Nowy sklep

już ON-LINE

Hydroxyzinum Aflofarm

Działanie

Lek o działaniu uspokajającym i przeciwlękowym. Aktywność anksjolityczna hydroksyzyny wynika prawdopodobnie z hamującego wpływu na ośrodki podkorowe w OUN. Wykazuje działanie przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, spazmolityczne i przeciwbólowe. Działanie hydroksyzyny polega na kompetytywnym antagonizmie z histaminą, poprzez wiązanie się z receptorami H1.W niewielkim stopniu może wpływać na receptory muskarynowe i dopaminergiczne. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, początek działania następuje w ciągu 15-30 min. po podaniu doustnym. Jest całkowicie metabolizowana w wątrobie i wydalana z moczem w postaci glukuronidów. T0,5 wynosi ok. 7-20 h u dorosłych, ok. 4 h u rocznych pacjentów oraz 11 h u dzieci w wieku 14 lat.

Wskazania

Objawowe leczenie lęku u dorosłych. Objawowe leczenie świądu. Premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na hydroksyzynę, cetryryzynę, inne pochodne piperazyny, aminofilinę, etylenodiaminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Porfiria. Pacjenci ze znanym nabytym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT. Pacjenci ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym ze stwierdzoną chorobą układu krążenia, znaczącymi zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), nagłą śmiercią sercową w rodzinie, znaczącą bradykardią, stosujący jednocześnie leki wydłużające odstęp QT i (lub) wywołujące zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów: z obniżonym progiem drgawkowym; ze skłonnością do arytmii lub przyjmujących leki antyarytmiczne; z jaskrą z zamkniętym kątem, utrudnionym odpływem moczu z pęcherza moczowego, porażenną niedrożnością jelit, miastenią (ze względu na potencjalne działanie przeciwcholinergiczne); z zaburzeniami czynności wątroby i nerek (zmniejszyć dawkę). U osób w podeszłym wieku może wystąpić pogorszenie czynności poznawczych. Nie zaleca się stosowania hydroksyzyny u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na zmniejszoną eliminację hydroksyzyny w tej grupie pacjentów, w porównaniu do pacjentów dorosłych, oraz ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (np. działanie przeciwcholinergiczne). Małe dzieci są bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych ze strony OUN. U dzieci występowanie drgawek zgłaszano częściej niż u dorosłych. Może być konieczne dostosowanie dawkowania, jeśli hydroksyzyna jest stosowana jednocześnie z innymi lekami działającymi depresyjnie na OUN lub z lekami o właściwościach przeciwcholinergicznych. Ze względu na ryzyko związane z wydłużeniem odstępu QT oraz zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes hydroksyzynę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Leczenie hydroksyzyną należy przerwać, jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe, które mogą być związane z zaburzeniami rytmu serca. Pacjenci powinni natychmiast zgłosić się do lekarza. Należy poinstruować pacjentów, by niezwłocznie zgłaszali wszelkie objawy związane z sercem. Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu podczas stosowania hydroksyzyny. Lek sacharozę i dlatego wymagana jest szczególna ostrożność przy stosowaniu go u chorych na cukrzycę. Obecność cukru może być szkodliwa dla zębów. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozo-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego leku. Preparat zawiera benzoesan sodu, który może zwiększyć ryzyko wystąpienia żółtaczki u noworodków.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Leku nie należy podawać w czasie porodu. Hydroksyzyna przenika do mleka matki oraz przez barierę łożyska, osiągając większe stężenie w organizmie płodu niż u matki. Stwierdzono związek między przyjmowaniem hydroksyzyny przez kobiety w ciąży i zaburzeniami czynności poznawczych u dzieci w wieku 5 lat. U noworodków, których matki otrzymywały hydroksyzynę podczas ciąży lub porodu zgłaszano występowanie hipotonii, zmniejszenie napięcia mięśni, drgawki kloniczne, depresję OUN, zespół niedotlenienia, zatrzymanie oddawania moczu.

Działania niepożądane

Bardzo często: senność. Często: suchość w jamie ustnej, ból głowy, uspokojenie, uczucie zmęczenia i znużenia. Niezbyt często: nudności, zawroty głowy, bezsenność, drżenie, pobudzenie, stan splątania, złe samopoczucie, gorączka, pobudzenie, splątanie. Rzadko: tachykardia, zaburzenia akomodacji, nieostre widzenie, zaparcia, wymioty, nadwrażliwość, drgawki, dyskineza, dezorientacja, omamy, zatrzymanie moczu, zapalenie skóry, świąd, wysypka rumieniowa, wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, hipotensja. Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioworuchowy, zwiększona potliwość, skurcz oskrzeli. Częstość nieznana: zaburzenia hemopoezy z małopłytkowością i zaburzeniami krzepnięcia, uczucie pustki w głowie, rozdrażnienie, niezborność ruchów, nadmierne pocenie się, pogorszenie czynności poznawczych u osób w podeszłym wieku, wyniki badań wskazujące na zaburzenia czynności wątroby, komorowe zaburzenia rytmu serca (np. torsade de pointes), wydłużenie odstępu QT. Po dawkach znacznie większych niż zwykle zalecane zgłaszano wystąpienie ruchów mimowolnych, w tym rzadkie przypadki drżenia i drgawek. Po podaniu zalecanych dawek nie notowano przypadków zahamowania czynności ośrodka oddechowego.

Interakcje

Hydroksyzyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, meperydyny, leków hamujących OUN (opioidowe i nieopioidowe leki przeciwbólowe, barbiturany, leki uspokajające i nasenne). Może nasilać przeciwcholinergiczne działanie leków przeciwhistaminowych, neuroleptyków i leków przeciwdepresyjnych. Hydroksyzyna stosowana z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi nasila ich działanie kardiotoksyczne, co może powodować uszkodzenia mięśnia sercowego i w następstwie kardiomiopatię. Należy unikać jednoczesnego podawania hydroksyzyny i inhibitorów MAO oraz innych leków o właściwościach cholinolitycznych. Hydroksyzyna osłabia działanie przeciwdrgawkowe fenytoiny oraz działanie podwyższające ciśnienie krwi leków adrenergicznych. Może osłabiać działanie betahistyny. Podanie 600 mg cymetydyny powoduje zwiększenie stężenia hydroksyzyny w surowicy krwi o 36% i zmniejszenie stężenia jej metabolitu - cetyryzyny o 20%. Hydroksyzyna jest inhibitorem cytochromu P450 2D6 - w dużych dawkach może powodować interakcje z substratami enzymu CYP2D6. Ponieważ hydroksyzyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego podczas równoczesnego stosowania leków hamujących działanie enzymów wątrobowych może dojść do zwiększenia stężenia hydroksyzyny w osoczu krwi. Alkohol nasila działanie hydroksyzyny. Jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT i (lub) wywołują zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, np. z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid), klasy III (np. amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (np. haloperydol), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. cytalopram, escytalopram), niektórymi lekami przeciwmalarycznymi (np. meflochina), niektórymi antybiotykami (np. erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi (np. pentamidyna), niektórymi lekami stosowanymi w chorobach układu pokarmowego (np. prukalopryd), niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu raka (np. toremifen, wandetanib), metadonem, zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca - jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami wywołującymi bradykardię i hipokaliemię. Hydroksyzyna jest metabolizowana przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5. Podczas jednoczesnego stosowania leków, o których wiadomo, że są silnymi inhibitorami tych enzymów, można spodziewać się zwiększenia stężenia hydroksyzyny we krwi.

Dawkowanie

Doustnie. Hydroksyzynę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Dorośli. Objawowe leczenie lęku: 50 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych; objawowe leczenie świądu: początkowo 25 mg przed snem, zwiększając w miarę potrzeby dawkę, podając po 25 mg 3-4 razy na dobę; premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi: 50 mg do 100 mg w dawce jednorazowej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg. Dzieci. Nie stosować u dzieci <3 lat. Objawowe leczenie świądu: 3-6 lat: 5-15 mg na dobę, maksymalnie 50 mg na dobę w dawkach podzielonych, >6 lat: 15-25 mg na dobę, maksymalnie 50-100 mg na dobę, w dawkach podzielonych; premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi: 0,6 mg/kg mc. w dawce jednorazowej. U dzieci o mc. do 40 kg maksymalna dawka dobowa wynosi 2 mg/kg mc./dobę. U dzieci o mc. >40 kg maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg. Szczególne grupy pacjentów. Jeśli hydroksyzyna jest przepisywana pacjentowi w podeszłym wieku, mimo zalecenia niestosowania w tej grupie wiekowej, zaleca się rozpocząć leczenie od połowy zalecanej dawki, maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek dawkę należy zmniejszyć, należy rozpocząć leczenie od połowy zalecanej dawki.

Uwagi

Należy przerwać stosowanie preparatu co najmniej 5 dni przed wykonaniem testów alergicznych lub testu prowokacji dooskrzelowej z metacholiną, gdyż hydroksyzyna może wpływać na wyniki testów. Hydroksyzyna może zawyżać oznaczenie 17-hydroksysteroidów w moczu. Preparat może powodować senność, ból i zawroty głowy, dlatego podczas przyjmowania hydroksyzyny nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Pharmindex