotnie T0,5 dla triazolamu; należy rozważyć zmniejszenie dawki benzodiazepin oraz ściśle monitorować pacjenta), antagonistów kanału wapniowego (nifedypiny, isradypiny, nikardypiny, amlodypiny i felodypiny - ryzyko wystąpienia działań niepożądanych), celekoksybu (połączenie flukonazolu w dawce 200 mg z celekoksybem 200 mg zwiększa wartość Cmax celekoksybu o 68%, a AUC o 134%; należy zmniejszyć dawkę celekoksybu o połowę), cyklosporyny (u pacjentów po przeszczepie nerki, otrzymujących flukonazol w dawce 200 mg na dobę oraz cyklosporynę w dawce 2,7 mg/kg mc./dobę, wartość AUC cyklosporyny zwiększyła się 1,8-krotnie, natomiast klirens uległ zmniejszeniu o 55%; zaleca się monitorowanie stężeń cyklosporyny), karbamazepiny, (donoszono o zwiększonym stężeniu karbamazepiny w surowicy), halofantryny (nie zaleca się skojarzonego stosowania ze względu na wydłużenie odstępu QT) , losartanu (zalecane monitorowanie ciśnienia), inhibitorów reduktazy HMG-CoA (atorwastatyny, fluwastatyny, symwastatyny - zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii, należy rozważyć zmniejszenie dawki reduktazy HMG-CoA oraz monitorować pacjenta i poziom kinazy kreatynowej; należy zaprzestać stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA, jeśli poziom kinazy kreatynowej znacznie wzrósł oraz jeśli podejrzewa się miopatię lub rabdomiolizę), fenytoiny (połączenie flukonazolu w dawce 200 mg z fenytoiną w dawce 250 mg podanej dożylnie zwiększało AUC fenytoiny o 75% oraz Cmin o 128%; należy kontrolować stężenie fenytoiny oraz dostosować dawkę), prednizolonu (należy monitorować wystąpienie objawów niewydolności nadnerczy), ryfabutyny (ryzyko wystąpienia zapalenia błony naczyniowej oka; należy monitorować stan pacjentów), sulfonylomocznika (u pacjentów z cukrzycą należy kontrolować stężenie glukozy we krwi - możliwość wystąpienia hipoglikemii), takrolimusu i syrolimusu (ryzyko nefrotoksyczności), teofiliny (stosowanie flukonazolu w dawce 200 mg przez 14 dni, zmniejsza o 18% średni klirens osoczowy teofiliny; należy monitorować stan pacjenta i odpowiednio zmodyfikować dawkę teofiliny), trimetreksatu (należy monitorować stężenia trimetreksatu w surowicy), ksantyny, leków przeciwpadaczkowych i izoniazydu (należy monitorować stan pacjenta) oraz zydowudyny (flukonazol w dawce 200 mg lub 400 mg na dobę zwiększa AUC dla zydowudyny o odpowiednio około 20% lub 70%; należy monitorować stan pacjenta). W przypadku skojarzonego stosowania leków, które powodują wydłużenie odstępu QT z flukonazolem należy ściśle monitorować pacjenta. Nie wykazano klinicznie istotnej interakcji po podaniu doustnym flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną i lekami zobojętniającymi oraz po zabiegu napromieniowania całej powierzchni ciała w związku z przeszczepem szpiku kostnego. Flukonazol może zwiększać AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu - jest jednak bardzo mało prawdopodobne, aby stosowanie flukonazolu wpływało na skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Badania wykazały antagonizm między amfotercyną B i pochodnymi azoli, jednak kliniczny wpływ tego antagonizmu jest nieznany.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli (szybkość infuzji <10 ml/min). Kandydemia, rozsiana kandydoza i inne postacie inwazyjnego zakażenia drożdżakowego: początkowa dawka dobowa wynosi 400-800 mg, następnie 200-400 mg na dobę w kolejnych dniach; czas trwania leczenia zależy od odpowiedzi klinicznej. Kandyduria: początkowa dawka dobowa wynosi 100 mg, następnie 100 mg na dobę w kolejnych dniach; czas trwania leczenia 14-30 dni. Ciężka kandydoza błon śluzowych: stosować jedynie, gdy stosowanie doustne jest niemożliwe; 100 mg na dobę przez 7-14 dni w kandydozie jamy ustnej i gardła oraz 14-30 dni w innych zakażeniach drożdżakowych błon śluzowych (oprócz kandydozy narządów płciowych). Kryptokokowe zapalenie opon mózgowych: początkowa dawka dobowa wynosi 400 mg, następnie 200-400 mg na dobę w kolejnych dniach; czas trwania leczenia wynosi zwykle 6-8 tyg. Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z AIDS: 200 mg na dobę. Zapobieganie ciężkim zakażeniom Candida u pacjentów z neutropenią po przeszczepie szpiku kostnego: początkowa dawka dobowa wynosi 400 mg, następnie 400 mg na dobę w kolejnych dniach; podawanie flukonazolu należy rozpocząć kilka dni przed spodziewanym wystąpieniem neutropenii i kontynuować przez 7 dni od chwili, kiedy liczba neutrofili przewyższy 1000 komórek/mm3. Dzieci i młodzież (szybkość infuzji <5ml/min). Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat, chyba że jest to jedyny dostępny sposób leczenia. Kandydoza ogólnoustrojowa, kandydoza błon śluzowych: noworodki w wieku 2 tyg. lub młodsze 6-12 mg/kg mc. co 72 h, u wcześniaków czas infuzji nie powinien być krótszy niż 15 min.; w wieku 3-4 tyg.: 6-12 mg/kg mc. co 48 h; nie przekraczać zalecanych dawek. Dzieci w wieku od 4 tyg.: kandydoza ogólnoustrojowa 6-12 mg/kg mc./dobę; kandydoza błon śluzowych 3 mg/kg mc./dobę; 1. dnia można podać dawkę wysycającą 6 mg/kg mc. w celu szybszego osiągnięcia równowagi.
Podczas długotrwałego leczenia u pacjentów z niewydolnością nerek początkowo należy podać dawkę 100-400 mg, zależnie od wskazania; następnie dawki skorygować w zależności od klirensu kreatyniny: przy klirensie kreatyniny >50 ml/min - stosuje się 100% zalecanej dawki, przy klirensie 11-50 ml/min - 50% dawki; u pacjentów dializowanych podaje się 100% dawki po każdej dializie.
Należy jak najszybciej to możliwe zmienić drogę podania flukonazolu z dożylnej na doustną.

Uwagi

U pacjentów wymagających ograniczeń odnośnie sodu i płynów, należy spowolnić infuzję. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe tj. hipokalemia, hipomagnezemia i hipokalcemia. Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić zawroty głowy lub drgawki, upośledzające zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex