Nowy sklep

już ON-LINE

Marcaine

Działanie

Długo działający środek miejscowo znieczulający z grupy amidów. W dużych dawkach powoduje znieczulenie chirurgiczne, w miejszych powoduje blokadę czuciowa i mniej nasiloną blokadę ruchową. Bupiwakaina odwracalnie hamuje przewodzenie impulsów nerwowych na skutek zmniejszania przepuszczalności błony komórkowej neuronu dla jonów sodowych. Stężenie bupiwakainy zależy od podanej dawki, drogi podania i unaczynienia miejsca podania. Wiąże się z białkami osocza w 96%. Metabolizowana w wątrobie, około 1% dawki wydalane jest z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 2,7 h.

Wskazania

Znieczulenia o długim czasie działania: nasiękowe, nerwów obwodowych, zewnątrzoponowe. Preparat jest szczególnie zalecany w leczeniu bólu (np. podczas porodu) ze względu na silną blokadę czuciową i mniejszą - ruchową.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na środki miejscowo znieczulające z grupy amidów lub inne składniki preparatu. Nie należy stosować bupiwakainy w odcinkowym znieczuleniu dożylnym.

Środki ostrożności

Lek może być stosowany wyłącznie przez lekarza doświadczonego w wykonywaniu blokady, diagnozowaniu ostrych objawów toksycznych i leczeniu działań niepożądanych, w warunkach możliwości prowadzenia tlenoterapii i resuscytacji, w ośrodkach zatrudniających przeszkolony personel. Należy bezwzględnie unikać podania leku donaczyniowo. Należy zachować szczególną ostrożność przy znieczuleniach dużych pni nerwowych i innych technikach - gdy konieczne jest podanie dużej objętości leku; u pacjentów w złym stanie ogólnym, podeszłym wieku, przy podawaniu kolejnych dawek leku (ryzyko kumulacji); u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby, ciężką niewydolnością nerek, z częściowym lub całkowitym blokiem przewodzenia. Pacjenci przyjmujący leki przeciwarytmiczne klasy III powinni być starannie monitorowani (EKG) w czasie znieczulenia. Zewnątrzoponowo - szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z hipowolemią (ryzyko pogłębienia hipotensji). Ostrożnie stosować do znieczuleń w obrębie głowy i szyi (ryzyko podania dotętniczego), do znieczulenia pozagałkowego oraz dostawowego, jeśli występuje podejrzenie niedawno przebytego urazu stawu lub staw był poddawany zabiegowi chirurgicznemu.

Ciąża i laktacja

Nie stosować we wczesnej ciąży z wyłączeniem sytuacji, gdy korzyści z zastosowanego znieczulenia przewyższają ryzyko. Nie wykazano wpływu bupiwakainy na proces rozrodu u ludzi. Stosowana w dawkach terapeutycznych przenika do mleka matki w małych ilościach, nie stwarzając zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.

Działania niepożądane

Działania niepożądane po znieczuleniu mogą być skutkiem działania preparatu miejscowo znieczulającego, fizjologicznej reakcji na blokadę przewodnictwa nerwowego (niedociśnienie, bradykardia), bezpośredniego uszkodzenia nerwu związanego z nakłuciem, pośredniego uszkodzenia związanego z nakłuciem (np. krwiak podtwardówkowy). Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić: bardzo często - niedociśnienie, nudności; często - bradykardia, hipertensja, wymioty, parestezje, zawroty głowy, zatrzymanie moczu; niezbyt często - reakcje toksyczne ze strony o.u.n.: drgawki, uczucie drętwienia wokół ust, drętwienie języka, przeczulica słuchowa, zaburzenia widzenia, utrata przytomności, drżenie mięśni, zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia wymowy; rzadko - neuropatia, uszkodzenia nerwów obwodowych, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, depresja oddechowa, podwójne widzenie.

Interakcje

Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących inne miejscowe środki znieczulające lub leki o budowie podobnej do amidowych leków znieczulajacych np. przeciwarytmiczne ze względu na ryzyko sumowania się efektów toksycznych. Badania interakcji bupiwakainy z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron) nie były przeprowadzane, jednak podczas jednoczesnego stosowania obu leków należy zachować ostrożność.

Dawkowanie

Znieczulenia może wykonywać jedynie odpowiednio wyszkolony lekarz, z zabezpieczeniem w sprzęt i leki do resuscytacji.
Dorośli i młodzież od 12 lat. Znieczulenie zewnątrzoponowe: lędźwiowe do zabiegu chirurgicznego - 75-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); lędźwiowe do cięcia cesarskiego - 75-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); piersiowe do zabiegu chirurgicznego - 12,5-37,5 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%), 25-50 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); krzyżowe - 50-75 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%), 100-150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); blokada nerwów obwodowych 50-200 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%); znieczulenie nasiękowe, blokady małych nerwów - <150 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%), ≤150 mg bupiwakainy (roztwór 0,5%). Leczenie ostrego bólu, zewnątrzoponowe lędźwiowe: dawka pojedyncza - 15-37,5 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%); znieczulenie ciągłe - 12,5-18,8 mg bupiwakainy/h (roztwór 1,25%), 12,5-18,8 mg bupiwakainy/h (roztwór 1,25%); znieczulenie ciągłe podczas porodu - 6,25-12,5 mg bupiwakainy/h (roztwór 1,25%); zewnątrzoponowe piersiowe, znieczulenie ciągłe - 6,3-12,5 mg bupiwakainy/h (roztwór 1,25%); 10-18,8 mg bupiwakainy/h (roztwór 2,5%); znieczulenie dostawowe - ≤100 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%); znieczulenie nasiękowe, blokady małych nerwów - ≤150 mg bupiwakainy (roztwór 2,5%). Dzieci 1-12 lat. Leczenie ostrego bólu: zewnątrzoponowe krzyżowe, lędźwiowe, piersiowe - 1,5-2 mg/kg mc. bupiwakainy (roztwór 2,5%).
Należy wykonywać aspirację przed i podczas podawania leku, zaleca się podać dawkę próbną (3-5 ml) z adrenaliną (wystąpienie tachykardii ułatwia wówczas rozpoznanie niezamierzonego wstrzyknięcia donaczyniowego, a wystąpienie blokady nerwowej ułatwia wówczas rozpoznanie niezamierzonego wstrzyknięcia podpajęczynówkowego); dawka główna powinna być wstrzykiwana powoli (25-50 mg/min).

Uwagi

W zależności od wielkości dawki leki miejscowo znieczulające mogą wywierać nieznaczny wpływ na funkcje psychiczne, jak również mogą wpływać na funkcje motoryczne i koordynację ruchową.

Pharmindex