Znajdź lek

Omnisolvan

Działanie

Ambroksol jest metabolitem bromoheksyny. Działa sekretolitycznie i sekretomotorycznie. Wykazano, że ambroksol zwiększa ilość surowiczej wydzieliny oskrzelowej. Uważa się, że zmniejszenie lepkości wydzieliny i pobudzenie nabłonka migawkowego poprawiają transport śluzu. Pobudza układ surfaktantu płucnego, wpływając bezpośrednio na pneumocyty typu II pęcherzyków płucnych oraz komórki Clary w drobnych oskrzelach. Pobudza wydzielanie i transport surfaktantu, substancji powierzchniowo czynnej, w oskrzelach i pęcherzykach płucnych płodu oraz u osób dorosłych. Po podaniu ambroksolu zwiększa się stężenie antybiotyków takich jak: amoksycyklina, cefuroksym, erytromycyna oraz doksycyklina w plwocinie i w wydzielinie pęcherzyków oskrzelowych. Do chwili obecnej, brak informacji na temat wynikającego z tego znaczenia klinicznego. Po podaniu doustnym ambroksol wchłania się prawie całkowicie. Tmax wynosi 1-3 h. Bezwzględna biodostępność ambroksolu po podaniu doustnym jest zmniejszona o około 1/3 w wyniku efektu pierwszego przejścia. Wiąże sie z białkami osocza w około 85%. T0,5 w osoczu wynosi 7-12 h. 90% dawki wydalane jest przez nerki w postaci metabolitów, które powstały w wątrobie. Mniej niż10% dawki ambroksolu wydalane jest w postaci niezmienionej przez nerki.

Wskazania

Leczenie mukolityczne mokrego kaszlu (z odksztuszaniem wydzieliny) występującego w ostrych i przewlekłych chorobach oskrzeli i płuc, przebiegających z zaburzeniami wytwarzania i transportu śluzu. Preparat wskazany do stosowania u osób dorosłych i młodzieży w wieku >12 lat.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ze względu na wysoką zawartość substancji czynnej, preparat w postaci tabl. mus. jest przeciwwskazany u dzieci w wieku < 12 lat.

Środki ostrożności

Opisywano występowanie ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona/martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz ostra uogólniona osutka krostkowa podczas stosowania ambroksolu. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych postępującej wysypki (niekiedy z obecnością pęcherzy lub zmian na błonach śluzowych), należy niezwłocznie przerwać leczenie ambroksolem i skontaktować się z lekarzem. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek lub ciężkim uszkodzeniem wątroby, leczenie ambroksolem można rozpocząć wyłącznie po konsultacji z lekarzem. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek można spodziewać się gromadzenia metabolitów ambroksolu, które powstały w wątrobie. Preparat zawiera 58 mg sorbitolu i 220 mg laktozy bezwodnej w maksymalnej zalecanej dawce dobowej (29 mg sorbitolu i 110 mg laktozy bezwodnej w każdej tabletce). Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy, galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego preparatu. Preparat
zawiera 5,5 mmol (127 mg) sodu w 1 tabl. mus. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Ciąża i laktacja

Chlorowodorek ambroksolu przenika przez barierę łożyskową. Na podstawie dużego doświadczenia klinicznego, u kobiet ciężarnych po 28. tc., nie wykazano jego szkodliwego działania na płód. Pomimo tego, należy zachować zwykłe środki ostrożności związane ze stosowaniem leków w okresie ciąży. Stosowanie preparatu nie jest zalecane zwłaszcza w I trymestrze ciąży. Chlorowodorek ambroksolu przenika do mleka kobiecego. Chociaż nie należy spodziewać się niekorzystnego wpływu na noworodki karmione piersią, nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu ambroksolu na płodność.

Działania niepożądane

Często: zaburzenia smaku (np. zmiana smaku), zaburzenie czucia w obrębie gardła, nudności, upośledzenie czucia w jamie ustnej. Niezbyt często: wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, suchość w jamie ustnej. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, wysypka, pokrzywka. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne (w tym: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd), suchość w gardle, ciężkie reakcje skórne (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona/martwica toksyczno-rozpływna naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa).

Interakcje

Nie zgłaszano żadnych klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji z innymi lekami.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież w wieku >12 lat: 1/2 tabl. mus. 3 razy na dobę (co odpowiada 90 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę) przez pierwsze 2-3 dni. Następnie, 1/2 tabl. mus. 2 razy na dobę (co odpowiada 60 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę). U osób dorosłych, jeżeli to konieczne, dawkę można zwiększyć do 60 mg ambroksolu chlorowodorku 2 razy na dobę (co odpowiada 120 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę). Dzieci w wieku <12 lat: ze względu na wysoką zawartość substancji czynnej, preparat jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat, w tej grupie zaleca się inne moce/postaci farmaceutyczne preparatu. Szczególne grupy pacjentów. Brak danych dotyczących stosowania ambroksolu u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek. Sposób podania. Tabletki musujące należy rozpuścić w szklance wody, a następnie wypić powstały roztwór po posiłku. Bez konsultacji z lekarzem, leku nie należy przyjmować dłużej niż 4-5 dni. W przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów w okresie 5 dni leczenia, należy skontaktować się z lekarzem.

Uwagi

Pharmindex