Znajdź lek

Ticlo

Działanie

Lek hamujący agregację płytek krwi oraz zapobiegający tworzeniu się zakrzepów tętniczych i żylnych poprzez wpływ na czynność błony komórkowej trombocytów. Działanie związane jest z hamowaniem zależnego od ADP wiązania fibrynogenu z receptorami glikoproteinowymi płytki krwi IIb i IIIa i uniemożliwianiem tworzenia się agregatów płytkowych (wpływa na pierwotną i wtórną fazę agregacji). Lek zmniejsza lepkość krwi, przedłuża czas krwawienia. Nie hamuje syntezy tromboksanu, cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, syntezy prostaglandyn. Po podaniu doustnym tiklopidyna wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Efekt antyagregacyjny występuje po około 48 h od podania leku, maksymalne działanie - po 3-6 dniach leczenia. Działanie antyagregacyjne utrzymuje się 72 h od zaprzestania stosowania leku. Nie działa drażniąco na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy.

Wskazania

Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu u chorych po przebytym epizodzie niedokrwienia naczyń mózgowych (udar niedokrwienny mózgu, przejściowe ataki niedokrwienne (TIA) w wywiadzie). Zapobieganie ciężkim incydentom niedokrwienia (szczeg. w obrębie naczyń wieńcowych) u pacjentów z zarostową miażdżycą tętnic kończyn dolnych w fazie chromania przestankowego. Zapobieganie wykrzepianiu w przetoce tętniczo-żylnej u pacjentów poddawanych hemodializom. Ponieważ stosowanie leku związane jest z ryzykiem ostrej neutropenii i/lub agranulocytozy, powinno się go stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie można zastosować kwasu acetylosalicylowego ani blokerów receptora ADP (klopidogrel, prasugrel, tikagrelol) lub gdy wyżej wymienione są nieskuteczne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Skaza krwotoczna, wydłużony czas krwawienia, uszkodzenia narządowe z możliwością krwawień, krwotoczny udar mózgu. Zaburzenia krwiotworzenia obecne lub w wywiadzie (leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia). Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy lub krwotoczne incydenty naczyniowo-mózgowe w ostrej fazie. Brak badań odnośnie bezpieczeństwa stosowania leku u osób poniżej 18 rż.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem podawania leku, należy oznaczyć całkowitą liczbę krwinek wraz z rozmazem oraz liczbę płytek krwi i następnie, co 2 tyg. w ciągu pierwszych 3 mies. leczenia oraz w ciągu 15 dni po jego zakończeniu w przypadku konieczności przerwania terapii w ciągu pierwszych 3 mies. W razie wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii leczenie tiklopidyną należy odstawić, a parametry krwi powinny być monitorowane do czasu powrotu do normy. W zależności od stanu pacjenta można podjąć decyzję o ponownym podawaniu tiklopidyny. W przypadku podejrzenia zakrzepowej plamicy małopłytkowej pacjent powinien być leczony przez specjalistów hematologów (z powodu ryzyka zgonu). Przeprowadzenie plazmaferezy poprawia rokowanie. Należy zachować szczególną ostrożność stosując tiklopidynę u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawienia, oraz z zaburzeniem czynności wątroby. W przypadku wystąpienia zapalenia wątroby i/lub żółtaczki leczenie należy przerwać i zlecić wykonanie testów czynnościowych wątroby. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią z wyjątkiem przypadków, gdy jest to bezwzględnie wskazane.

Działania niepożądane

Mają charakter przejściowy i ustępują zwykle w ciągu pierwszych 3 mies. leczenia. Bardzo często: biegunka, nudności. Często: neutropenia (w tym ciężka), wysypka, zwłaszcza grudkowo-plamkowa lub o charakterze pokrzywki ze świądem, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferaz. Niezbyt często: izolowana trobocytopenia. Rzadko: aplazja szpiku kostnego lub pancytopenia, zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP), trombocytopenia połaczona z niedokrwistością hemolityczną, zapalenie wątroby (cytolityczne i cholestatyczne) również ze skutkiem śmiertelnym. Bardzo rzadko: ciężka biegunka z zapaleniem okrężnicy (włącznie z limfocytowym zapaleniem okrężnicy), rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, reakcje immunologiczne o różnej postaci np.: reakcje alergiczne, anafilaksja, obrzęk Quinckego, zapalenie stawów, zapalenie naczyń, toczeń, zaburzenia czynności nerek spowodowane nadwrażliwością, alergiczne zmiany w płucach, eozynofilia, izolowana gorączka. Częstość nieznana: powikłania krwotoczne, głównie siniaki lub wybroczyny, krwawienia z nosa, krwawienia śród- i pooperacyjne; piorunujące zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, niewielkie zwiększenie stężenia bilirubiny; podczas długotrwałego leczenia może wystąpić zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów w surowicy krwi.

Interakcje

Pochodne salicylanów (jak kwas acetylosalicylowy), leki z grupy NLPZ, heparyny, doustne leki przeciwzakrzepowe nasilają działanie leku. Tiklopidyna zmniejsza stężenie digoksyny we krwi o około 15% oraz szybkość eliminacji cefalosporyn i teofiliny. Donoszono, rzadko, o zwiększonym stężeniu fenytoiny i jej działaniu toksycznym podczas jednoczesnego stosowania z tiklopidyną. Leki zobojętniające kwas solny zmniejszają stężenie tiklopidyny we krwi. Nie donoszono o występowaniu klinicznie znaczących interakcji z lekami ß-adrenolitycznymi, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi. Bardzo rzadko obserwowano zmniejszenie stężenia cyklosporyny we krwi.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. (250 mg) 2 razy dziennie podczas posiłków.

Uwagi

Podawanie leku należy przerwać na 10 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. W przypadkach operacji nagłych należy podać 0,5-1,0 mg/kg mc. metylprednizolonu, desmopresynę w dawce 0,2-0,4 µg/kg mc. lub koncentrat krwinek płytkowych.

Pharmindex