Nowy sklep

już ON-LINE

Simvastatin Pfizer

Działanie

Aktywny metabolit symwastatyny (beta-hydroksykwas) jest inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylokoenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje konwersję HMG-CoA do mewalonianu, czyli wczesną reakcję i zarazem etap kontrolny biosyntezy cholesterolu. Symwastatyna zmniejsza zarówno prawidłowe, jak i zwiększone stężenie cholesterolu LDL. Mechanizm zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL przez symwastatynę może być wynikiem zarówno zmniejszenia stężenia cholesterolu VLDL, jak i indukcji receptora LDL, co prowadzi do zmniejszenia produkcji i zwiększonego katabolizmu cholesterolu LDL. Obserwuje się również znaczne zmniejszenie stężenia apolipoproteiny B. Ponadto, symwastatyna umiarkowanie zwiększa stężenie cholesterolu HDL i zmniejsza stężenie triglicerydów w osoczu. Po podaniu doustnym mniej niż 5% dawki dostaje się do krążenia ogólnego w postaci beta-hydroksykwasu. Maksymalne stężenie aktywnych inhibitorów w osoczu występują w ciągu ok. 1-2 h po podaniu. Przyjęcie symwastatyny z posiłkiem nie wpływa na jej wchłanianie. Lek i jego metabolity wiążą się z białkami osocza w ponad 95%. Symwastatyna jest substratem dla CYP3A4, głównymi metabolitami są: beta-hydroksykwas i 4 inne aktywne metabolity. 13% dawki wydalane jest z moczem, 60% z kałem.

Wskazania

Hipercholesterolemia. Leczenie pierwotnej hipercholesterolemii lub mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety, jeśli reakcja na dietę lub inne niefarmakologiczne leczenie (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest niewystarczająca. Leczenie rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii jako uzupełnienie diety oraz innych metod zmniejszania stężenia lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli stosowanie tych metod nie jest właściwe. Zapobieganie chorobom serca i naczyń. Zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności na choroby serca i naczyń u pacjentów z jawną chorobą sercowo-naczyniową pochodzenia miażdżycowego lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem cholesterolu, jako leczenie wspomagające, mające na celu skorygowanie innych czynników ryzyka oraz uzupełnienie innego leczenia zapobiegającego chorobom serca i naczyń.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na symwastatynę lub inne składniki preparatu. Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się niewyjaśnione zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Ciąża i okres karmienia piersią. Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon). Jednoczesne stosowanie gemfibrozylu, cyklosporyny lub danazolu.

Środki ostrożności

Symwastatyna może sporadycznie wywoływać miopatię, niekiedy prowadzącą do rabdomiolizy (odnotowano bardzo rzadkie przypadki zgonów). Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy zależy od przyjmowanej dawki leku - ryzyko to jest większe u pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 80 mg w porównaniu z innymi metodami zmniejszania stężenia cholesterolu LDL z użyciem statyn o podobnej skuteczności. Dawka 80 mg symwastatyny zalecana jest tylko pacjentom z ciężką hipercholesterolemią i dużym ryzykiem powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego, u których nie osiągnięto celów leczenia przy stosowaniu mniejszych dawek i kiedy oczekuje się, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Należy zachować ostrożność u pacjentów z następującymi czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy: u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat), kobiet, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z niekontrolowaną niedoczynnością tarczycy, z dziedzicznymi zaburzeniami ze strony układu mięśniowego w wywiadzie (również rodzinnym), u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie oraz u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu. W tych grupach pacjentów należy oznaczać aktywność kinazy kreatynowej (CK) przed rozpoczęciem leczenia - jeżeli aktywność CK jest wyższa niż 5-krotność górnej granicy normy (GGN) - nie należy rozpoczynać leczenia. Podawanie leku musi być przerwane, jeśli nastąpi zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (ponad 5-razy powyżej GGN); należy rozważyć przerwanie leczenia jeżeli objawy ze strony mięśni są znacznie nasilone nawet gdy aktywność CK jest niższa niż 5-krotność GGN. W przypadku podejrzenia miopatii z jakiegokolwiek innego powodu lek należy odstawić. Jeśli objawy ze strony mięśni ustąpią i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć ponowne podanie statyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia pacjenta. U pacjentów wymagających oznaczenia CK nie należy jej oznaczać po męczącym wysiłku fizycznym lub jeśli istnieją jakiekolwiek inne, alternatywne przyczyny powodujące zwiększenie aktywności CK (ryzyko zafałszowania wyniku). Jeżeli aktywność CK jest znacznie większa od GGN należy w celu potwierdzenia wyniku powtórzyć badanie po 5., a najpóźniej po 7. dniach. Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u których wymagane jest stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg należy wykonać dodatkowy test przed zmianą dawkowania, 3 miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien czas w 1. roku leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy - u tych pacjentów należy niezwłocznie powtórzyć badania a następnie przeprowadzać je częściej. Należy przerwać stosowanie leku jeżeli utrzymuje się stałe zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza gdy osiągnie ono 3-krotność GGN i będzie się utrzymywać. Leczenie należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym lub w przypadku wystąpienia choroby o ciężkim przebiegu lub konieczności nagłego zabiegu chirurgicznego. Lek należy ostrożnie stosować u osób pijących znaczne ilości alkoholu. U pacjentów, u których istnieje podejrzenie wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc, leczenie statynami należy przerwać. Niektóre dowody sugerują, że statyny zwiększają stężenie glukozy we krwi i mogą powodować hiperglikemię - pacjenci z grupy ryzyka (glikemia na czczo 5,6-6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m2, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze) powinni być monitorowani zarówno klinicznie jak i biochemicznie. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania symwastatyny u pacjentów w wieku 10-17 lat z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią zostało ocenione w kontrolowanych badaniach klinicznych u młodzieży: chłopców wg skali Tannera faza II i powyżej oraz dziewcząt co najmniej 1 rok po wystąpieniu pierwszej miesiączki. Dawki większe niż 40 mg nie były w tej populacji badane. Nie obserwowano mierzalnego wpływu na wzrost lub dojrzewanie płciowe u dorastających chłopców i dziewcząt ani nie odnotowano żadnego wpływu na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt. U pacjentów poniżej 18 lat bezpieczeństwo i skuteczność leczenia przez okres >48 tyg. nie było badane i efekty długotrwałego działania na dojrzewanie fizyczne, intelektualne oraz płciowe są nieznane. Symwastatyna nie była badana u pacjentów poniżej 10 lat ani u pacjentów niedojrzałych płciowo i dziewcząt przed wystąpieniem pierwszej miesiączki. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować leku u kobiet w ciąży oraz u kobiet planujących ciążę lub tych, u których podejrzewana jest ciąża. Kobiety przyjmujące lek nie powinny karmić piersią ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka.

Działania niepożądane

Rzadko: niedokrwistość, ból głowy, zawroty głowy, parestezje, neuropatia obwodowa, zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby/żółtaczka, wysypka, świąd, łysienie, miopatia, rabdomioliza z lub bez ostrej niewydolności nerek, ból mięśni, skurcze mięśni, astenia, zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej, kinazy kreatynowej w surowicy. Bardzo rzadko: bezsenność, zaburzenia pamięci, niewydolność wątroby. Obserwowano rzadkie przypadki występowania objawów nadwrażliwości tj.: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu reumatoidalnego, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń krwionośnych, trombocytopenia, eozynofilia, podwyższone OB, ból stawów, zapalenie stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, zaczerwienienie, trudności w oddychaniu, złe samopoczucie. Częstość nieznana: depresja, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia (czasem powikłana zerwaniem ścięgna), zaburzenia erekcji. Ponadto w przypadku niektórych statyn zgłaszano: zaburzenia snu, w tym koszmary senne, zaniki pamięci, zaburzenia seksualne, cukrzyca.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie symwastatyny oraz fibratów zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii; w przypadku łącznego stosowania z fibratami innymi niż gemfibrozyl lub fenofibraty dawka jednocześnie podawanej symwastatyny nie powinna być większa niż 10 mg na dobę. Nie ma dowodów, że ryzyko wystąpienia miopatii podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny i fenofibratu jest większe niż łączne ryzyko stosowania każdego z tych leków osobno. Nie ma dostępnych danych z zakresu farmakokinetyki i monitorowania bezpieczeństwa stosowania dotyczących innych fibratów. Rzadkie przypadki miopatii i rabdomiolizy były związane z podawaniem symwastatyny jednocześnie z niacyną w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g na dobę). Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon) oraz z cyklosporyną, danazolem i gemfibrozylem. Należy zachować ostrożność podczas stosowania symwastatyny z innymi, słabszymi inhibitorami CYP3A4 (flukonazol, werapamil, diltiazem). W przypadku jednoczesnego stosowania symwastatyny z amiodaronem, amlodypiną, werapamilem, diltiazemem nie stosować dawki większej niż 20 mg symwastatyny na dobę, ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Podczas skojarzonego leczenia symwastatyną i kwasem fusydowym należy dokładnie monitorować pacjentów, należy rozważyć czasowe zaprzestanie stosowania symwastatyny. Podczas leczenia symwastatyną należy unikać picia soku grejpfrutowego. Symwastatyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (zwiększenie czasu protrombinowego). U pacjentów leczonych pochodnymi kumaryny należy oznaczyć czas protrombinowy przed rozpoczęciem leczenia symwastatyną oraz często powtarzać na początku terapii, w przypadku zmiany dawki oraz po odstawieniu preparatu. Po osiągnięciu stabilnych wartości czasu protrombinowego pomiary można wykonywać w odstępach czasu zalecanych u pacjentów leczonych kumaryną. Zgłaszano występowanie miopatii i rabdomiolizy przy jednoczesnym podawaniu kolchicyny i symwastatyny u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku skojarzonego leczenia z ryfampicyną należy monitorować stężenie cholesterolu w osoczu u pacjentów długotrwale leczonych ryfampicyną (np. w leczeniu gruźlicy).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Hipercholesterolemia: początkowo 10-20 mg raz na dobę, wieczorem; jeżeli konieczne jest zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL powyżej 45% dawka początkowa może wynosić 20-40 mg raz na dobę, wieczorem. Rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia: zalecana dawka wynosi 40 mg raz na dobę, wieczorem; lek stosować jako lek uzupełniający inne metody leczenia zmniejszające stężenie lipidów lub jeśli takie leczenie jest niedostępne. Zapobieganie chorobom układu sercowo-naczyniowego: 20-40 mg raz na dobę wieczorem; leczenie należy rozpoczynać jednocześnie z wprowadzeniem diety i ćwiczeń fizycznych. Leczenie skojarzone: symwastatynę należy przyjmować nie później niż 2 h przed lub nie wcześniej niż 4 h po przyjęciu leków wiążących kwasy żółciowe; w przypadku łącznego stosowania z fibratami innymi niż gemfibrozyl lub fenofibraty dawka jednocześnie podawanej symwastatyny nie powinna być większa niż 10 mg na dobę; u pacjentów przyjmujących amiodaron, amlodypinę, werapamil lub diltiazem dawka symwastatyny nie powinna być większa niż 20 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa leku wynosi 80 mg. Zmiany dawkowania należy przeprowadzać w odstępach czasu nie krótszych niż co 4 tyg. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) należy rozważyć stosowanie symwastatyny w dawce większej niż 10 mg, jeśli takie dawki okażą się konieczne należy je stosować szczególnie ostrożnie. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku.
Dzieci i młodzież (10-17 lat): zalecana dawka wynosi 10-40 mg na dobę; maksymalna zalecana dawka to 40 mg na dobę. Dawkę należy dostosować indywidualnie do oczekiwanego wyniku, wg zaleceń leczenia pediatrycznego; zwiększanie lub zmniejszanie dawek powinno się odbywać w odstępach 4 tyg. lub większych. U dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat (chłopcy wg skali Tannera faza II i powyżej oraz dziewczęta co najmniej 1 rok po wystąpieniu pierwszej miesiączki) z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią: zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę, jednorazowo wieczorem; dzieci i młodzież powinny stosować standardową niskocholesterolową dietę, którą należy kontynuować w trakcie terapii.

Uwagi

Preparat może powodować zawroty głowy - należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Pharmindex