Znajdź lek

Mepidont

Wskazania

Wszelkie zabiegi zachowawcze i chirurgiczne w stomatologii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży.

Działania niepożądane

Opisywano następujące działania toksyczne w wyniku przedawkowania: pobudzenie o.u.n. ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacją, zawrotami głowy, rozszerzeniem źrenic, przyspieszonym metabolizmem oraz podwyższoną temperaturą ciała; po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki. W przypadku objęcia działaniem leku rdzenia przedłużonego dochodzi do pobudzenia ośrodka sercowo-naczyniowego, oddechowego i wymiotnego, co powoduje pocenie się, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, przyspieszenie oddechu, rozszerzenie oskrzeli, nudności i wymioty. Do obwodowych działań leku na układ sercowo-naczyniowy należy bradykardia oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych. Brdzo rzadko preparat może wywołać uczulenie w postaci zmian skórnych, pokrzywki, obrzęku lub wstrząsu anafilaktycznego.

Dawkowanie

1-2 ml lub więcej, w zależności od potrzeb związanych z zabiegiem, nasiękowo lub jako blokada nerwu obwodowego. Roztwór znieczulający należy wstrzykiwać małymi dawkami z szybkością ok. 1 ml/min., po uprzedniej aspiracji. U zdrowej osoby dorosłej, która nie otrzymała środków uspokajających, maksymalna dawka podana jednorazowo albo w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 90 min wynosi 7 mg chlorowodorku mepiwakainy/kg mc., do całkowitej dawki nieprzekraczającej 550 mg. Dawka maksymalna wynosi 1000 mg  mepiwakainy/24 h. U dzieci podane dawki należy zmniejszyć w zależności od masy ciała i wieku.

Uwagi

Preparat wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lekarz powinien zadecydować, czy pacjent może prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny po podaniu leku.

Pharmindex