Znajdź lek

Garamycin gąbka

Działanie

Gąbka jest jałowym implantem zawierającym gentamycynę - antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania, osadzony na matrycy kolagenowej. Jest stosowana jest w celu zapewnienia dużego stężenia gentamycyny w miejscu implantacji, nawet przez kilka dni. Drobnoustroje wrażliwe (MIC <1 μg/ml): Pseudomonas aeruginosa, Proteus spp. (szczepy indolo-dodatnie i indolo-ujemne), w tym także Proteus vulgaris, Proteus mirabilis, Escherichia coli, bakterie z grupy Klebsiella-Enterobacter-Serratia, Streptococcus spp., Salmonella spp., Shigella spp. Wykazano minimalne działalnie gentamycyny na Streptococcus faecalis i dwoinki zapalenia płuc. Istnieją doniesienia o wrażliwości niektórych szczepów Mycoplasma. Większość bakterii beztlenowych (Clostridium, Bacteroides), maczugowce (Corynebacterium), wykazuje oporność. Oporne są także bakterie z rodzaju Mycobacterium. Zawarty w gąbce kolagen działa hemostatycznie. Duże miejscowe stężenie antybiotyku w tkankach, mieszczące się w granicach 300-9000 mg/l, uzyskiwane jest w ciągu 1-2 h; jest ono wielokrotnie większe od stężeń bakteriobójczych gentamycyny i może utrzymywać się wysięku przez 3-4 dni po zabiegu operacyjnym. Prawdopodobnie występuje odwrotna zależność stężenia gentamycyny w wysięku od ukrwienia miejsca operacyjnego. Sposób implantacji i umiejscowienie implantu także mają wpływ na uwalnianie gentamycyny (np. luźne usytuowanie w ranie lub ścisłe umocowanie w kości). Uwalnianie gentamycyny zależy od stopnia resorpcji kolagenu. Stężenie leku we krwi po zastosowaniu gąbki nie osiąga wartości stężenia toksycznego. Kolagen jest całkowicie resorbowany. Czas resorpcji zależy od warunków w miejscu implantacji.

Wskazania

Leczenie wspomagające zakażeń bakteryjnych kości i tkanek miękkich, wywołanych przez bakterie wrażliwe na gentamycynę. Zapobieganie miejscowym zakażeniom kości i tkanek miękkich (np. przeszczepy kostne, implanty sztucznych stawów mocowane techniką bezcementową). Nie stosować gąbki jako jedynego leczenia przeciwbakteryjnego w przypadku zakażenia; należy jednocześnie zastosować odpowiednie leczenie antybiotykiem podawanym ogólnoustrojowo, dobranym na podstawie badania mikrobiologicznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na gentamycynę, inne antybiotyki aminoglikozydowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Choroby immunologiczne lub choroby tkanki łącznej w wywiadzie.

Środki ostrożności

Stężenia gentamycyny we krwi po zastosowaniu gąbki są małe, jednak u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. Podczas stosowania gąbki, jak również przy jednoczesnym stosowaniu ogólnym antybiotyków aminoglikozydowych, w uzasadnionych przypadkach może być konieczne oznaczenie stężenia aminoglikozydów we krwi. Należy kontrolować czynność nerek (stężenie kreatyniny we krwi). Zachować ostrożność u pacjentów z chorobami nerwowo-mięśniowymi takimi, jak: osłabienie mięśni, parkinsonizm lub zatrucie jadem kiełbasianym u dzieci (ryzyko nasilenia osłabienie mięśni, ze względu kuraropodobne działanie gentamycyny). Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować wyłącznie wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: działanie nefrotoksyczne (obecność wałeczków, krwinek i białka w moczu, zwiększenie stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi, skąpomocz) - częściej u pacjentów z niewydolnością nerek w wywiadzie; działanie neurotoksyczne dotyczące gałązki przedsionkowej i gałązki słuchowej VIII nerwu czaszkowego (również częściej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek). U pacjentów obserwowano: zawroty głowy, szum i trzask w uszach, utratę słuchu. Występujące zdarzenia przedsionkowe mogą być nieodwracalne. Mogą również wystąpić: miejscowe zaczerwienienie, swędzenie, zwiększenie ilości wydzieliny w ranie spowodowane resorpcją kolagenu, reakcje alergiczne.

Interakcje

Pomimo, iż stężenie antybiotyku podczas stosowania gąbki jest bezpieczne, należy wziąć pod uwagę poniższe interakcje związane ze stosowaniem gentamycyny. Silnie działające leki moczopędne (kwas etakrynowy, furosemid), leki moczopędne podawane dożylnie nasilają toksyczność gentamycyny, ponieważ podczas ich jednoczesnego stosowania zwiększa się stężenie antybiotyku we krwi i tkankach (ryzyko nefro- i ototoksyczności) - unikać takiego połączenia. Unikać równoczesnego i (lub) sekwencyjnego, ogólnego lub miejscowego stosowania preparatów potencjalnie nefro- i neurotoksycznych np: cisplatyna, streptomycyna, kanamycyna, cefalorydyna, viomycyna, polimyksyna B, polimyksyna E; podeszły wiek i odwodnienie zwiększają ryzyko wystąpienia działania toksycznego. Należy rozważyć możliwość wystąpienia blokady płytki nerwowo-mieśniowej i porażenia mięśni oddechowych, jeśli aminoglikozydy są podawane w skojarzeniu z lekami hamujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (np. suksametonium, tubokuraryna lub dekametonium), lekami do znieczulenia ogólnego lub w przypadku przeprowadzania masywnych przetoczeń krwi z dodatkiem cytrynianu jako czynnika antykoagulacyjnego (blokadę nerwowo-mięśniową można cofnąć przez podanie soli wapnia).

Dawkowanie

Doogniskowo lub na skórę. Zakładanie do tkanek miękkich (leczenie i profilaktyka): zwykle stosuje się 1 gąbkę, maksymalnie 3 gąbki o wymiarach 10x10x0,5 cm lub 5x20x0,5 cm. Przy mniejszych ubytkach gąbkę można ciąć w polu operacji. Zapalenie szpiku i inne wskazania do stosowania w tkankach kostnych (leczenia zakażeń i profilaktyka): najczęściej stosuje się 1 gąbkę, maksymalnie 5 gąbek o wymiarach 10x10x0,5 cm lub 5x20x0,5 cm. Ilość użytych gąbek zależy od rozległości pola operacyjnego i rozmiaru leczonego uszkodzenia. U pacjentów o mc. do 50 kg zaleca się ograniczenie ilości zastosowanych gąbek do 3, u pacjentów o mc. >50 kg maksymalnie do 5 gąbek o wymiarach 10x10x0,5 cm lub 5x20x0,5 cm. Sposób podania. Po chirurgicznym oczyszczeniu rany wprowadza się do niej gąbkę. Jest ona miękka i może być dopasowana do żądanej wielkości za pomocą nożyczek chirurgicznych. Należy używać suchych rękawiczek i narzędzi, gdyż w mokrym środowisku gąbka może się kleić. Lek stosowano w różnorodny sposób (używano całą gąbkę, nadawano jej różne kształty i cięto); zakładano płaszczyznowo, wykonywano z niej wałeczek lub składano i układano luźno na ranie (tkanki miękkie) lub ściśle dociskano do kości. Układano również wokół rany, cięto na małe kawałeczki i mieszano z macerowaną kością gąbczastą i razem z nią umieszczano w ubytku kostnym. We wspomagającym leczeniu i profilaktyce zakażeń gąbkę aplikowano in situ tak, aby zaopatrzyć w całości (z uwzględnieniem małego marginesu) pole operacyjne lub jego część wymagającą miejscowej antybiotykoterapii. Nie należy stosować jednocześnie drenażu przepływowego i aplikacji leku. Należy rozważyć podanie leku po zakończeniu tego drenażu. Możliwe jest zastosowanie gąbki i jednoczesnego drenażu grawitacyjnego. W takim przypadku gąbka nie może zakrywać światła drenu. Gąbki nie należy usuwać z miejsca założenia. Jeśli stosuje się kilka gąbek, zalecane jest dodatkowo umieszczenie drenu.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex